ελεύθερη συμβίωση και σωτηρία της ψυχής
ΕΝΑ άπ' τά έπιχειρήματα, πού διατυπώθηκαν κατά της άπόφασης της Ίερας Συνόδου γιά τό «Σύμφωνο της έλεύθερης συμβίωσης» ειναι καί ή φράση τοϋ Χριστοϋ πρός τούς γραμματείς καί Φαρισαίους: «ό άναμάρτητος ύμών πρώτος βαλέτω λίθον.. επ’ αύτήν». Τό έπιχείρημα αύτο δεν μπορεί νά σταθεί, γιατί διαστρέφει τό λόγο τοϋ Χριστοϋ καί άγνοεί τό σκοπό, πού ύπηρέτησε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Γιά νά φανεί καλύτερα ή όρθότητα τοϋ ίσχυρισμοϋ μου, θά παραθέσω πρώτα τό σχετικό άπόσπασμα σέ μετάφραση καί στή συνέχεια θά τό σχολιάσω. Γράφει, λοιπον, ό εύαγγελιστης Ίωάννης:
«'Ο Ίησοϋςπηγε στό όρος τώνΈλαιών. 'Αλλά πρωί πρωί γύρισε πάλι στό ναό κι όλο τό πληθος έρχόταν κοντά του. Αύτός κάθισε καίτούς δίδασκε. Τότε οί δάσκαλοι τοϋ νόμου καί οί Φαρισαίοι εφεραν μιά γυναίκα, πού τή.ν είχαν πιάσει νά διαπράττει μοιχεία. τήν εβαλαν στή μέση καί τοϋ ειπαν: "Διδάσκαλε, αύτή τή γυναίκα τήν επιασαν επ’ αύτοφόρω νά διαπράττει μοιχεία. 'Ο Μωϋσης στό νόμο μας εχει δώσει έντολή νά λιθοβολοϋμε τέτοιου εϊδους γυναίκες. έσύ τί γνώμη εχεις ;" Αύτό τό ελεγαν γιά νά τοϋ στήσουν παγίδα, ώστε νά βροϋν καποια κατηγορία έναντίον του. 'Ο Ίησοϋς τότε εσκυψε κατω καί μέ τό δάχτυλο εγραψε στό χώμα. Καθώς, όμως, έπέμεναν νά τόν ρωτοϋν, σηκώθηκε πάνω καί τους είπε: ".Οποιος ανάμεσά σας είναι άναμάρτητoς, άς ρίξει πρώτος μια πέτρα ,πάνω της". Κι εσκυψε πάλι κάτω κι εγραφε στο χωμα. Αυτοι, ομως, οταν ακουσαν την απαντηση, άρχισαν μέ πρώτους τούς γεροντότερους νά φεύγουν ενας ενας, μέχρι καί τόν τελευταίο καί εμεινε μόνος ό Ίησοϋς καί ή γυναίκα στή μέση. Τότε σηκώθηκε όρθιος ό Ίησοϋς καί τή ρώτησε: "Γυναίκα, ποϋ είναι οί κατήγοροί σου; Κανένας δέν σέ κατεδίκασε;" Έκείνη άπάντησε" Κανένας Κύριε". "Ούτε έγώ σέ καταδικάζω", είπε ό Ίησοϋς. "πήγαινε, κι άπό δώ καί πέρα μήν άμαρτάνεις πιά"» (η'1-11).
επικοινωνήστε μαζί μας @
Οί γραμματείς καί οί Φαρισαίοι ζήτησαν άπό τό Χριστό νά έκφράσει τή γνώμη του γιά τή μοιχαλίδα. Σκοπός τους ήταν νά τόν παγιδεύσουν καί νά εχουν είς βάρος του κάποια κατηγορία. Δέν τούς ένδιαφέρει τόσο τό άμάρτημα της γυναίκας. Ώστοσο, έμφανίστηκαν αύστηροί καί ύπενθύμισαν στό Χριστό τό μωσαϊκό νόμο, πού τιμωρεί τίς μοιχαλίδες μέ λιθοβολισμο. Ύπηρχε καί ή ρωμαϊκή έξουσία, ή όποία άπαγόρευε τήν καταδίκη σέ θάνατο. . Αν ό Χριστός συμφωνοϋσε μέ τό λιθοβολισμό της γυναίκας, θά τόν κατηγοροϋσαν ότι δέν σέβεται τή ρωμαϊκή έξουσία, άν πάλι άρνοϋνταν τό λιθοβολισμό, θά τόν κατηγοροϋσαν ώς άσεβή, γιατί περιφρονεί τό νόμο.
'Ο Χριστός γνώριζε τή δολιότητα τών γραμματέων καί τών Φαρισα ίων , άλλά καί τή μεγάλη ύποκρισία τους, γι' αύτό καί άπέφυγε τόν όποιοδήποτε χαρακτηρισμό της γυναίκας, ένώ άποκάλυψε οτι καί οί ϊδιοι δέν ήταν άναμάρτητοι. Ή άπάντηση τοϋ Χριστοϋ στήν πρόσκληση τών έπικριτών της μοιχαλίδας ήταν άπρόσμενη, γι' αυτό καί άπομακρύνθηκαν άπ' τό Χριστό καί τή γυναίκα. Άπέφυγαν τυχόν άποκαλύψεις τού Χριστού γιά τό ήθος καί τή συμπεριφορά τους. Ό Χριστός δέν άδιαφόρησε γιά τό άμάρτημα της γυναίκας. Δέν τό θεώρησε δεδομένο καί ψυσικό. Συμβούλεψε τή γυναίκα νά μή άμαρτήσει ξανά. Κατι πού δεν τονίζουν έκείνοι, που χρησιμοποιούν τό έπιχείρημα «ό άναμάρτητος ύμών πρώτος βαλέτω λίθον επ’ αύτήν». Ή Ιερά Σύνοδος, όμως, μέ τήν άπόφασή της όρθώς μίλησε γιά τήν άμαρτία της πορνείας, θέλησε ν' άφυπνίσει τούς άνθρώπους, πού τη διαπράττουν καί νά δείξει τό δρόμο της σωφροσύνης, χωρίς νά ύπολογίζει τίς άνόητες άντιδράσεις τών κοσμικών καί άσχετων μέ τήν Έκκλησία καί τή διδασκαλία της. "Ας άφήσουν δέ οί προοδευτικοί κληρικοί καί θεολόγοι τά περί ποιμαντικης εύαισθησίας πρός τούς άμαρτωλούς, τούς όποίους ποτε κανείς δέν έμποδισε νά είσέλθουν στήν Έκκλησία καί νά γονατίσουν κάτω άπό τό έπιτραχήλιο τού έξομολόγου. "Ας μή διατυπώνουν θεωρίες, οί όποίες ίκανοποιούν τούς κοσμικούς, άλλά έξοργίζουν τούς συνειδητoύς ιχριστιανούς. "Ας μή ύποστηρίζουν έμμέσως τήν άνηθικότητα και άς άποκτήσουν τό θάρρος νά ύπερασπίζονται τό όρθόδοξο ήθος.
Τού Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
από τον Ορθόδοξο Τύπο