πορνεία
ΜΙΑ λέξη έγινε τό σύνθημα νά έκραγεί έμφύλιος πόλεμος έντός τών τειχών της Έκκλησίας μας! Και να σκεφτεί κανείς ότι ή κοινή αύτη λέξη έκφράζει τήν ήθική κατάπτωσητοϋ άνθρώπου, τό τελευταίο σκαλοπάτι της άμαρτωλης κλίμακας. Θόρυβος, λοιπόν, γιά τήν πορνεία, ή όποια και στήν έποχή μας είναι εύρέως διαδεδομένη. Δυστυχώς, οί άνθρωποι έχουν άπομακρυνθεί άπ' τόν Θεό.
Διαφωνοϋν οί μητροπολίτες μεταξύ τους, διαφωνοϋν καί οί έφημέριοι γιά κάτι, πού είναι τόσο σαφές καί άπερίφραστα καταδικασμένο! "Αν ή άπόφαση της 'Ιεράς Συνόδου για τό άθλιο σύμφωνο της έλεύθερης συμβίωσης δέν χαρακτήριζε τόν πολιτικό γάμο, τίς έξωσυζυγικές σχέσεις καί τίς έλεύθερες συμβιώσεις ώς πορνεία, άλλά ώς μία αμαρτία, πού πρέπει ν' άνεχόμαστε, γιατί άλλαξαν οί έποχές, δέν θά προκαλοϋνταν θόρυβος. Θά ίκανοποιοϋσε όλους έκεινους, πού ξεσηκώθηκαν κατά της Έκκλησίας καί οί όποίοι είναι δοϋλοι τοϋ πάθους αύτοϋ, χωρίς τύψεις συνειδήσεως. Άντίθετα, Kαυχώνται ότι είναι άνθρωποι τών άμαρτωλών σαρκικών σχέσεων, γιατι αύτή είναι ή φυσιολογική ζωή, όπως άνοήτως ύποστηρίζουν! "Ομως , πρέπει νά ξαναποϋμε ότι ή διδασκαλία της Έκκλησίας μένει παντα άνεπηρέαστη άπ' τό κοσμικό φρόνημα της έκάστοτε έποχης καί άσυμβίβαστη μέ τόν άμαρτωλό κόσμο. Αύτό δέν σημαίνει ότι κόβει κάθε σχέση μέ τούς άμαρτωλούς άνθρώπους. Άκριβώς τό άντίθετο κανει. Τούς καλεί κοντά της, τούς ύποδεικνύει τή μετάνοια καί προσεύχεται γι' αύτούς.
επικοινωνήστε μαζί μας @
Ή Έκκλησία διδάσκει τό θέλημα τοϋ Θεοϋ καί όχι τό θέλημα τών άμαρτωλών άνθρώπων. Οί καλοπροαίρετοι άκοϋν τή διδασκαλία της κι έν προκειμένφ τήν καταδίκη της πορνείας καί συνέρχονται, άν τυχόν ειναι δοϋλοι της. Ένώ οί κακοπροαίτεροι κι έπίμονοι στήν άμαρτία τους έξοργίζονται, γιατί ή φωνή της Έκκλησίας διακόπτει τήν ένοχη μακαριότητά τους. Δέν θέλουν νά τήν άκοϋν. 'Ωστόσο, ή Έκκλησια δέν πρέπει νά είναι άγενής στίς έκφράσεις καί νά χρησιμοποιεί περιφραστικούς λόγους. Ή πορνεία είναι πορνεία, ένα άπ' τά έπτά θανάσιμα άμαρτήματα. Καί ή άλήθεια αύτή, όπως καίόλες οί άλλες, πρέπει να διδάσκεται καί νά μη άποσιωπάται.
Ή Έκκλησία είναι ίατρείο ψυχής καί σώματος. Δέχεται όλους τούς άνθρωπους καί κανέναν δεν εξουθενώνει. Δέν χρησιμοποιεί, όμως, διπλωματική γλώσσα γιά νά μή ένοχλεί τούς κοσμικούς, οί όποίοι μέ περισσό θράσος καί άπέραντη άναισχυντία ύβρίζουν τούς κληρικούς καί περιφρονοϋν τήν Έκκλησία. Ό ίερός Χρυσόστομος, άναφερόμενος στήν στάση της Έκκλησίας άπέναντι στους άμαρτωλούς, άλλά καί στή διδασκαλία της, διευκρινίζει: «Αύτούς, πού έρχονται στό ίατρείο έμείς δέν τούς κοινολογοϋμε. Διότι όσοι πηγαίνουν στά έξωτερικά ίατρεία διά σωματική θεραπεία, έχουν πολλούς, πού βλέπουν τίς πληγες τους καί άν δέν άποκαλύψει προηγουμένως ό γιατρός τήν πληγή, δέν έπιθέτει φάρμακο. Έδώ, όμως, δέν συμβαίνει έτσι, άλλά καίτοι βλέπουμεαναρίθμητους άσθενείς, τούς θεραπεύουμε χωρίς νά τούς φανερώνουμε. Διότι δέν όδηγοϋμε στό μέσο αύτούς, πού έχουν άμαρτήσει δημοσιεύοντας έτσι τά άμαρτήματά τους, άλλά παραθέτουμε σέ όλους κοινή τή διδασκαλία και τήν άφήνουμε στή συνείδηση τών άκροατών, ώστε καθένας νά λάβει τό κατάλληλο φάρμακοάπό τά λεγόμενα γιά τό άνάλογο τραϋμα. Διότι έξέρχεται μέν ό λόγος της διδασκαλίας άπο τή γλώσσα τοϋ όμιλοϋντος καί περιέχει την κατηγoρία της ,κακίας, τον έπαινο της άρε:ης, τήν έπίπληξη της ασελγειας, το εγκωμιο της σωφροσυνης, την κατακριση της ύπερηψάνειας, τον έπαινο της άγαθότητας, 'Ωσάν ποικίλον καί πολυσυνθετο φάρμακο, πού αποτελείται άπο όλα τά εϊδη. Το νά λάβει δέ κανείς το κατάλληλο καί χρήσιμο διά τον έαυτό του Φάρμακο είναι έργο ένος έκάστου τών άκουοντων. Έξέρχεται μεν λοιπον καταφανώς ό λόγος καί άφοϋ είσδύσει στή συνείδηση τοϋ καθενός, λανθανόντως καί τή δική του θεραπεία παρέχει καί πρίν νά γίνει γνωστή ή άσθένεια πολλές φορές έπαναφέρει τήν ύγεία». "Ας σταματήσει, λοιπόν, ό πόλεμος γιά μιά λέξη καί άς άοχοληθοϋμε όλοι μέ τή διαφώτιση τοϋ λαοϋ. Πρέπει να εύαισθητοποιηθοϋν οί άνθρωποι άπέναντι στίς έντολές τοϋ Θεοϋ, γιά νά μετανοοϋν, όταν τίς παραβαίνουν. Γι’ αύτο το έργο, προφανώς, δένσυμβάλλουν οί προοδευτικοί μητροπολίτες καί κληρικοί, οί όποίο άποφεύγουν νά μιλήσουν γιά το βόρβορο της πορνείας, προκειμένου νά φαίνονται σύγχρονοι καί νά μην προκαλοϋν τούς έπιπόλαιους καί άμαθείς δημοσιογράφους! Αυτούς, άλήθεια, ποιος θά τούς εύαισθητοποιήσει;
Τού Πρωτοπρεσ6υτέρου Διονυσίου Τάτση
από τον Ορθόδοξο Τύπο