Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών ?
Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών ανώδυνα και ανεπαίσχυντα και καλήν απολογία έχουσι επί του φοβερού βήματος . .
Χθες στο παρεκκλήσιο της αρχιεπισκοπικής κατοικίας τελέστηκε Θεία Λειτουργία και ο Αρχιεπίσκοπος κοινώνησε. Όταν ο ιερέας εκφώνησε το αίτημα «Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν, την επί του φοβερού βήματος του Χριστού» ο Αρχιεπίσκοπος έκανε τον Σταυρό του και δάκρυσε. Το ίδιο και όταν κοινωνούσε.
Είναι σκληρό, να έχεις νωπές μνήμες μιάς προσωπικότητας θαλερής και αγέρωχης πρίν λίγο καιρό, και μέσα σε απειροελάχιστο χρονικό διάστημα, να βιώνει την τραγικότητα της σαρκικής τελευτής.
αραγε θα συνειδητοποιήσουμε εμείς το τέλος της ζωής μας ?
Είμαστε ώριμοι πνευματικά, ώστε να αισθανθούμε τον σαρκικό θάνατο, ως αρχή της ζωής όπως τον συναισθάνεται ο Αρχιεπίσκοπος ?.
Αραγε ο δικός μας θάνατος θα είναι προειδοποιημένος ? Ακόμα και αν μας κάνει αυτή τη χάρη ο Θεός και μας στείλει ένα καρκίνο έχουμε διδαχτεί από τη στάση του Αρχιεπίσκοπου ?
Θα καταλάβουμε την προειδοποίηση ? θα υποφέρουμε αγγόγυστα ? θα τρέξουμε να εξομολογηθούμε? θα κοινωνήσουμε ?
Θα κλάψουμε με χαρμολύπη ενώπιον του ποτηρίου της Ζωής ?
Ευχομαστε και προσευχόμαστε, να περάσει τον χρόνο που του χαρίζει ο Υψιστος, εν προσευχή, ώστε να είναι τα τέλη του εν ειρήνη και μετανοία, όπως και όλων μας.
Διότι αν ένας άνθρωπος ο οποίος φύλαξε παρθενία σώματος και ψυχής ,εδούλεψε το Ευαγγέλιο , ανέβηκε όλα τα σκαλιά της ιεραρχίας , οδήγησε στη σωτηρία χιλιάδες ψυχές δεν περάσει την πόρτα του Παραδείσου τότε "τις δύναται σωθήναι?"
επικοινωνήστε μαζί μας @
