εκπτώσεις και στην σωτηρία της ψυχής ?
ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ «Σύμφωνο Έλεύθερης Συμβίωσης» δημιούργησε φαίνεται διχασμό στήν Έλληνικη 'Ιεραρχία, ένώ, ταπεινά φρονοϋμε, θά πρεπε νά φέρει άρραγή ένότητα στό συνοδικό σώμα. "Εφθασαν οί δημοσιογράφοι νά μιλοϋν γιά διχασμό τοϋ έκκλησιαστικοϋ σώματος, γιά προοδευτικούς ίεράρχες καί καθυστερημένους. Τό θέμα είναι λίαν σοβαρό. Κατ' άρχάς κανείς κανένα ποτέ δέν .μπορεί νά έκβιάσει να πιστεύει, νά έκκλησιάζεται, να συμμετέχει συνειδητά στά μυστήρια της Έκκλησίας. "Ολοι γνωρίζουμε τήν έλευθερία τών ηθών, τόν πανσεξουαλισμό, τήν έπικρατοϋσα άσυδοσία. Γνωρίζουμε έπίσης καλά τά άποτελέσματα αύτης της ξεφρενης καί άσυλλόγιστης ζωης. 'Ο καθένας ειναι άξιος τών πράξεών του. Τό καθε πρόσωπο είναι σεβαστό. Δέν μπορoϋμε, όμως, τό άσύδοτο νά ποϋμε σοβαρό, τό άμαρτωλο άγαθό, τό άνίερο όσιο, τό άτιμο τίμιο. Δέν μποροϋμε νά νομιιμοποιοϋμε τό παράνομο. Νά μετονομάζουμε τό ανομο σέ νόμιμο. 'Ο συμβολαιογράφος νά χρίζεται ίερεύς ό δήμαρχος άρχιερεύς. Νωρίς ό Μέγας Άντώνιος ειπε, πώς θά ελθει μία έποχή, πού οί παράλογοι θά λέγουν τούς λογικούς παράλογους καί τό άντίθετο.
Μήπως είναι αύτή ή έποχή μας;
επικοινωνήστε μαζί μας @
Τό λεγόμενο «Σύμφωνο Έλεύθερης Συμβίωσης» έλαχιστοποιεί τήν άναληψη της όποιας εύθύνης τών συμβιούντων. "Ετσι έπιβραβεύεται κατά κάποιο τρόπο ό άτομισμός, ό έγωισμός καί ή άνευθυνότητα. Στόέκκλησιαστικό μυστήριο τοϋ γάμου ό ϊδιος ό Χριστός τοποθετείται άνάμεσα στό άνδρόγυνο, τό όποίο εύλογεί γιά μία μόνιμη συμβίωση, συζυγία, άλληλοκατανόηση, άλληλοπεριχώρηση, άλληλοσεβασμό καί άλληλοβοήθεια. Ή Έκκλησία δέν είναι αύστηρή άπό ίδιοτροπία καί παραξενιά, άλλά άπό μεγάλη άγάπη. Ή διδασκαλία της , ή εύαγγελική καί ή έρμηνευτική άγιοπατερική ειναι έντελώς ξεκάθαρη. 'Ο ϊδιοςό Χριστός λέγει πώς, άν ό άνθρωπος δεί πονηρά κάποιο πρόσωπο, ήδη εχει μοιχεύσει, εχει άμαρτήσει. Ό λόγος τοϋ Εύαγγελιου τοϋ Χριστοϋ είναι διαχρονικός, σαφής καί άκέραιος. Μοντέρνοι θεολογοϋντες, ρασοφόροι ή μή, έλεγχόμενοι άπό τραγικούς διχασμούς καί έσωτερικά κενά, θεωροϋν άθεολλογητους, όσους ξεκάθαρα χαρακτηρίζουν τήν άμαρτία μέ τό όνομά της. Φθάνουν νά λέγουν ότι μόνο ή έπί χρήμασι αμαρτία θεωρείται πορνεία. Άναιροϋν τό Εύαγγέλιο, έρμηνεύουν κατά τό δοκοϋν τήν Παράδοση της Έκκλησίας. Είρωνεύονται τίς θέσεις της Έκκλησίας γιά τίς προγαμιαίες σχέσεις.
Ούδέποτε ούδείς μίλησε γιά άποκεφαλισμό τών άμαρτωλών. "Ολοι εϊμεθα άμαρτωλοί. 'Ο ίερός Χρυσόστομος ώραία λέει: Πρόσεξε μήπως κτυπωντας τήν άμαρτία κτυπήσεις καί τόν άμαρτωλό. "Ολοι οί άμαρτωλοί είναι συμπαθείς. Πρός όλους ύπάρχει ή μετάνοια. Δέν μποροϋμε όμως καί δέν έπιτρέπεται νά χαϊδεύουμε τά πάθη τών άνθρώπων, νά τά παραβλέπουμε σκόπιμα, νά τά θεωροϋμε καί ήρωϊκές πράξεις, νά τά δικαιολογοϋμε καί έπαινοϋμε. Καμία νομοθετική πράξη δέν μπορεί τό άμαρτωλό νά τό παρουσιάσει, έπιτρεπτό, θεάρεστο καί άνένοχο. Ή νομιμοποίηση τών έκτρώσεων δέν εκανε τίς ψυχές τών γυναικών έκείνων, πού προβαίνουν σέ φόνο, λευκές.
Είναι άνάγκη νά μιλήσουμε μέ πόνο καί άγάπη γιά τή σώζουσα καί λυτρωτική άλήθεια. Μή φοβόμαστε τίς λέξεις άλλά τίς πράξεις. Δέν θά βοηθήσουμε τόν κόσμο μέ τό νά μή τοϋ λέμε όλη τήν άλήθεια. Ή Έκκλησία δέν προβαίνει σ' έκπτώσεις. Δέν μπορεί νά παρεκκλίνει της Άγίας Γραφης καί τών 'Ιερών Κανόνων. Δέν οίκονομοϋνται όλα καί δέν μπορεί ή οίκονομία νά γίνει κανόνας, γιατί πάντοτε άποτελεί έξαίρεση. Ή Έκκλησία δέν άπειλεί, δέν τρομοκρατεί, δέν κραυγάζει, δέν άγχεται, δέν άστυνομεύει. Ή Έκκλησία προσκαλεί, προτείνει, έμπνέει, νουθετεί, προφυλάσσει, συγχωρεί καί λυτρώνει καί σώζει τούς μετανοοϋντες. "Οσοι ζητοϋν επαινο γιά τήν άμαρτια τους καί καυχώνται γι' αύτή, εχουν σοβαρό πρόβλημα, πάσχουν από ύπερηφάνεια. Είναι άδιανόητο άνθρωποι της Έκκλησίας νά έπευλογοϋν άνίερες σχέσεις.
'Ο γάμος γιά τήν 'Ορθόδοξη Έκκλησία είναι στίβος, άγώνας;, συναγωνισμός πρός.τή θέωση. Ή άσκητική της αγαπης, η αρετη της εγκρατειας, η ανιδιοτελεια, η είλικρίνεια, ή ύπομονή, ή άνεκτικότητα, ή θυσιαστική προσφορά καί ή ταπείνωση κοσμοϋν τόν τίμιο γάμο.
Μέσα στήν'Ορθόδοξη Έκκλησία γιά θέματα τόσο σοβαρά δέν ύπάρχουν ύποκειμενικές άπόψεις, ίδέες καί έρμηνείες. 'Ο κόσμος μπορεί νά πορεύεται έλεύθερα, όπου θέλει. Ή Έκκλησία παρακολουθεί, συμπονα, κατανοεί, άλλά δέν μπορεί νά παρασυρθεί άπό τήν παρασυρμένη πλειοψηφία. Θά έπιμενει να διασώζει τήν άλήθεια καί μέσα άπό έλάχιστες κάποτε μειοψηφίες.