greek news

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ Δ.
- Πέτρο, ο κόσμος έχει την αντίληψή του για τα όσα συνέβησαν στην Παλλήνη και για τη δική σου συμμετοχή, όποια και να ήταν. Πες μου τι σε έσπρωξε σ’ αυτό το χώρο;
- Περισσότερο ήταν η περιέργεια για το άγνωστο. Ήθελα, δηλαδή, να γνωρίσω αυτό που φοβόμουνα. Ίσως να φαίνεται αντιφατικό αυτό που λέω, αλλά αυτό κυρίως που φοβάσαι και δε γνωρίζεις σε προσελκύει.
- Ήταν λοιπόν η περιέργεια να γνωρίσεις. Υπήρχε και κάποια άλλη αιτία, υποσχέθηκες στον εαυτό σου κάποια άλλα αποτελέσματα;
- Ναι. Βέβαια. Ήταν επίσης το γεγονός ότι θα έκανα εντύπωση στους γνωστούς μου, στους φίλους μου, ίσως κάποια δύναμη παραπάνω, που θα μπορούσα να κάνω…
- Μια δίψα δηλαδή για αναγνώριση.
- Βέβαια, ναι.
- Και με ποια διαδικασία έμπλεξες εκεί; Πως εντάχθηκες;
- Αρχικά έγινε ένα συμβόλαιο, αν εννοείτε αυτό.
- Πως ήταν η πρώτη συνάντηση, χωρίς να αναφέρεις ονόματα, με τους ανθρώπους που σε μύησαν. Θυμάσαι κάποια συζήτηση;
- Ναι, ήταν αρκετά φιλική συνάντηση και μου παρουσίαζαν κάποια αρνητικά στοιχεία για το χριστιανισμό, όπως επίσης ένα σημείο στην αγία Γραφή, ότι καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, για να πουν όμως στη συνέχεια ότι όποιος ακολουθήσει το δρόμο του «Κυρίου» θα κερδίσει την αιωνιότητα, αποσπάσματα δηλαδή από την αγία Γραφή που σε προτρέπουν κατά κάποιον τρόπο να τους ακολουθήσεις.
- Έχεις ακούσει για το νόμο του Crowley, «κάνε ό,τι θέλεις, αυτός είναι ο νόμος»;
- Ναι.
- Δηλαδή ζητούσαν μία επιβεβαίωση αυτού του νόμου μέσα στην αγία Γραφή.
- Κατά κάποιον τρόπο ναι, γιατί ο Aleister Crowley ήταν ένας από τους μεγαλύτερους μάγους.
- Ήταν πατέρας του νεοσατανισμού. Επομένως προσελκύστηκες κατά ένα τρόπο και από την φιλοσοφία ή ιδεολογία. Από το ένα μέρος είναι η χριστιανική πίστη, η οποία κατά την αντίληψή σου τότε δεν ήταν ικανή να σου αποδώσει αναγνώριση, δύναμη κ.τ.λ., να σου ικανοποιήσει την περιέργεια, και εκεί είχες μία δυνατότητα να εκπληρώσεις αυτές σου τις επιθυμίες. Πως συνέχισε αυτή η διαδικασία ένταξής σου; Ύστερα από αυτές τις συζητήσεις έγιναν κάποια άλλα πράγματα; Συμμετείχες κατ’ αρχήν χωρίς να ενταχθείς σε κάποιες τελετουργίες;
- Όχι, χωρίς να έχω μυηθεί δεν έλαβα ποτέ μέρος σε τελετή. Το θέμα είναι ότι αρχικά ήταν η περιέργεια, μετά ο ενθουσιασμός και μετά τον ενθουσιασμό η απόφαση να μυηθώ.
- Μήπως στην απόφαση να μυηθείς και να ενταχθείς υπήρχαν και άλλοι λόγοι, λόγου χάρη ότι θα προαχθείς πνευματικά και θα υπηρετήσεις την ανθρωπότητα;
- Όχι κάτι τέτοιο δεν υπήρχε.
- Πες μου πως έγινε η μύηση, σε γενικές γραμμές.
- Η μύησή μου έγινε στην περιοχή Σέση. Ήμασταν δύο άτομα μόνο και η μύηση ήταν κάτι αντίστοιχο της βάπτισης του χριστιανισμού, δηλαδή διαβάστηκαν κάποια κείμενα, είπα ότι αρνούμαι τον Χριστιανισμό, ότι δέχομαι σαν κύριό μου τον Σατανά και από κει και πέρα διάλεξα όνομα…
- Αρνήθηκες λοιπόν το βάπτισμα, αρνήθηκες το χριστιανικό όνομα, αρνήθηκες τον χριστιανικό ανάδοχο, το νουνό σου, και έδωσες κάποιες υποσχέσεις για κάποιες παραχωρήσεις στο νέο σου κύριο. Από κει και πέρα, τι συνέπειες είχε αυτό για σένα; Μήπως έπρεπε να σε «δέσουν» τρόπον τινά με την ομάδα με κάποια άλλα πράγματα;
- Ναι, βέβαια, μετά χρειαζότανε, ήταν απαραίτητο να φέρνεις ψυχές, όπως τις ονόμαζαν, να φέρνεις νέα παιδιά μέσα στο σατανισμό και μ’ αυτό τον τρόπο ανέβαινες βαθμούς, ανέβαινες στην εκτίμηση που σου έχει ο Σατανάς, η εύνοια…
- Η εκτίμηση απλώς ή και η πνευματική σου ανάπτυξη;
- Δεν θα το ονόμαζα έτσι.
- Εντός εισαγωγικών!
- Εντός εισαγωγικών, βέβαια.
- Η διεύρυνση της συνειδήσεως;
- Κατά κάποιον τρόπο ότι θα κέρδιζες κάποια πράγματα, κάποια ξόρκια, κάποια επιπλέον δύναμη.
- Και μπορούσες να ικανοποιήσεις πλέον κάθε σου θέληση, σύμφωνα με την υπόσχεση, έτσι δεν είναι;
- Ναι.
- Πες μου, όλες αυτές οι υποσχέσεις να ικανοποιήσεις την περιέργειά σου, να αποκτήσεις δύναμη, να αναπτύξεις τις γνώσεις σου, ικανοποιήθηκαν, εκπληρώθηκαν οι επιθυμίες σου ή είχες διαφορετικά αποτελέσματα;
- Διαφορετικά αποτελέσματα και ποτέ δεν εκπληρώθηκε τίποτα από όσα είχα ζητήσει.
- Εκτός από αυτό, από το ότι ούτε δύναμη απέκτησες ούτε τίποτα, αυτά που υποσχέθηκες στον εαυτό σου ή που σου υποσχέθηκαν, είχες αρνητικές ή καταστροφικές συνέπειες από τη συμμετοχή σου;
- Ναι, βέβαια υπήρξαν και θα ήθελα να σας πω. θα μου πείτε ότι τη στιγμή που έβλεπες ότι δεν παίρνεις τίποτα, γιατί συνέχιζες. Πίστευα ότι κάποιο λάθος έκανα εγώ στη διαδικασία και δεν τα κατάφερα.
- Δηλαδή το σύστημα ήταν σωστό, αλλά εσύ το επιχειρούσες λάθος. και από πάνω έπρεπε να ενοχοποιηθείς, γιατί δεν εφάρμοζες σωστά το σύστημα, γι’ αυτό και δεν είχες αποτελέσματα!
- Ναι, νόμιζα γι’ αυτό το λόγο είχα αυτές τις αποτυχίες. Πίστευα πως αυτός ήταν ο λόγος που μου δημιουργούσε μια μόνιμη απογοήτευση. Δεν ήθελα να συναναστρέφομαι με κανένα. Ακόμα είχα νιώσει πολύ μακριά και από τους γονείς μου και ένιωθα σαν να υπήρχε τείχος.
- Δηλαδή δεν οδηγήθηκες στην πληρότητα την εσωτερική, αλλά στη διαταραχή.
- Στη διαταραχή, ναι.
- Δεν ένιωθες δηλαδή να εκπληρώνεται οποιαδήποτε επιθυμία σου, την οποία είχες διατυπώσει άλλωστε και σε κάποιο χαρτί που είχες υπογράψει. Τι συνέβη μ’ αυτό το χαρτί;
- Αυτό το χαρτί ήταν ένα συμβόλαιο, στο οποίο έγραφες τι θα πρόσφερες και ζητούσες το αντάλλαγμα το αντίστοιχο.
- Αυτό που ζητούσες ήταν ανάλογο μ’ αυτό που θα πρόσφερες;
- Ναι, βέβαια, κάθε τι που ζητούσες είχε και το τίμημά του.
- Αν ζητούσες μεγάλα πράγματα, τι θα μπορούσε να ήταν εκείνο που θα έπρεπε να υποσχεθείς;
- Το μεγαλύτερο κατά κάποιο τρόπο που μπορούσες να προσφέρεις ήταν να φέρεις νέα παιδιά μέσα στο σατανισμό, όπως έλεγαν, να φέρεις ψυχές.
- Ναι, μήπως με αυτή την ομάδα θέλατε απλώς να προσφέρετε κάτι στον εαυτό σας ή να προσφέρετε κάτι στην κοινωνία;
- Ήταν όπως σκέπτεται ένας χριστιανός να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του, έτσι ακριβώς υπήρχε αυτή η λάθος σκέψη να ωθήσεις περισσότερο κόσμο στο σατανισμό, γιατί το θεωρούσες σωστό αυτό που ακολουθούσες.
- Ναι, μια αντεστραμμένη δηλαδή ηθική.
- Ναι, ακριβώς.
- Άλλωστε και τα κείμενα, όπως μου είπες ότι μελετούσατε, τη Σατανική Βίβλο, εκεί βλέπουμε καθαρά μία αντεστραμμένη ηθική, μία αντεστραμμένη επί του όρους ομιλία, ένας αντεστραμμένος δεκάλογος κ.ο.κ. Πες μου πως τελικά προβληματίστηκες;
- Όπως είπα πριν, σου δημιουργούσε μία μόνιμη απογοήτευση και η μόνη λύση που υπήρχε στο μυαλό μου ήταν η αυτοκτονία. Δηλαδή το έβλεπες σαν λύτρωση από τα προβλήματα.
- Δηλαδή όχι μόνο δεν λύθηκαν τα προβλήματα, αλλά δημιουργήθηκαν τρομακτικά αδιέξοδα και σε κάποια στιγμή θεωρούσες ότι η μόνη διέξοδος ήταν η αυτοκτονία.
- Έτσι ακριβώς ήταν. Στη συνέχεια έβλεπα τους γονείς μου, ειδικά τη μητέρα μου, που καθότανε και μου μίλαγε με ωραίο τρόπο, όχι τόσο πολύ, όπως θεωρούσα εγώ, να με προσηλυτίσει, για να μου αλλάξει μυαλά ή τη θεωρούσα πωρωμένη. Πωρωμένος υπήρξα εγώ και πιστή υπήρξε η μητέρα μου. Το θέμα είναι ότι έβλεπα γύρω μου τον κόσμο, έβλεπα ότι δεν απομακρύνθηκαν αυτοί από εμένα, αλλά εγώ από αυτούς, γιατί εγώ έστριψα αριστερά και βάδιζα μόνος μου.
- Ένα ολοκληρωτικό κοινωνικό ξερίζωμα δηλαδή.
- Ναι.
- Πες μου, σ’ αυτή την εποχή, είχες εφιάλτες;
- Όταν κοιμόμουνα; Διαρκώς!
- Δηλαδή τα πνεύματα που επικαλούσουν σε ταλαιπωρούσαν πλέον;
- Ναι, και χωρίς να επικαλεσθείς κάποιον υπήρχαν ενοχλήσεις. Και μπορούσα να πω πως φθάσανε σ’ ένα σημείο να είναι 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.
- Έχεις ακόμη αυτούς τους εφιάλτες;
- Ναι, βέβαια. Υπάρχουν ενοχλήσεις ακόμη. Και μάλιστα τώρα που βλέπω ότι συμπιέζεται κατά κάποιον τρόπο, πάει να εμφανιστεί… υπήρξε κακό μέσα μου, γιατί είχα δεχτεί το Σατανά σαν θεότητα. Από ‘κει και πέρα, από τη στιγμή που προσπαθώ και θέλω από μόνος μου να ξεφύγω εντελώς από αυτά, να λυτρωθώ, όπως και να το κάνουμε αντιδρά κατά κάποιον τρόπο και προσπαθεί να κερδίσει και αυτός κάποια θέση μέσα.
- Επομένως από πλευράς αυτής της επιρροής νιώθεις μια πνευματική τρομοκρατία, συνεχώς εφιάλτες, οι οποίοι βέβαια με τον καιρό υποχωρούν. Πως τα κατάφερες να μην οδηγηθείς στην αυτοκτονία;
- Αυτό που σας έλεγα πριν. Είδα τον κόσμο γύρω μου και λέω, γιατί τόσος κόσμος να είναι καλά και ‘γω να τον θεωρώ λάθος; Να είναι μια χαρά ο κόσμος αυτός και εγώ να τα βλέπω όλα στραβά και να θεωρώ ότι αυτό που ακολούθησα ήταν σωστό και παρ’ όλα αυτά, αυτό που ακολούθησα να με οδηγεί αυτή τη στιγμή στην αυτοκτονία. Έτσι κάθησα και τα σκέφτηκα λογικά και είδα ότι τελικά εγώ έκανα λάθος.
- Και τι έκανες ύστερα;
- Αποφάσισα να πάω στην Εκκλησία και ας μη μπορούσα να μπω μέσα, ας το πούμε έτσι.
- Και όταν εξομολογήθηκες στην αστυνομία, τι ένιωσες;
- Ικανοποίηση. Σε κάποια στιγμή νόμισα ότι ήμουν τρελλός, ήξερα τις συνέπειες και παρ’ όλα αυτά ένιωθα μια ανακούφιση μέσα μου.
- Έχεις μία πολύ πικρή εμπειρία. Ξεκίνησες από κάποιες υποσχέσεις, δεν εξεπληρώθηκαν, αλλά οδηγήθηκες προς την καταστροφή με τη σκέψη να αυτοκτονήσεις και τώρα βρίσκεσαι εδώ και προσπαθείς να ανασυγκροτήσεις τον εαυτό σου. Πες μου, θεωρείς ότι η Εκκλησία είναι για σένα πλέον μονόδρομος, και η μόνη δυνατότητα;
- Σίγουρα, πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή το μόνο πράγμα που μπορεί να με βοηθήσει είναι ο Θεός. τίποτε άλλο.
- Έχεις ακούσει την άποψη ότι όσοι προσπάθησαν να ξεφύγουν από εκεί και δεν έτρεξαν στην εξομολόγηση και στα μυστήρια της Εκκλησίας ή αυτοκτόνησαν ή τρελλάθηκαν;
- Έτσι γίνεται πάντα, επειδή γνώριζα και κάποια άλλα παιδιά, τα οποία δεν είχαν σχέση με το δικό μας κύκλο. Ασχολήθηκαν από μόνοι τους με βιβλία μαύρης μαγείας. Είχα δύο φίλους, οι οποίοι τρελλάθηκαν.
- Έχεις ακούσει για κάποιον που αυτοκτόνησε;
- Έχουμε ένα περιστατικό, μια κοπέλα στην Κρήτη, που υπήρξε σατανίστρια.
- Πες μου, μέσα από όλη την εμπειρία σου, όπως τοποθετείσαι τώρα, από τη θέση που βρίσκεσαι, ποιο μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στα νέα παιδιά, αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω στην ηλικία εκείνη, ώστε να αποφύγουν αυτό το δρόμο και από αυτή την πικρή εμπειρία που είχες, τι θα έλεγες στα νέα παιδιά;
- Να παραδειγματιστούν από αυτό που έπαθα εγώ και να μην χρειαστεί να πάθουν για να μάθουν.

Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΘΩΜΑ Κ.
- Θωμά, αν μπορείς να σκεφτείς λίγο πριν, μερικά χρόνια, πες μου τι ήταν εκείνο που σε παρακίνησε να καταπιαστείς με τέτοιου είδους πράγματα, να μπεις σ’ αυτό το χώρο;
- Το πρώτο πράγμα ήταν η περιέργεια, που ασκεί το άγνωστο, το υπερφυσικό, αν θέλετε. Πιστεύω ότι όλοι ξεκινάνε για να δουν αν υπάρχει όντως μαγεία, αν υπάρχουν δαίμονες. Πολλοί φτάνουν και στον παραλογισμό να πουν ότι θα δω αν υπάρχουν δαίμονες για να γίνω σωστός χριστιανός.
- Είναι η περιέργεια σε σχέση με το υπερβατικό;
- Μάλιστα αυτό είναι. Πολλοί πιστεύουν ότι η ύλη είναι αυτό που τραβάει τα άτομα σ’ αυτό το χώρο, δηλαδή η προσέγγιση κάποιου ατόμου του αντίθετου φύλου, τα χρήματα, αλλά δεν είναι τόσο, όσο η περιέργεια.
- Επομένως είπες δύο πράγματα. η ικανοποίηση της περιέργειας και δεύτερο κάποιες απαντήσεις σε θέματα υπερβατικής τάξεως, αν υπάρχουν ή δεν υπάρχουν κ.λ.π. Υπήρχαν και κάποια άλλα πράγματα που σε παρακίνησαν στην αρχή ή στη διαδικασία να μπεις πιο μέσα, κάποιες άλλες υποσχέσεις, που έδωσες στον εαυτό σου;
- Υποσχέσεις για εξουσία, υποσχέσεις σε σχέση με το ότι ο Αντίχριστος κάποτε θα κυριαρχούσε στη γη, μας το δείχνουν στην Αποκάλυψη αυτό, να, το λένε και οι χριστιανοί!
- Δηλαδή χρησιμοποιούσαν την αγία Γραφή για να κατοχυρώσουν τέτοιες απόψεις;
- Ναι, ναι.
- Δεν είχες διαπιστώσει, γιατί εσύ ήσουν λίγο πολύ θεωρητικός, είχες ασχοληθεί μ’ αυτά τα πράγματα όχι μόνο στη βάση, αλλά και θεωρητικά, δεν είχες διαβάσει στη Σατανιστική Βίβλο του LaVey ότι εκεί έχουμε μία αντίστροφη αξιολόγηση, λόγου χάρη σε σχέση με την επί του όρους ομιλία του Χριστού ή σε αντιπαραβολή με τις δέκα εντολές; Εδώ έχουμε μία αντίστροφη θεώρηση. Πως μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως κατοχύρωση των στανιστικών θέσεων γραφικά εδάφια;
- Μα αυτό ακριβώς δείχνει τον παραλογισμό τους. Κάνανε ένα συγκρητισμό από όλες τις θρησκείες, από βιβλία για τον βουδισμό, από βιβλία για τον ινδουισμό, από κάθε θρησκεία, ακόμη και από τη Βίβλο την ίδια, τη χρησιμοποιούσαν. Και αυτό δείχνει ότι για να φτάσουν εκεί που ήθελαν, δεν δίσταζαν πουθενά. Είναι αυτός ο συγκρητισμός…
- Εσύ είχες χρησιμοποιήσει τη Βίβλο για να, επέτρεψέ μου τη φράση, για να παγιδεύσεις νεαρά άτομα;
- Ναι.
- Αυτό το είχες κάνει συνειδητά, πίστευες δηλαδή ότι η Βίβλος έχει αυτό το νόημα ή πίστευες στο αντίστροφο νόημα της Βίβλου;
- Πίστευα στο αντίστροφο νόημα της Βίβλου. αυτά που δίδασκα πίστευα ότι έτσι είναι.
- Λοιπόν με κίνητρο την περιέργεια, την υπόσχεση δυνάμεως κ.τ.λ. πως άρχισε αυτή η πορεία, κατέφυγες σε κάποιους ανθρώπους, κατέφυγες σε κάποια βιβλιοπωλεία; Πως θα μπορούσες να περιγράψεις την πορεία σου μέσα σ’ αυτό το χώρο;
- Η αρχή έγινε σε κάποιο δισκάδικο που είχα πάει να αγοράσω ένα δίσκο heavy metal. Και εκεί γνώρισα κάποιο άτομο, που μου είπε: αν θέλεις να κάνεις πράξη όλους αυτούς τους υπέροχους στίχους για εξουσία, να δεις τέλος ότι η μαγεία υπάρχει, ότι εμείς είμαστε το αύριο, η νέα εποχή, έλα μαζί μου. Αυτή ήταν η αρχή.
- Θεωρείς ότι αυτά τα στέκια θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως επικίνδυνα μ’ αυτή την έννοια;
- Ναι γιατί και ‘μεις, αργότερα, πηγαίναμε να προσηλυτίσουμε άτομα σε τέτοια στέκια.
- Θα μπορούσες να πεις ότι ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής είναι επικίνδυνο και οδηγεί στο χώρο του νέο-σατανισμού;
- Νομίζω ότι το heavy metal αντιπροσωπεύει απόλυτα το σατανισμό. Οι ίδιοι οι σατανιστές λένε ότι το heavy metal είναι δημιούργημα του Σατανά και ότι γι’ αυτό πρέπει να το τιμούμε. Δεν είναι παράξενο ότι οι τελετές περιλαμβάνουν, εκτός από ορισμένα κομμάτια της κλασσικής μουσικής που θεωρούνται σατανιστικά, ακόμη και heavy metal, ειδικά τα παρακλάδια του, thrast και το death metal.
- Συνάντησες λοιπόν αυτόν τον άνθρωπο. Σου είπε κάποια πράγματα, ότι θα βιώσεις αυτά που άκουγες στη μουσική. τι συνέβη στη συνέχεια;
- Οπωσδήποτε υπήρχε μια δυσπιστία και όταν πήγα σπίτι του μου έκανε μία επίδειξη. Κάναμε αρχικά μια πνευματιστική συγκέντρωση, καθήσαμε εγώ και άλλα πέντε άτομα.
- Επομένως αρχίζουμε πλέον βαθμιαία με το παιχνίδι, με το τραπεζάκι. Μένει εκεί το πράγμα;
- Όχι δεν μένει εκεί. Ο σκοπός του ήταν να με εντυπωσιάσει.
- Να σου αποσπάσει την προσοχή και την εμπιστοσύνη στο λόγο του, ότι όλα γίνονται, και αφού είδε ότι ανταποκρίθηκες, τι συνέβη μετά;
- Όταν είδε ότι ανταποκρίθηκα, άρχισε το θεωρητικό μέρος. Πριν μυηθώ δεν είχε καθόλου μιλήσει θεωρητικά. Μου είπε έλα απλά να ικανοποιήσεις την περιέργειά σου, δες και φύγε. Μόλις είδε την έκπληξη στο πρόσωπό μου, τα μάτια του έλαμψαν, τον κοίταξα και νόμιζα πως ήτανε θεός γι’ αυτά που συνέβαιναν. Και τότε άρχισε να μου μιλάει.
- Έχεις την εντύπωση πως αν εσύ δεν εντυπωσιαζόσουνα θα σου έλεγε αυτά που σου είπε στη συνέχεια;
- Δεν θα μου έλεγε τίποτα, θα έφευγα εκνευρισμένος.
- Επομένως δεν θα προχωρούσες.
- Δεν θα προχωρούσα.
- Το ρωτάω αυτό για να βγει το συμπέρασμα ότι αρχίζει κανείς με κάποια αθώα παιχνιδάκια – το τραπεζάκι – και μόνο αν ανταποκριθεί τον παίρνουν πιο πέρα. Αφού είδε ότι ανταποκρίθηκες, σου έκανε κάποια διδασκαλία ή σου έδειξε κάτι;
- Αρχικά μου έδειξε τη Σατανιστική Βίβλο του LaVey.
- Έχεις την εντύπωση πως αυτός ανήκε σε μια οργανωμένη ομάδα της τάσεως του LaVey;
- Πιστεύω ότι ήταν μέλος κάποιας ομάδας. Αργότερα είδα ότι ήταν μέλος πολλών ομάδων.
- Και βαθμιαία σε μύησε;
- Ναι.
- Η μύηση αυτή ήταν μια πρακτική που ασκήθηκε από σένα αργότερα ή συνδεόταν με κάποια μαύρη λειτουργία;
- Η διαδικασία της μύησης είναι ίδια σ’ όλους τους βαθμούς, μόνο που αλλάζουν τα λόγια. Μετά τη μύηση ήταν εκεί μία φίλη του και μου είπε ότι θέλει να κάνει έρωτα μαζί μου για να…
- Κατ’ αυτόν τον τρόπο μυήθηκες. Αλλά τι σ’ έδεσε περισσότερο μ’ αυτό το χώρο; απλώς και μόνο η μύηση;
- Αυτό που με κράτησε είναι οι επιδείξεις που έκανε…
- Αυτό το πράγμα πως το ερμηνεύεις αυτή τη στιγμή, γιατί υπάρχουν πολλές δυνατότητες ερμηνείας. Η πρώτη περίπτωση είναι ότι πρόκειται για απάτη. Μια δεύτερη περίπτωση είναι να βρίσκεσαι σε μία κατάσταση που να φαντάζεσαι ορισμένα πράγματα, όπως είναι η κατάσταση που βρίσκεται κάποιος όταν παίρνει ναρκωτικά. Και οι περισσότερες σατανιστικές ομάδες υποβοηθούνται και με τα ναρκωτικά. Και υπάρχει βέβαια και η άλλη περίπτωση να είναι σατανικά. Δεν είναι απαραίτητο να πούμε πως αυτά τα πράγματα ήταν οπωσδήποτε γνήσια ή σατανιστικά. Μπορεί να ήταν σατανικά αλλά μπορεί και να μην ήταν, να ήταν δική σου υποκειμενική κατάσταση, δηλαδή υποβολή ή να ήταν και απάτη.
- Δεν μπορώ να το ξέρω…
- Αφού μυήθηκες σ’ αυτή την ομάδα, δεν θα ήταν φυσικό να εντάσσεις εκείνους που προσηλύτιζες σ’ αυτή την ομάδα, ή πήρες εντολή να κάνεις μια δική σου ομάδα;
- Όχι, δεν πήρα καμμιά εντολή να κάνω δική μου ομάδα. Μου είπαν ότι όσους περισσότερους καταφέρω να μυήσω, τόσο περισσότερο θα ανεβαίνω σε βαθμούς.
- Να τους μυήσεις ξεχωριστά ή να τους εντάξεις στη συγκεκριμένη ομάδα;
- Και στη συγκεκριμένη ομάδα. Εγώ δεν ήμουνα ο αρχηγός, όπως με ονομάζουν και η ομάδα δεν είμαστε εμείς οι τέσσερις, ούτε εγώ ο αρχηγός.
- Αυτή η ομάδα είχε κάποια γενικότερη εξάρτηση από κάποια άλλη οργανωμένη ομάδα, λόγου χάρη από το εξωτερικό, ή ήταν μια αυτόνομη ομάδα;
- Ο αρχηγός αυτής της ομάδας έλεγε ότι παίρνει εντολές από την σατανιστική εκκλησία του Σαν Φραντζίσκο, από την εκκλησία του LaVey.
- Επομένως ήταν το παρακλάδι της εκκλησίας του LaVey.
- Nαι.
- Σχετικά με τη φιλοσοφία της ομάδας αυτής τι μπορείς να μου πεις;
- Κάθε ομάδα έχει επαφή με την Church of Satan. Όμως η κάθε ομάδα έχει τις δικές της αντιλήψεις. Η πιο κοινή αντίληψη είναι ότι ο Θεός δεν έχει την ίδια δύναμη με τον Σατανά. Ότι και ο Θεός είναι δημιούργημα κάποιων δαιμόνων, των αρχαίων, που δημιούργησαν και το Θεό και το Σατανά και περιμένουν την τελική μάχη για να ανακηρύξουν κάποιον από τους δυο σαν βασιλιά. Όμως έντεχνα οι σατανιστές λένε ότι οι αρχαίοι είναι κακοί και άρα θα υποστηρίξουν το κακό. Συνεπώς ο Θεός άδικα αγωνίζεται για να τα καταφέρει. Θέλω να πω ότι προχωρούσαν πολύ πιο πέρα από τη γενική φιλοσοφία. Η γενική φιλοσοφία ήταν ότι οι αρχαίοι είναι ισχυροί. Ο Θεός και ο Διάβολος είναι κάτω από αυτούς, αλλά επειδή οι αρχαίοι υποστηρίζουν περισσότερο το Διάβολο και άρα θα τον υποστηρίξουν να νικήσει, πρέπει να είμαστε με το Διάβολο.
- Έδειξαν και κάποια σχετική βιβλιογραφία ή η διδασκαλία ήταν προφορική;
- Ναι, το κυριότερο βιβλίο ήταν το Ν…
- Εσύ είχες κάποιες υποσχέσεις δώσει στον εαυτό σου μπαίνοντας σ’ αυτό το χώρο, είχες διαβάσει κάποια βιβλία που έλεγαν κάποια πράγματα. Αυτά που είχες ελπίσει εκεί, λόγου χάρη ότι θα βρεις μια εσωτερική αντίληψη της ευτυχίας, θα επιβληθείς, θα είσαι δυνατός, θα προαχθείς, βρήκες την πραγμάτωση όλων αυτών μέσα σ’ αυτό το χώρο, έστω πριν γνωστοποιηθούν τα γεγονότα; Πως σκεπτόσουν; Ήσουν ευτυχισμένος εσωτερικά;
- Όχι, δεν υπήρχε ούτε στιγμή που να ένιωσα γαλήνη. Τα πάντα τα βλέπαμε μέσα από ένα πρίσμα μαύρο. Ακόμη και όταν η μητέρα μου εκδήλωνε την αγάπη της, έβλεπα πίσω από αυτό να είναι ο Χριστός που προσπαθεί να με πάρει με το μέρος Του. Ο καθένας μας, , όλες οι εκδηλώσεις της ζωής μας ήταν μέσα από αυτό. Δεν ήμασταν ελεύθεροι σε τίποτα. Από το να φάμε, από το να βγούμε βόλτα, όλα πέρναγαν μέσα από το σατανισμό και από τους αρχαίους (ενν. δαίμονες). Η ζωή μας όλη ήταν αυτό το πράγμα. Φυσικά δεν ένιωθα ούτε ελεύθερος ούτε τίποτα. Πιο ελεύθερος νιώθω εδώ μέσα στη φυλακή, παρά τότε.
- Θεωρούσες δηλαδή ότι είχες καταντήσει σε μια απόλυτη εξάρτηση;
- Σε μια α π ό λ υ τ η ε ξ ά ρ τ η σ η.
- Πες μου, πρακτικές αυτοσυγκεντρώσεως δεν κάνατε;
- Όχι.
- Ούτε διαλογισμό;
- Όχι.
- Επομένως η ομάδα αυτή δεν ανήκει στην ομάδα του LaVley, αλλά στον αποκρυφιστικό σατανισμό. Αυτοί που σας μύησαν πίστευαν τον Σατανά σαν οντότητα;
- Ναι.
- Επομένως οι πρακτικές που κάνατε είχαν άμεση σχέση με επικλήσεις.
- Ακριβώς.
- Όταν κάνει κανείς συνεχώς τέτοιου είδους επικλήσεις και όταν μάλιστα αυτό επιβοηθείται με οργιαστικές καταστάσεις, όπως είναι η χρήση ουσιών κ.ο.κ., είναι φυσικό να έχει οράματα, να βλέπει κάποια πράγματα. Αυτά όμως τα πράγματα που είναι καθημερινότητα, μπορούν να δημιουργήσουν τρομερούς εφιάλτες και να μη μπορεί κανείς εύκολα να αποδεσμευθεί. Εσύ ένιωθες εφιάλτες όταν ήσουν μέσα σ’ αυτό το χώρο;
- Ζούσα σ’ έναν εφιάλτη, δεν ήταν ανάγκη να πέσω να κοιμηθώ για να δω έναν εφιάλτη. Κάθε τελετή ήταν εφιαλτική. Μας κράταγε ο φόβος, η βαθιά μας πίστη στο ότι ο Διάβολος είναι ισχυρότερος και δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς, ο θαυμασμός…
- Τώρα πως νιώθεις, δηλαδή ποια κριτική θα μπορούσες να ασκήσεις στον τότε τρόπο ζωής και σκέψεως, ένιωσες απογοήτευση γιατί δεν εκπληρώθηκαν αυτά που σου είχαν υποσχεθεί ή αυτά που εσύ προσδοκούσες, πως θα μπορούσες να περιγράψεις τα συναισθήματά σου τώρα;
- Δεν νιώθω μίσος για κανένα, αυτοί οι άνθρωποι έκαναν τη δουλειά τους, ο Διάβολος περισσότερο Διάβολος δεν γίνεται. τα βάζω με τον εαυτό μου που πίστεψα κι εγώ σ’ αυτά. Αυτή τη στιγμή, όπως είπα και πριν, δεν μ’ ενδιαφέρει η φυλακή, νιώθω ελεύθερος. Έχω εξομολογηθεί, δεν μπορώ να πω ότι είμαι χριστιανός, παλεύω διαρκώς, δεν μπορώ να πω ότι έχω πιστέψει απόλυτα, γιατί ήταν μεγάλη η εξάρτηση που είχα πριν. Όμως προσπαθώ. Ακόμα βλέπω όνειρα, νιώθω να μ’ απειλεί αλλά προσπαθώ και σίγουρα νιώθω πολύ καλύτερα, νιώθω μεγαλύτερη ελευθερία και γι’ αυτό ακριβώς δεν με νοιάζει η φυλακή για να το πω καλύτερα, αυτοί οι άνθρωποι, με το να με μυήσουν, μου δώσανε μια ευκαιρία να φτάσω και ‘γω στη θέωση (με το να οδηγηθεί από τον σατανισμό στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας). Δεν μπορώ φυσικά από τώρα, θα χρειαστεί να περάσουν πολλά χρόνια και το ξέρω…
- Να φτάσεις στη θέωση; δηλαδή με το να απαρνηθείς αυτά τα πράγματα, μέσω των τωρινών εμπειριών σου και των νέων προβληματισμών;
- Μέσω της Ορθοδοξίας.
- Έχει λεχθεί από ανθρώπους που έχουν ξεφύγει ότι υπάρχουν τρεις δυνατότητες για κάποιον που έμπλεξε και θέλει να ξεφύγει. Η μία είναι να αυτοκτονήσει, η άλλη να καταλήξει σε ψυχιατρείο και η τρίτη να ξεφύγει. Σ’ αυτή την τρίτη περίπτωση ο μόνος δρόμος είναι η εξομολόγηση. Χωρίς να πιστέψει κανείς ουσιαστικά ότι ο Χριστός έχει νικήσει το Διάβολο και ότι, όταν ο πιστός πάρει την σφραγίδα του Θεού, γίνεται ιδιοκτησία του Θεού και πλέον δεν φοβάται τίποτα. Σύμφωνα μ’ αυτή την αντίληψη, αυτό είναι η μόνη δυνατότητα διαφυγής και οι άλλες δύο είναι η αυτοκτονία και το ψυχιατρείο. Εσύ πως θα σχολίαζες αυτή την άποψη;
- Οι δυνατότητες είναι πράγματι τρεις, αλλά όχι αυτές. Είναι ή το ψυχιατρείο, ή ο θάνατος, ή η φυλακή. Άτομα που θα ασχοληθούν μ’ αυτά ή θα τα σκοτώσουν άλλοι ή θα σκοτώσουν τον ίδιο τους τον εαυτό ή θα τρελλαθούν ή θα μπουν στη φυλακή. Και η φυλακή είναι ο πιο ήπιος δρόμος, γιατί στη φυλακή υπάρχει δυνατότητα της μετάνοιας, υπάρχει δυνατότητα να γυρίσουν. Πιστεύω ότι όλοι μας σταθήκαμε τυχεροί που μας έπιασαν. Αν δεν μας είχαν πιάσει, θα είχαμε δώσει και τον εαυτό μας στο Διάβολο σε λίγο. Δηλαδή θα μας έφτανε στο σημείο να μας πει: δώστε και τη ζωή σας τώρα, αποδείξτε πια ότι πιστεύετε σε μένα απόλυτα. Θυσιάσατε άλλους, θυσιάστε τώρα και τον εαυτό σας. Εγώ χαίρομαι τώρα που μπήκα φυλακή, είναι ο πιο ήπιος δρόμος, αλλιώς δεν θα μπορούσα να μετανοήσω, γιατί δεν θα μπορούσα να καταλάβω τι έχω κάνει και νεκρός, φυσικά δεν υπάρχει μετάνοια στον Άδη!
- Θέλεις να πεις κάποιο μήνυμα μέσα από την εμπειρία σου;
- Με μια λέξη: Μακρυά! Όσο ευγενικοί και να τους φαίνονται αυτοί που θα τους πλησιάσουν, με ό,τι λόγια και να τους πουν, να μην τους πιστέψουν. Να εμπιστευτούν το ένστικτό τους, το Θεό και να φύγουν μακρυά, να μην εγκαταλείψουν ποτέ την οικογένειά τους και φυσικά, τη μεγάλη οικογένεια της Εκκλησίας. Δεν υπάρχει άλλη λύση, είναι τρεις οι δρόμοι αυτοί.
_________________