ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ!

ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!

Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας κατέστη ήδη ένα από τα καυτά ζητήματα της επικαιρότητος. Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται στις ημέρες αυτές. Υπάρχει πολλή σύγχυση, η οποία επιτείνεται από το γεγονός, ότι ο κ. Πρωθυπουργός κάλεσε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη Συνεδρία εκείνη, κατά την οποία αναγγέλθηκε η σχετική Απόφαση της Κυβερνήσεως. Μια απόφαση, η οποία κατά τη γνώμη μας, υπήρξε πρόχειρη και αβασάνιστη! Μια απόφαση, η οποία δυναμιτίζει την εθνική μας συνοχή και την καθαρότητα της φυλής μας. Έτσι στο μεγίστης σπουδαιότητος αυτό εθνικό ζήτημα, εμμέσως πλην σαφώς, ενεπλάκη υπό της Κυβερνήσεως και το όνομα του Αρχιεπισκόπου μας, εμφανιζομένου ως συνευδοκούντος! Βεβαίως μέχρι σήμερα εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου δεν υπήρξε κάποια σχετική Δήλωση, ούτε θετική υπέρ δηλ. της απονομής της ιθαγένειας, ούτε αρνητική. Αλλά αυτό και μόνο το γεγονός, δηλ. η αρχιεπισκοπική σιωπή, πλημμυρίζει με ανησυχία τις ψυχές πολλών, μεταξύ των οποίων και τη δική μας.
Από την άλλη πλευρά με Δηλώσεις του υπέρ της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε τριακόσιες τόσες χιλιάδες (300.000) αλλοδαπούς έλαβε θέση και ένας Μητροπολίτης εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας, λόγιος και δυναμικός, ο οποίος ποιμαίνει μια μεγάλη και ιστορική Επαρχία. Οι Δηλώσεις του δημοσιεύθηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 17.01.2010 από τον έγκριτο εκκλη- σιαστικό δημοσιογράφο κ. Νικ. Παπαχρήστου. Τά κυριώτερα αποσπά- σματά της έχουν ως εξής:

περισσότερα : http://mkka.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.html

Το φως στάθηκε γύρω στο μέτωπο της κεκοιμημένης και μετά κρύφτηκε μέσα στο φέρετρο - συνοδεία τιμητική σε πορεία παραδείσου...
Συγγενείς χρόνια απομακρυσμένοι και παρεξηγημένοι, αγκαλιάστηκαν και ξαναγαπήθηκαν μπρος στο σκήνωμα της φτωχούλας του Θεού - σημείο κι αυτό....
Η θειά μας η Ρήνα.....

Βγήκε νύφη από το αρχοντόσπιτο του πατέρα της κοσμημένη όχι με τα πλούτη του αλλά με την ηθική της προσφοράς και με τον φόβο του Κυρίου που καθόρισε όλη της την ζωή.

Στα 38 της χήρεψε και έμεινε μόνη με δύο αγόρια ανήλικα, σε μιαν ανήλιαγη ζωή με μόνο φως το "έχει ο Θεός".

Τα γεννήματα στα κτήματά της την περίμεναν, τα πρόβατα στα κοπάδια επίσης.

Δεν ήξερε να πουλάει, δεν έμαθε ποτέ αλισβερίσι.

Να ζυμώνει ήξερε, να μαγειρεύει και να είναι νοικοκυρά του σπιτικού της. Έτσι δεν μπόρεσε να βγάλει τον επιούσιο ως αγρότισσα και η αρχοντογεννημένη δεν δίστασε να πάει υπηρέτρια!

"Η δουλειά δεν είναι ντροπή" είπε, έκανε τον σταυρό της, κατέβασε ως τα φρύδια την μαντήλα της χηρείας και σήκωσε τα μανίκια.

Τα αφεντικά την έκαναν δικό τους άνθρωπο, μάνα των παιδιών και δική τους. Έμεινε μαζί τους ως τα γεράματά της, βοηθώντας τα αγόρια που είχε παντρέψει πια, τις νύφες, τα εγγόνια αλλά και όποιον είχε ανάγκη.

Δεν ρώτησε ποτέ "γιατί Θεέ μου" αλλά πάντα έλεγε "δόξα Σοι".

Δεν είχε ερωτήσεις.

Απαντήσεις μόνο ή μάλλον μία και μόνη απάντηση:" Ξέρει ο Θεός" !

Η θειά η Ρήνα......

Ηταν πάντα εκεί:

Σε ξενυχτίσματα νεκρών, σε νοσοκομεία για να φροντίζει αρρώστους, σε εξυπηρετήσεις συγγενών και μη, όπου περίσσευε ο πόνος και η στενοχώρια, όπου ο πειρασμός διέλυε ανθρώπους εκείνη μάζευε κομμάτια, κοιτάζοντας τον ουρανό με ελπίδα.

Η θειά η Ρήνα....

Δεν ζητούσε τίποτε. Ούτε καν να την αγαπάς!

Μόνο να τρώς την πίτα που έφτιαχνε, με τα φύλλα ανοιγμένα στο χέρι, ήθελε, να την αφήνεις να μαγειρεύει, αξημέρωτα, για σένα, να μην λες "όχι" στον καφέ που σου έφερνε με το γλυκό του κουταλιού, να μην καπνίζεις, να πηγαίνεις εκκλησία, να εξομολογείσαι και να μεταλαβαίνεις.

Δεν της φέρθηκαν όλοι καλά.

Δεν το είπε ποτέ.

Το μαθαίναμε από σπόντα και όταν την μαλώναμε για την ανοχή και την υπομονή της έλεγε πάντα, με μια μονότονη γλύκα, σκύβοντας το κεφάλι " μην μιλάτε....δεν φταίνε οι άνθρωποι. Ο σατανάς τους βάζει. Μην κατακρίνετε."

Η θειά η Ρήνα.....

Και κάπως έτσι αποκτήσαμε, στην οικογένεια, την δική μας Αγία Υπομονή......

Κάπως έτσι ήρθε το φως και την έλουσε το βράδυ που ήταν, για τελευταία φορά, ανάμεσά μας....

Δόξα τω Θεώ που έζησε δίπλα μας, δόξα τω Θεώ για τον τρόπο που σταύρωνε τα χέρια της παραιτούμενη δικαιωμάτων, για τον τρόπο που άναβε το καντήλι της, για τον τρόπο που λιβάνιζε, για τον τρόπο που μας δίδαξε ταπείνωση και μεγαλοσύνη, ζώντας με την φιλοδοξία ενός χαμομηλιού.

πηγή

Ο προεκλογικός αγώνας είτε σταματήσει στις 4 Οκτωβρίου 2009 είτε συνεχισθεί μετά από την ημέρα αυτή, όσο δικαιολογημένος κι αν είναι και αποδεκτός πλέον από το κοινωνικό σύνολο, ως αναγκαίο κακό, με τις εκδηλώσεις του και τις δημόσιες εξάρσεις του, θα έχει κάνει και μια μεγάλη ζημιά. Θα έχει αυξήσει ακόμη περισσότερο στις λαϊκές μάζες την εξάρτηση από τους τηλεοπτικούς δέκτες και την αφοσίωση και τυφλή παρακολούθηση των δημοσιογραφικών αναλύσεων, που όσο και αν πλουτίζουν τον τηλεθεατή και ακροατή σε γνώσεις και έντονα συναισθήματα, του κρύβουν τη μεγάλη αλήθεια της τηλεκατευθυνόμενης ενημέρωσης και ότι πίσω από όλες τις εκτιμήσεις κρύβονται αθέατα κέντρα εξουσίας και σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα πολυεθνικών, εταιρειών, κέντρων τύπου, καναλιών και καναλαρχών.

Η Ορθοδοξία αποτελεί, για λόγους που έχουμε αναλύσει διεξοδικά στο ΡΕΣΑΛΤΟ, το μεγάλο εμπόδιο στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης. Η άλωση της Ορθοδοξίας περνάει μέσα από τον «εκσυγχρονισμό» της, μέσα από τη θεσμοποιημένη εκκοσμίκευσή της.

Δεν μπορεί να κτυπηθεί η Ορθοδοξία με μετωπικές επιθέσεις. Μπορεί να νοθευτεί και να αλλοιωθεί εσωτερικά..

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται σήμερα ένα συνδυασμό επιθέσεων: Εσωτερική υπονόμευση, εξωτερικά κτυπήματα από το νεοταξικό κράτος και τις ποικίλες ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Καθώς και μια επίθεση από την Κατακλυσμιαία εισαγωγή-εισβολή Ισλαμιστών στην Ελλάδα.

Ο παπισμός και το κράτος του Βατικανού αποτελούν τη μήτρα των μεγάλων απειλών εναντίον της Ορθοδοξίας, την αιχμή του δόρατος για την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το κράτος του Βατικανού είναι σε πνευματικό επίπεδο το αντίστοιχο του νεοταξικού κράτους. Ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, είναι θεσμοθετημένο εκκοσμικευμένο κράτος!

Πολλοί άνθρωποι της Εκκλησίας έχουν διαγνώσει και αναλύσει διεξοδικά τους μεγάλους κινδύνους από τον παπισμό και τις ποικίλες σέχτες.

Η Σύναξη Ορθόδοξων Κληρικών και Μοναχών που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2009, αναλύει διεξοδικά όλους αυτούς τους κινδύνους και τους καταγράφει στο κείμενό της: «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ κατά του Οικουμενισμού».

Εμείς δημοσιεύουμε μόνο την κωδικοποίηση της «Ομολογίας Πίστεως»: Τη «Σύνοψη της Ομολογίας» ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά του Οικουμενισμού
Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών
Απρίλιος 2009

ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ

Με βάση τα λεχθέντα συνοπτικά, ομολογούμε και διακηρύσσουμε τά εξής:

· 1. Η μοναδική οδός αληθινής θεογνωσίας και σωτηρίας είναι η πίστη στην Αγία Τριάδα, στο σωτηριώδες έργο του ενανθρωπήσαντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και στην ιδρυθείσα από Αυτόν Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

· 2. Φυλάσσουμε αμετακίνητα και απαραχάρακτα όσα οι Απόστολοι εδίδαξαν και οι Πατέρες όρισαν και εθέσπισαν. Αποδεχόμαστε όσα αποδέχονται και καταδικάζουμε όσα κατεδίκασαν.

· 3. Από τις αρχαίες αιρέσεις, που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, καταδικάζουμε τον Μονοφυσιτισμό των Κοπτών, Συροϊακωβιτών και Αρμενίων, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Δ' έν Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου (451) και την διδασκαλία μεγάλων Αγίων Πατέρων, όπως του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, του Αγίου Ιωάννου Δαμάσκηνου, του Μ. Φωτίου, ως και των ύμνων της λατρείας.

· 4. Διακηρύσσουμε ότι ο Παπισμός είναι όχι μόνο αίρεση αλλά μήτρα αιρέσεων και πλανών. Σύνολος ο χορός των Πατέρων σε συνόδους, όπως η θεωρούμενη Η' Οικουμενική επί Μ. Φωτίου (879) και άλλες νεώτερες, αλλά και στα συγγράμματα τους καταδικάζουν τον Παπισμό ως αίρεση, διότι εκτός της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού (Filioque) παρήγαγε μέγα πλήθος πλανών, παλαιοτέρων και νεωτέρων.

· 5. Τα ίδια ισχύουν, σε μεγαλύτερο βαθμό, για τον Προτεσταντισμό, ο οποίος ως τέκνο του Παπισμού κληρονόμησε πολλές αιρέσεις, προσέθεσε όμως και πολλές δικές του.

· 6. Η νέα παναίρεση του 20ου αιώνος, ο Οικουμενισμός, προτεσταντικής κατ' αρχήν προελεύσεως, τώρα δε και παπικής ώς και «ορθοδόξου» αποδοχής είναι η χειρότερη αίρεση όλων των αιώνων.
Στην διαχριστιανική του διάσταση προσβάλλει το δόγμα της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, διότι δέχεται ότι και οι αιρέσεις είναι εκκλησίες, νομιμοποιεί δηλαδή εκκλησιαστικά τις αιρέσεις. Καμμία εκκλησία κατά τους Οικουμενιστάς δεν δικαιούται να διεκδικήσει αποκλειστικά για τον εαυτό της τον χαρακτήρα της καθολικής και αληθινής Εκκλησίας. Κάθε μία είναι μέρος της Εκκλησίας, όχι ολόκληρη η Εκκλησία. Όλες μαζί συναποτελούν την Εκκλησία. Το βάπτισμα σε οποιαδήποτε «εκκλησία» αναγνωρίζεται ώς έγκυρο. Η συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αυτή καθ' εαυτή, ως πράξη, σημαίνει απόρριψη της εκκλησιολογικής της αυτοσυνειδησίας, ως της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και υιοθέτηση αυτής της νέας εκκλησιολογίας του Οικουμενισμού.
Στην διαθρησκειακή του διάσταση ο Οικουμενισμός θεωρεί ότι και οι θρησκείες του κόσμου αποτελούν οδούς σωτηρίας. Ο άνθρωπος σώζεται όχι μόνον έν Χριστώ μέσα στην Εκκλησία, αλλά και έκτος αυτής. Προσβάλλεται επομένως το θεμελιώδες δόγμα της μοναδικής εν τω κόσμω Αποκαλύψεως του Θεού εν τω προσώπω 'Ιησού Χριστού και της δια του έργου Αυτού μοναδικής δυνατότητος σωτηρίας.

· 7. Όσοι εκ των Ορθοδόξων, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, δέχονται και κηρύσσουν την παναίρεση του Οικουμενισμού «γυμνή τή κεφαλή» θέτουν ουσιαστικώς εαυτούς εκτός της Εκκλησίας. Οι ανωτέρω έχουν μεγάλη ευθύνη, διότι

α) αμφισβητούν έμπρακτα την ορθοδοξοπατερική μας Παράδοση και Πίστη·
β) σπέρνουν την αμφιβολία στιςκαρδιές του ποιμνίου και κλονίζουν πολλούς, οδηγώνταςτους σε διαιρέσεις και σχίσματα·
γ) παρασύρουν μέρος τουποιμνίου στην πλάνη και μέσω αυτής στον πνευματικό όλεθρο. Διακηρύσσουμε λοιπόν ότι για τους λόγους αυτούςοι κινούμενοι σ'αυτήν την οικουμενιστική ανευθυνότητα,όποια θέση καί αν κατέχουν στον εκκλησιαστικό οργανισμό, αντιτάσσονται στην Παράδοση των Αγίων μας και συνεπώς βρίσκονται σε αντίθεση μαζί τους. Γι' αυτό η στάση τους πρέπει να καταδικάζεται και να απορρίπτεται από το σύνολο των Ιεραρχών και τον πιστό λαό. Όσοι συμπράττουν ή συμφωνούν είναι και αυτοί καταδικαστέοι.

· 8. Εμείς πιστεύουμε και ομολογούμε ότι μόνον έν Χριστώ υπάρχει η δυνατότης της σωτηρίας. Οι θρησκείες και οι αιρέσεις οδηγούν στην απώλεια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι απλώς η αληθινή Εκκλησία είναι η μόνη Εκκλησία. Μόνον αυτή διεφύλαξε πιστά, χωρίς καινοτομίες, των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα. Μόνον εντός αυτής ενεργεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.Στις αιρέσεις του Μονοφυσιτισμού, του Παπισμού, του Προτεσταντισμού και του Οικουμενισμού δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα. Όλα είναι αχαρίτωτα· χωρίς την χάρη του Αγίου Πνεύματος δεν έχουν ούτε Ιερωσύνη, ούτε Βάπτισμα, ούτε άλλα μυστήρια.

· 9. Ή Εκκλησία είναι αυστηρή στη ρύθμιση των σχέσεων με τους αιρετικούς από αγάπη και για θεραπευτικούς λόγους· εν πρώτοις για να συνειδητοποιήσουν την πλάνη και να ιαθούν, αλλά και για να μη νοσήσουν τα υγιή μέλη της. Έφ' όσον εξακολουθούν να παραμένουν στην πλάνη, αποφεύγουμε την μετ' αυτών πνευματική κοινωνία, ιδιαίτερα τις συμπροσευχές. Οι ιεροί κανόνες απαγορεύουν όχι μόνο τα συλλείτουργα και τις εντός των ναών συμπροσευχές, αλλά και τις απλές συμπροσευχές σε ιδιωτικούς χώρους.

· 10.Είναι λάθος να γίνεται λόγος για ένωση των εκκλησιών. Η Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη. Οι αιρετικοί πρέπει να ενωθούν με τήν Εκκλησία, αποκηρύσσοντες την πλάνη. Δεν νοείται αληθινή ένωση, ενώ υπάρχει η πλάνη. Η κανονική ακρίβεια απαιτεί την αποδοχή των αιρετικών διά Βαπτίσματος, διότι το προηγούμενο «βάπτισμα», χωρίς την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, το όποιο ενεργεί εντός της Εκκλησίας, όταν ο τελετουργός έχει κανονική Ιερωσύνη και το μυστήριο τελείται ορθώς, δεν είναι βάπτισμα· είναι ανύπαρκτο και ανυπόστατο.

· 11. Όταν κινδυνεύει η πίστη με την υποστήριξη παλαιών ή νέων αιρέσεων, τις όποιες υποψιθυρίζει ο Διάβολος, για να αποκόψει τους πιστούς από την Εκκλησία, τότε όλοι οι πιστοί οφείλουν να ομολογούν και να διακηρύσσουν την αλήθεια των δογμάτων, ιδιαίτερα όμως οι ποιμένες, που οφείλουν να εκδιώκουν τους λύκους από την αυλή των προβάτων, και οι μοναχοί, οι όποιοι, με την δικαιολογημένη ευαισθησία τους σε θέματα πίστεως, αναδείχθηκαν σε στύλους και προμάχους της Ορθοδοξίας.

Την Ομολογία Πίστεως υπογράφουν

Την Ομολογία Πίστεως υπογράφουν οι ακόλουθοι ενδεικτικώς. Την υπέγραψαν και θα την υπογράψουν πολλοί περισσότεροι:

* Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ
* Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς
* Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ
* Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
* Αρχιμ. Ιωσήφ, Καθηγούμενος Ι. M. Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
* Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότ. Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
* Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ομότ. Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης, Πνευματικός Προϊστάμενος «Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως»
* Αρχιμ. Αθανάσιος, Καθηγούμενος Ι. M. Σταυροβουνίου, Κύπρος
* Αρχιμ. Τιμόθεος Σακκάς, Καθηγούμενος Ι. M. Παρακλήτου, Ωρωπός
* Αρχιμ. Κύριλλος Κεχαγιόγλου, Καθηγούμενος Ι. M. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου Λαγκαδά
* Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, Εφημέριος Ι. N. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου Αττικής
* Αρχιμ. Μάξιμος Καραβάς, Καθηγούμενος Ι. M. Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδας
* Αρχιμ. Γρηγόριος Χατζηνικολάου, Καθηγούμενος Ι. M. Αγ. Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αθανάσιος Αναστασίου, Καθηγούμενος Ι. M. Μεγ. Μετεώρου
* Αρχιμ. Θεόκλητος Μπόλκας, Καθηγούμενος Ι. Ησυχ. Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου, Χαλκιδική
* Αρχιμ. Χρυσόστομος, Καθηγούμενος Ι. Κοιν. Οσίου Νικοδήμου, Πεντάλοφος, Γουμένισσα
* Αρχιμ. Θεόδωρος Διαμάντης, Καθηγούμενος Ι. Μ. Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, Κόνιτσα
* Αρχιμ. Παλαμάς Κυριλλίδης, Καθηγούμενος Ι. M. Γενέσεως Θεοτόκου, Καλλίπετρα Βεροίας
* Αρχιμ. Λαυρέντιος Γρατσίας, Ι. Μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
* Αρχιμ. Μελέτιος Βαδραχάνης, Ιερά Μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
* Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος, Ι. M. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μουτσιάλης Βεροίας
* Αρχιμ. Ιγνάτιος Καλαϊτζόπουλος, Ι. M. Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδας
* Αρχιμ. Συμεών Γεωργιάδης, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αυγουστίνος Σιάρρας, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αμβρόσιος Γκιώνης, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Γέρων Γρηγόριος Ιερομόναχος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Ευστράτιος Ιερομόναχος, Ι. M. Μεγ. Λαύρας Αγ. Όρους
* Γέρων Φίλιππος Ιερομόναχος, Καλύβη Μεγ. Αθανασίου, Μικρά Αγία Άννα Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Αθανάσιος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Νικόδημος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Νήφων, Ι. Ησυχαστήριον Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Χρυσόστομος Κάρτσωνας, Καλύβη Αγίου Γεωργίου, Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Ονούφριος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Χρύσανθος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Αζαρίας, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους.
* Ιερομόναχος Γαβριήλ, Ι. Κελλίον Παναγίας Γοργοεπηκόου, Ι. M. Παντοκράτορος, Άγιον Όρος
* Ιερομόναχος Παντελεήμων, Ι. Κελλίον Αγ. Παντελεήμονος, Ι. M. Παντοκράτορος, Άγιον Όρος
* Πρωτοπρ. Λάμπρος Φωτόπουλος, Εφημέριος Ι. N. Αγίου Κοσμά Αιτωλού Αμαρουσίου Αττικής
* Πρωτοπρ. Ιωάννης Φωτόπουλος, Εφημέριος Ι. N. Αγίας Παρασκευής Αττικής
* Πρωτοπρ. Αθανάσιος Μηνάς, Λουτράκι Κορινθίας
* Πρωτοπρ. Ελευθέριος Παλαμάς, Αγ. Χριστόφοροι Πτολεμαΐδος
* Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Μυγδάλης, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Κωνσταντίνου Βόλου
* Πρωτοπρ. Φώτιος Βεζύνιας, Καθηγητής, Ι. Μητρ. Λαγκαδά
* Πρωτοπρ. Αντώνιος Μπουσδέκης, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Νικολάου Νικαίας
* Πρωτοπρ. Δημήτριος Βασιλειάδης, I. Μητρ. Μαρωνείας και Κομοτηνής
* Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης, Εκπαιδευτικός, Κόνιτσα
* Πρεσβ. Δημήτριος Σαρρής, Εφημέριος Ι. N. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σέσκλου Αισωνίας.
* Πρεσβ. Ευθύμιος Αντωνιάδης, Ι. Μητρ. Λαρίσης
* Πρεσβ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Εφημέριος Ι. Ν.Αγ. Νικολάου Πατρών
* Πρεσβ. Γεώργιος Παπαγεωργίου, Ι. Μητρ. Δημητριάδος
* Πρεσβ. Πέτρος Χιρς, Πετροκέρασα Χαλκιδικής
* Πρεσβ. Θεοφάνης Μανούρας, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Αθανασίου Βελεστίνου Μαγνησίας
* Ιεροδ. Θεολόγος Κωστόπουλος, Ι. M. Αγ. Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Πρεσβ. Πασχάλης Γκινούδης, Ι. Μητρ. Λαρίσης
* Πρεσβ. Γεώργιος Διαμαντόπουλος, Λαύριο, Ι. Μητρ. Μεσογαίας
* Πρεσβ. Βασίλειος Κοκολάκης, Εφημέριος Ι. N. Τιμίου Σταυρού, Χολαργός
* Πρεσβ. Πέτρος Πανταζής, Εφημέριος Ι. N. Μεταμορφώσεως Χαλανδρίου
* Γέρων Θεόληπτος Μοναχός, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκ. Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Γέρων Γαβριήλ Μοναχός, Κελλίον Αγίου Χριστοδούλου, Καρυές, Άγιον Όρος
* Γέρων Ιλαρίων Μοναχός, πλησίον Αρσανά Κωνσταμονίτου, Άγιον Όρος
* Γέρων Δανιήλ Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Ακάκιος Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Στέφανος Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Παύλος Μοναχός, Ι. Κελλίον Αγίων Αποστόλων, Σκήτη Ξενοφώντος Αγίου Όρους
* Γέρων Ονούφριος Μοναχός, Ι. Κελλίον Γενεθλίου της Θεοτόκου, Ι. M. Παντοκράτορος Αγίου Όρους
* Γέρων Νεκτάριος Μοναχός, Ι. Κελλίον Ζωοδόχου Πηγής, Ι. M. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Γέρων Ισαάκ Μοναχός, Ι. Κελλίον Γενέσεως Θεοτόκου, Ι. Μ.Σταυρονικήτα Αγίου Όρους
* Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Ι. Ησυχ. Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου, Χαλκιδική
* Μοναχός Γεώργιος , Ι. Κελλίον Γενεθλίου της Θεοτόκου, Ι. M. Παντοκράτορος Αγίου Όρους
* Μοναχός Χριστοφόρος, Ι. Κελλίον Αγίων Αποστόλων, Σκήτη Ξενοφώντος Αγίου Όρους
* Μοναχός Μάξιμος , Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Μοναχός Δοσίθεος, Κάθισμα Ι.Μ. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Μοναχός Σπυρίδων, Κελλίον Αγίου Νικολάου Ι. M. Κουτλουμουσίου
* Μοναχός Δαμασκηνός Αγιορείτης, Ι. Κελλίον Τιμίου Προδρόμου, Ι. M. Καρακάλλου
* Μοναχός Σάββας Λαυριώτης, Ι. M. Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους
* Μοναχός Θεόφιλος Αγιορείτης, Ι. Κελλίον Σάμπρη Αγίου Όρους
* Μοναχός Παΐσιος, Ι. Κελλίον Αγ. Αρχαγγέλων «Σαββαίων» Αγίου Όρους
* Μοναχός Χερουβείμ, Ι. Κελλίον Αγίων Αρχαγγέλων Αγίου Ιωάννη Κουκουζέλη, Άγιον Όρος
* Μοναχός Νικόδημος, Ι. Κελλίον Αγ. Νεκταρίου, Καψάλα Αγίου Όρους
* Μοναχός Δοσίθεος, Ι. M. Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος, Σοχός Λαγκαδά
* Μοναχός Χαρίτων, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Νικόδημος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Αβέρκιος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Πρόδρομος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Αρσένιος, Ι. Καλύβη Οσιομ. Γερασίμου, Σκήτη Αγ. Παντελεήμονος, Ι. M. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Μοναχή Μαριάμ, Καθηγουμένη Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Μοναχή Χριστονύμφη, Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Μοναχή Λαυρεντία, Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Νικόλαος Βασιλειάδης, Θεολόγος-Συγγραφεύς, Αδελφότης Θεολόγων «Ο Σωτήρ»
* Δέσποινα Αναστασιάδου Γεωργούδα, Νηπιαγωγός, πρ. Σχολική Σύμβουλος
* Παναγιώτα Άντζου, Φιλόλογος-Θεολόγος, Θεσσαλονίκη
* Γεώργιος Γεωργούδας, Δρ Θ., πρ. Σχολικός Σύμβουλος, Θεσσαλονίκη
* Ιωάννης Δεκλιώμης, Θεολόγος, Θεσσαλονίκη
* Στέφανος Ζιώγας, Φιλόλογος-Διδάσκαλος, Θεσσαλονίκη
* Δημήτριος Καραγιαννίδης, Γυμναστής, Θεσσαλονίκη
* Βασίλειος Κερμενιώτης, Καθηγητής, Πτολεμαΐδα
* Αγάθη Κυριακίδου-Θεοδοσίου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Γαβριήλ Λαμψίδης, Δημοσιογράφος, Θεσσαλονίκη
* Σωτήριος Λυσίκατος, Θεολόγος-Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Χριστίνα Μπουλάκη-Ζήση, πρ. Επίκουρος Καθηγήτρια Θεολ. Σχολής ΑΠΘ
* Δημήτριος Μαυρίδης, Μαθηματικός, Θεσσαλονίκη
* Κωνσταντίνος Νούσης, Φιλόλογος - Θεολόγος, Βόλος
* Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο, εκδότης-συγγραφέας, Πρόεδρος Φιλορθοδόξου Ενώσεως «Κοσμάς Φλαμιάτος»
* Ανδρέας Παπαβασιλείου, Δρ Θεολογίας, πρ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης, Κύπρος
* Παναγιώτης Σημάτης, Καθηγητής Θεολόγος, Γραμματέας Φιλορθοδόξου Ενώσεως «Κοσμάς Φλαμιάτος», Αίγιον
* Κωνσταντίνος Σταυρινίδης, Χολαργός, Αθήνα
* Μαρίνα Στραβάκου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Αφρατή Στρακαλή-Τζοανοπούλου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Μαλαματή Στρακαλή-Παπαϊωάννου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Δημήτριος Ζήσης, Σχολικός Σύμβουλος ε.τ., πτυχ. Θεολογίας, Καστοριά

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: "Όσοι εκ των κληρικών, μοναχών, μοναζουσών και λαϊκών επιθυμούν να συμμετάσχουν στην μικρή αυτή κατάθεση ορθοδόξου ομολογίας ημπορούν να το δηλώσουν γράφοντας: «Συμφωνώ με την Ομολογία Πίστεως κατά τού Οικουμενισμού καί προσυπογράφω». Νά αποστείλουν δέ τήν δήλωση με το όνομα τους και την κληρική, μοναστική ή επαγγελματική τους ιδιότητα στη διεύθυνση Περιοδικό «ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ» Τ.Θ. 1602,541 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. fax: 2310.276590 και e-mail: palimpce@otenet.gr

Μετά τον απόπλου των πλοίων και την έξοδό τους από την Ψυτάλλεια, ο Εθνικός μας Ύμνος ηχούσε από τα μεγάφωνα, όπου τον υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα χαράς και με χαμόγελο στα πρόσωπά μας, αλλά και κάποιοι με σιγανή φωνή και μεγάλη κατάνυξη ψάλανε το «Υπερμάχω Στρατηγό τα νικητήρια…» προς την Προστάτιδα Παναγία μας, που πάντοτε υπερασπιζόταν την Ελλάδα μας. Μετά αυτού πολεμικός συναγερμός στα μεγάφωνα και όλοι στις θέσεις τους με εγρήγορση, με συγκίνηση, με καρδιοχτύπι αλλά και νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό, χαμογελαστοί και λεβέντες, επεξεργαζόμασταν όλες τις πληροφορίες και τις εξελίξεις όλες τις υποκλοπές και το εξελισσόμενο σχέδιο δράσης. Το πολεμικό σήμα που «πέρασε» από την Κ-11 του Γ.Ε.Ν. με την ευχή του ΑΓΕΝ και την προσδοκία να φανούμε αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας του Π.Ν. καθώς και την ευχή για την Βοήθεια του Θεού στις εξελισσόμενες επιχειρήσεις, μάς έφερε δάκρυα, τρέμουλο στα πόδια, ρίγος πατριωτισμού, λεβεντιά, Χάρη Θεού, αλλά και αγανάκτηση και αποστροφή για το Τούρκικο θράσος. Ήμασταν πλέον σίγουροι ότι πάμε για πόλεμο, γνωρίζαμε ότι γράφαμε ιστορία, αλλά το ηθικό των ανδρών γινόταν ακόμη πιο υψηλό και ακόμη πιό άκαμπτο. Τούτες οι στιγμές ήτανε φοβερές και θαυμαστές διότι ώρες ολόκληρες παραμέναμε πανφυλακή στις θέσεις συναγερμού, ακούραστα χωρίς διόλου ραθυμία και τεμπελιά. Αλλά και οι τεμπέληδες οι ναύτες και οι «κοπανατζήδες του καφέ και του τσιγάρου», οι μέχρι πρότινος αδιάφοροι για τα πολεμικά συστήματα και τις τακτικές πολέμου, παρέδωσαν όλον τον εαυτόν τους ως «θυσία ευάρεστη» ενώπιον Θεού και Έθνους στο πολεμικό κάλεσμα της Πατρίδας μας και με συνοπτικές διαδικασίες ενημερώνονταν στα οποιοδήποτε πόστα τους, είτε πύργο πυροβόλων, είτε Κέντρο Παρακολούθησης Μάχης, είτε Οπτήρες στη Γέφυρα, είτε Μηχανικοί στα Μηχανοστάσια, αλλά και στο Μαγειρείο ακόμη η βάρδια και η προσφορά γινόταν με σβελτάδα, με παλικαριά, με μεγάλη κατάνυξη και Ύμνους προς την Παναγία μας και την Ελλάδα μας. Η γεμάτη ρίγη, ζωηρή, κοφτή, παλικαρίσια αναφορά των στόχων, πρόδιδε τα σκιρτήματα της καρδιάς τους, πρόδιδε την θέλησή τους να βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν το έργο του πλοίου. Το άξιον θαυμασμού, που μέχρι το επόμενο πρωί, όσα τα πληρώματα σε θέσεις πολεμικού συναγερμού, ήταν με ξηρά τροφή και ακούραστα, παρά την ολονύκτια αγρυπνία και αν για οποιονδήποτε υπήρχε λόγος να «κατέβει για λίγο από το πόστο του για λόγους ανθρώπινης φύσεως», η επαναφορά του ήτανε αστραπιαία και αποφασιστική. Παγερές οι νύχτες εκείνες του χειμώνα, αλλά δεν μας άγγιξε το κρύο, ούτε η αϋπνία, ούτε η πείνα, ούτε η απουσία από τα σπίτια μας, ούτε οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες· παρά μόνο η προδοσία για την υποστολή της σημαίας μας στα Ίμια, η προδοσία για την «λάθος τακτική των Ο.Υ.Κ.» η προδοσία για την παράδοση δικαιωμάτων στους Τούρκους, η προδοσία για τίς αμφισβητούμενες πλέον «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες· που μπορεί να είναι ακατοίκητες, αλλά όχι αχώριστες από την λαμπρή ιστορία μας, διότι χύθηκε πολύ δάκρυ και πολύ αίμα από τους αδελφούς μας και πατέρες μας Εθνομάρτυρες, για να είναι σήμερα Ελληνικά και Ελεύθερα.
Πληροφορούμασταν από τα τακτικά δίκτυα επικοινωνιών την τακτική κατάσταση και διαπιστώναμε ότι είχαμε το τακτικό πλεονέκτημα αιφνιδιασμού στο Αιγαίο, αφού η βόρεια ομάδα κρούσεως είχε στοχοποιήση την βόρεια ομάδα των Τούρκικων Α/Τ που κινούνταν προς τα Νότια. Μάταια περιμέναμε να δοθεί εντολή από το δίκτυο για βολή των βλημάτων και καταστροφή της βόρειας ομάδας. Εμείς ως ομάδα Α/Γ κινηθήκαμε νότια Ύδρας και περιμέναμε διαταγή για πλεύση, σύμφωνα με το σχέδιο «Ε», για επιβίβαση και μεταφορά πεζοναυτών, σε περιοχή για ανακατάληψη ΝήσοÏ! … από τις Τούρκικες δυνάμεις. Η νότια ομάδα κρούσεως κινήθηκε προς τα Ιμια όπου είχε ανακτήσει πλήρη τακτική εικόνα και πλήρη στοχοποίηση και μετά αυτού, έτοιμοι για βολή βλήματος. Κάποια μικρότερα σκάφη, πυραυλάκατες, κανονιοφόροι, περιπολικά, είχανε αναπτύξει περιπολία γύρω από τα Ιμια επειδή υπήρχε η πληροφορία για πιθανή απόβαση Τούρκων κομάντο στις βραχονησίδες. Μέσα στο κρύο και στη νύχτα, ώρες ατέλειωτες, αγήματα οπλισμένα ναυτών και υπαξιωματικών, παραμένανε με τα παγωμένα G3 και με το χέρι στην σκανδάλη στα ρέλια των πλοίων για οπουδήποτε απαιτηθεί να ρίξουν.

Κάποια στιγμή μέσα στην προχωρημένη νύχτα, και ενώ εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Φυλακής Γέφυρας, ο Κυβερνήτης του πλοίου, με πλησίασε ιδιαιτέρως και με σπασμένη, ραγισμένη φωνή, μπορεί και με δάκρυα, -δεν είδα λόγω απουσίας φωτισμού,- μού είπε· «Μαρίνο..…μας πήραν το νησί.....», και χάθηκε από μπροστά μου γρήγορα, βγαίνοντας στην δεξιά βαρδιόλα… προφανώς να μείνει μόνος. Αστραπιαία κρύος ιδρώτας με έλουσε και με διαπέρασε ρίγος σε όλο μου το σώμα, ταυτόχρονα ένα βουβό κλάμα με αναφιλητά, με ανάγκασε να τραβηχτώ προς τα πίσω, στη σκοτεινή γέφυρα του πλοίου για να μην με δούνε, να μην με καταλάβουν. Κάλυψα το πρόσωπό μου με τα χέρια μου και έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, γοερά και με αναφιλητά. Τα πόδια μου τρεμάμενα, οχι από φόβο αλλά από το πνίξιμο της αγανάκτησης, της αδικίας της κατάντιας και της ντροπής, πώς μέσα από τα χέρια μας, πήραν το νησί... Δεν το είπα σε κανέναν φοβούμενος την «πτώση» του υψηλού ηθικού. Μαθεύτηκε όμως λίγο αργότερα…

Δεν θυμάμαι μετά πόση ώρα με ενημερώσανε για την πτώση του Ε/Π Π.Ν.21 άλλοι λέγανε ότι μας το ρίξανε, άλλοι ατύχημα, όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από την ακρόαση των δικτύων την κατάσταση που επικρατούσε και τις πιθανές εκδοχές. Αισθανόμασταν την ευθύνη και την αγωνία όλων των Ελλήνων στο «πετσί μας», αισθανόμασταν την αγωνία, το καρδιοχτύπι, τα δάκρυα αλλά και το πείσμα και την απογοήτευση· και οι σκέψεις δεν αφήνανε περιθώρια ούτε για χαλάρωση ούτε για ψυχική ξεκούραση.

Κάποια στιγμή κοντά στις πρώτες πρωινές ώρες, δόθηκε απομάκρυνση όλων των αγημάτων από τις βραχονησίδες με την ταυτόχρονη διαταγή για υποστολή της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας από την Ελληνική Βραχονησίδα .Ήταν τόσο απίστευτο το άκουσμα στο δίκτυο, που οι τακτικοί διοικητές και κυβερνήτες πλοίων ζητούσαν ξανά την επιβεβαίωση και την αξιοπιστία της πηγής και της διαταγής από το δίκτυο. Μείναμε άφωνοι, μείναμε εκστατικοί, σαστισμένοι, παγωμένοι, απορημένοι, προδομένοι, ντροπιασμένοι, απίστευτη η εξέλιξη, απίστευτη υποχώρηση και αμφισβήτ! ηση των Ελληνικών αιματοβαμμένων βραχονησίδων. Μονομιάς σκύψαμε το κεφάλι ντροπιασμένοι, και άκρα σιωπή ξεκίνησε από το φωνητικά δίκτυα και απλώθηκε στις γέφυρες των πλοίων, στα Κ.Π.Μ., στα Καρρέ Αξιωματικών, Υπαξιωματικών, στην τραπεζαρία Πληρώματος. Δεν μας άγγιξε η κούραση της αϋπνίας και μας «τσάκισε» μονομιάς η προδοσία της παράδοσης Ελληνικής γης στους Τούρκους. Δεν μας άγγιξε το ότι πηγαίναμε για πόλεμο, και μας «γκρέμισε» η προδοσία από τους «ηγέτες» μας. Δεν μας άγγιξε η παγωνιά της νύχτας και η υπερένταση και μας «ισοπέδωσε» μονομιάς η προδοσία της υποστολής της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας. Αστραπιαία, ασήκωτο βάρος πλάκωσε τις ψυχές μας, τις καρδιές, τις συνειδήσεις μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά και έντονα το ξημέρωμα εκείνης της ημέρας· ήτανε έντονα γκρίζο, βαθύ νεφελώδες, χωρίς ήλιο, η θλίψη απλωνότανε παντού στη φύση, στα δέντρα στα πουλιά. Όλοι οι άνδρες του Π.Ν. ήμασταν σκυθρωποί, αμίλητοι, μελαγχολικοί, ντροπιασμένοι, ήτανε μία Μεγάλη Παρασκευή του Έθνους και της Ιστορίας μας. Ήμασταν σταυρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην προδοσία. Δεν σκεφτόμασταν ποίοι φταίνε, ποι! οι μας «πουλήσανε», παρά μόνο την ντροπή και την αγανάκτηση. Καμαρώναμε στο παρελθόν ότι το Π.Ν. δεν είχε ποτέ υποστείλει την Ένδοξη Σημαία του, αλλά το πράξαμε τότε. Αισθανόμασταν ότι προδώσαμε την Ελλάδα, το Έθνος μας τους Ήρωες εθνομάρτυρές μας.

Μετά τόσα χρόνια έχοντας καταλαγιάσει τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εντάσεις, αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, όπου ήμασταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» αποδειχθήκανε κατά πολύ ανώτερα από όλη τη χλιδή του κόσμου τούτου, διότι υπηρετήσαμε ύψιστα, αθάνατα, αιώνια ιδανικά και ιδεώδη Αληθούς Πίστεως, Πατρίδος, παραδόσεως και λαμπρής ιστορίας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» της νύχτας εκείνης, μας κάνανε ανδρειότερους, γενναιότερους, δυνατότερους, ανίκητους, πιο ελεύθερους, πιο τολμηρούς, να αψηφούμε το θάνατο και να χαιρόμαστε την Ζωή. Αντιληφθήκαμε την ΑΞΙΑ της «ισχύς εν τη ενώσει» και ακόμα σε τέτοιες στιγμές παραμερίζονται τα ανθρώπινα πάθη, οι μεταξύ μας έχθρες και αντιπάθειες και γινόμαστε γροθιά μπρος στην Τούρκικη θρασυδειλία. Ήμασταν έτοιμη για τόν υπέρτατο σκοπό της ύπαρξής μας, δηλαδή της θυσίας τής ζωή μας, για τις οικογένειές μας, για τις οικογένειες όλων των Ελλήνων, για «τα ιερά και τα όσιά μας» ! και για τούτο θεωρούμαστε «τῃ προαίρεση Εθνομάρτυρες», εφόσον κρινόμαστε σύμφωνα με την προαίρεση της καρδιάς μας και όχι σύμφωνα με την έκβαση της πράξεως. Αισθάνομαι περήφανος που ο Θεός μού έδωσε τις αληθινές αξίες του Έλληνα, Αληθινή Πίστη, αξιοπρέπεια και συνείδηση, επίγνωση της αποστολής μου και ανδρείο φρόνημα, ακεραιότητα ήθους και αξιοπρέπεια, αθάνατες αξίες «θρεμμένες με το αντρειωμένο γάλα της παράδοσης και της ανδρειοσύνης»Κόντογλου που μας καθιστούν μοναδικούς στον κόσμο για την λεβεντιά μας και τον ηρωισμό μας. Αισθάνομαι περήφανος που μέσα από την υπηρεσία μου στην Πατρίδα μου, γνώρισα ότι η αξία του ανθρώπου δεν έγκειται στην οικονομική επιφάνεια, στους τίτλους ευγενείας και στο αξίωμα, αλλά στο ήθος στην ακεραιότητα χαρακτήρα και στην λεβεντιά, βασικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά των προγόνων μας των Ελλήνων, σε εκείνους που χαρακτηριστήκανε ήρωες και που πολεμήσανε και υποτάξανε τον θαυμασμό και την παραδοχή όλου του κόσμου. Δικαίως ο Πρωθυπουργός UΚ Τsortsil όρισε ότι ¨οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες¨. Τέλος αισθάνομαι περήφανος που κατάλαβα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι μορφωμένοι ηγέτες που προδώσανε όλα τα ιδανικά τους για προσωπικές φιλοδοξίες και κακές σκοπιμότητες και καταντήσανε να ξεφτιλίζονται, να κατακρίνονται και να κολάζονται αιώνια στις συνειδήσεις του κόσμου και στην ιστορία. Πολλοί ήταν και εκείνοι οι αγράμματοι ανώνυμοι, που με την λεβεντιά τους και την αυτοθυσία τους, λαμπρύνανε το Έθνος μας στους απελευθερωτικούς αγώνες και μας χαρίσανε την σημερινή ελεύθερη Ελλάδα και αναπαύονται δικαιωμένοι, απολαμβάνοντας τιμές και δόξες από όλους τους Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και της ιστορίας.
Τούτη η κατάθεση ψυχής, αποτελεί χρέος, φόρος τιμής, αγάπης και αφοσίωσης απέναντι στην Ελλάδα μας, απέναντι στους Ήρωες που θυσιαστήκανε μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Τούτη η κατάθεση καρδιάς αποτελεί φόρος τιμής και απέναντι σε όλους τους νεοέλληνες που αγωνιούν για την ιστορία της και εργάζονται με τον δικό τους τρόπο να διατηρηθεί η φλόγα του ανδρειωμένου Έλληνα και να διαδοθεί παντού το μήνυμα της λεβεντιάς, της αρετής, αλλά και της τόλμης, για την αληθινή ελευθερία".

Η Ε.Ε προκειμένου να εξασφαλίσει το "ΝΑΙ" γέμισε τα ταμεία της χώρας με ευρώ. Ετσι εξαγόρασαν την συνείδηση των Ιρλανδών οι οποίοι είναι ευαισθητοποιημένοι στο θέμα των αμβλώσεων και είναι η μόνη χώρα μαζί με την Πολωνία και την Μάλτα που σέβεται και δεν σκοτώνει τα παιδιά της .

Ετσι ανοίγει τώρα ο δρόμος για ένα νέο τύπου διακυβέρνησης της Ε.Ε με ένα πρόεδρο και απονευρωμένα τα ευρωπαϊκά έθνη αφού τους αφαιρείται το δικάιωμα του βέτο !

Προχωράει ολοταχώς το σχέδιο για μια παγκόσμια κυβέρνηση με την επικράτηση της συνθήκης της Λισσαβώνας !!

ΚΥΠΡΙΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ

Βρήκε εικόνα του Αγίου Εφραίμ ανέγγιχτη στις στάχτες

Πιο ισχυρή από τους δυνατούς ανέμους που έπνεαν τη Δευτέρα στην περιοχή της Μονής του Αγίου Εφραίμ στη Νέα Μάκρη, δυσχεραίνοντας το έργο των πυροσβεστών που πάλευαν με τις φλόγες που μαίνονταν ανεξέλεγκτες στην περιοχή, αποδείχθηκε η χάρη του ομώνυμου Αγίου. Αυτό υποστηρίζουν οι πιστοί, οι οποίοι βρέθηκαν χθες επιτόπου για να προσκυνήσουν για ακόμα μια φορά και να προσευχηθούν στον Άγιο, ο οποίος είναι πασίγνωστος στους βαθιά θρησκευόμενους για διάφορα γεγονότα που συνέβησαν σε αρκετούς ανθρώπους οι οποίοι τα αποδίδουν σε θαύμα. Το ίδιο όμως πιστεύουν και για το γεγονός ότι οι φλόγες που τύλιξαν την περιοχή τη Δευτέρα, δεν άγγιξαν ούτε στο ελάχιστο το μοναστήρι. Μάλιστα, αυτό παραδέχεται και η κυπριακή αποστολή, τα μέλη της οποίας ήταν παρόντα και προσπαθούσαν να κατασβέσουν το μέτωπο φωτιάς. Ενώ οι αδηφάγες φλόγες είχαν φθάσει σχεδόν τους τοίχους της Μονής, η φορά του ανέμου άλλαξε και το μέτωπο φωτιάς απομακρύνθηκε από το Μοναστήρι! Η φωτιά είχε σταματήσει λίγα μέτρα από το Μοναστήρι.

Αυτό αποδίδεται σε θαύμα, εκδοχή που ενισχύεται από το γεγονός ότι Κύπριος εθελοντής που βρέθηκε στην περιοχή για να βοηθήσει στις προσπάθειες κατάσβεσης της πυρκαγιάς, βρήκε ανάμεσα σε στάχτες μια εικόνα του Αγίου Εφραίμ, που έμεινε σχεδόν άθικτη. Όπως μετέδωσε από την περιοχή ο

δημοσιογράφος του ΣΙΓΜΑ, Παναγιώτης Δημόπουλος, σε ανταπόκρισή του στο «Ράδιο Πρώτο», η εικόνα είχε διαβρωθεί από τη θερμότητα χωρίς όμως να αλλοιωθεί.

Ανεξίτηλη μένει στη μνήμη η εορτή της το 2000, όταν στο κήρυγμα της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, εν μέσω Αρχιερέων, Στρατιωτικών, Αστυνομικών και Λιμενικών Αρχών, εν μέσω χιλιάδων προσκυνητών, ο ευσεβέστατος Ιερέας έκανε τον κόσμο να κρατήσει την αναπνοή του, όταν δημόσια, με φωνή γεμάτη συγκίνηση, ιστόρησε ένα μέγα θαύμα! Μόλις το είχε πληροφορηθεί από το ʼγιον Όρος όπως είχε πει…

Ποιο ήταν αυτό το θαύμα; Ας το διηγηθούμε όπως το φανέρωσε ο Ιερέας δημόσια. Αλλά θα προσθέσουμε πρώτα το κλίμα της εποχής και όλες τις άλλες πληροφορίες, για να θυμηθούμε και να κατανοήσουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο εκτυλίσσονταν τότε τα γεγονότα.

1999 μ.Χ.

Ήταν τότε μια εποχή μεγάλης κρίσης. Η Γιουγκοσλαβία δεχόταν την ορμητική και απάνθρωπη αεροπορική εισβολή του ΝΑΤΟ με τους ανελέητους βομβαρδισμούς αμάχων και δημοσίων έργων, ακόμα και του κτιρίου της Σερβικής Τηλεόρασης, ακόμα και της Πρεσβείας της Κίνας!!! Οι αμερικανοί χτυπούσαν επίτηδες τα περίφημα σερβικά Μετόχια, Ορθόδοξα Μοναστήρια και Εκκλησίες των Σέρβων, ακόμη και ανήμερα του Ορθόδοξου Πάσχα!!! Και ήταν διάχυτη τότε η εντύπωση μέσα στο ξέφρενο μίσος εναντίον των Ορθοδόξων, πως η Τουρκία θα έβρισκε την ευκαιρία να μας χτυπήσει, απάνω στη γενική αναμπουμπούλα και την αστάθεια.

Θυμούμαι τότε, στις αρχές του Καλοκαιριού του 1999, πως οι διορατικοί και σεβάσμιοι Γέροντες του Αγίου Όρους, ειδοποίησαν τα πνευματικά τους παιδιά να αρχίσουν νηστεία και συνεχή προσευχή, για να μην επιτρέψει ο Θεός να γίνει πόλεμος και στην Ελλάδα, διότι είχαν φαίνεται τη σχετική πνευματική πληροφορία! Να σταματήσει ο Θεός τους Τούρκους! Μεγάλο έτσι μέρος της ευσεβούς Θεσσαλονίκης, την ώρα που οι άλλοι προσπαθούσαν να κάνουν αμέριμνες διακοπές, νήστευε! Η Παναγιά! Η Παναγιά λέγανε τότε όλοι να πρεσβεύσει στο Χριστό μας, να μην αφήσει για τις αμαρτίες μας να συμβεί το κακό στην Ελλάδα…

Κύλησε το καλοκαίρι, με τα τζιπ και τα πολεμικά πλοία των "συμμάχων" να μπαινοβγαίνουν ασταμάτητα στη Θεσσαλονίκη, έφθασε η εορτή της Θεοτόκου το Δεκαπενταύγουστο, κρεμαστήκαμε όλοι στη Χάρη της και ιδίως οι άγιοι Γέροντες, για την άγια ζωή των οποίων πολλές φορές πήρε ο κόσμος παράταση…

7,6 Ρίχτερ!!!

16 Αυγούστου, 17 Αυγούστου 1999 μ.Χ. και ξαφνικά σείεται ο τόπος!!! 7,6 Ρίχτερ συγκλόνισαν την Τουρκία!!! Και οι καταστροφές ήταν τρομακτικές!!! 35.000 θύματα, 30.000 τραυματίες, μια σπουδαία ναυτική βάση του πολεμικού ναυτικού της Τουρκίας ολοσχερώς καταστραμμένη, διυλιστήρια που φλεγόταν, ο κεντρικός δρόμος Κωνσταντινούπολης - ʼγκυρας σχισμένος με αόρατο λες μαχαίρι! Κόλαση παντού! Φωνές απελπισίας! Οργή λες Θεού!

Μες στην καταστροφή εκείνη τη βιβλική, ξεχάστηκε ο φόβος του πολέμου και αμέσως η ανθρωπιά των Ελλήνων έτρεξε να βοηθήσει τους γείτονες, που τότε έπαψαν να παραβιάζουν και να απειλούν, τότε ήταν τα θύματα, ήταν συνάνθρωποι, ήταν φίλοι. Ήρθε έπειτα και ο μικρότερος σεισμός της Αθήνας και βρέθηκε ο δρόμος ή η ευκαιρία της φιλίας μετά σεισμών, που ως τώρα δεν απέδωσε ούτε το παραμικρό…

2000 μ.Χ.

Πέρασε ένας ακόμη χρόνος, με μανεκέν και τραγουδίστριες να πρωταγωνιστούν στην κατασκευασμένη "ελληνοτουρκική προσέγγιση". Ξανάρθε Καλοκαίρι, ξανάρθε δεκαπενταύγουστος, ήρθαν τα "εννιάμερα της Παναγιάς" , έφτασε ο κόσμος στη Μεγαλόχαρη της Μηχανιώνας, ήρθε και η στιγμή του κηρύγματος όπου αναπάντεχα ο Ιερέας έκανε τους χιλιάδες προσκυνητές να παγώσουν!

ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΣΕΙΣΜΟΣ

Μίλησε τότε ο Ιερέας για την προστασία της Παναγιάς στο λαό μας και την Πίστη και την Αγάπη που της έχουμε και εξακολούθησε με δυο λόγια:

Ένα παράδειγμα της μεγάλης προστασίας της Θεοτόκου, είπε, είναι αυτό που έγινε πέρσι και το πληροφορήθηκα μόλις τώρα από το ʼγιο Όρος. Θυμάστε πέρσι το μεγάλο σεισμό της Τουρκίας; Ξέρετε γιατί έγινε; Διότι τότε, πέρσι, στα Εννιάμερα της Παναγιάς, είχαν ετοιμάσει οι Τούρκοι στρατιωτική εισβολή στην Ελλάδα, με στόχο τη Σάμο!!! Αλλά η Παναγιά μας δεν άφησε! Έγινε ο τρομερός σεισμός, λίγες ημέρες πριν, ώστε να σταματήσει η Τουρκία κάθε σχέδιο!!! Η Παναγιά μας σκέπασε και πάλι! Μας προστάτεψε η Στρατηγός μας, η Μητέρα του Κυρίου, πρεσβεύοντας στον Υιό της και Θεό μας!!! Ας σκεφτούμε όλοι τι χρωστάμε στην Παναγία! Ας δοξάσουμε το όνομα του Θεού!…

Μείναμε όλοι άφωνοι! Και τότε ανακαλέσαμε στη μνήμη μας τα ξεχασμένα γεγονότα του περασμένου χρόνου, όπως τα αναφέραμε στην αρχή, που ενώ τότε ήταν σκόρπια, τώρα έμπαιναν σιγά σιγά σε τάξη.

Αμέσως τότε επικοινωνήσαμε με έναν από τους πλέον αγίους και διακριτικούς Γέροντες του Αγίου Όρους, που μας επιβεβαίωσε κατηγορηματικά όλα όσα είχαμε ακούσει και πρόσθεσε, πως το σχέδιο εισβολής της Τουρκίας είχε στόχο τρία ταυτόχρονα νησιά!!! Όχι μόνο τη Σάμο, αλλά και την Κω και τη Ρόδο!!! Και ότι όχι μόνο καταστράφηκε η μεγάλη πολεμική τους βάση, αλλά κάτω από τα ερείπια είχαν θαφτεί ανώτεροι Αξιωματικοί του Τουρκικού Στρατού, που ήταν επιφορτισμένοι με την εκτέλεση της Στρατιωτικής Εισβολής!!!

ΧΑΙΡΕ, ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΙΚΗΤΕ!

Κωνσταντίνος Κάλφας

http://noiazomai.agrino.org/Noiazomai10b.html

Ο μοναχός Ιωσήφ γεννήθηκε το 1920 στην Κύπρο. Αρκετά νέος πήγε να μονάσει στην ιστορική μονή της μεγαλονήσου, το Σταυροβούνι. Στη συνέχεια ήλθε στο Άγιον Όρος και κατευθύνθηκε στην υπακοή του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή (+1959), που ασκήτευε με μία μικρή συνοδεία στα σπήλαια της σκήτης της Μικράς Αγίας Αννης. Κατόπιν τον ακολούθησε στη Νέα Σκήτη. Μετά την οσιακή κοίμησή του απόκτησε δική του συνοδεία. Έζησε κατά διαστήματα στην Κύπρο, τη μονή Κουτλουμουσίου, το Σιμωνοπετρίτικο Κελλί του Ευαγγελισμού στις Καρυές και τέλος στο Βατοπέδι.

Η εκδημία του Γέροντος Ιωσήφ στο Βατοπέδι κλείνει και αρχίζει μία ιστορία. Ανεπάυθη εν Κυρίω κάνοντας τον σταυρό του, ύστερα από μία λοίμωξη. Η εξόδιος ακολουθία του στο λαμπρό Καθολικό, μετά τον εσπερινό, με την παρουσία τεσσάρων αρχιερέων, χοροστατούντος του πνευματικού του τέκνου, μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου, δέκα ηγουμένων, δεκάδων ιερομονάχων, ιεροδιακόνων, μοναχών και λαϊκών, που όλοι μαζί θα έφθαναν τους χίλιους, ήταν λίαν κατανυκτική. Ο ενταφιασμός του στον αυλόγυρο της μεγάλης μονής, μαζί με την δύση του ήλιου, και τον τελευταίο ασπασμό όλης της αδελφότητος, εκατόν δέκα μέλη, ήταν συγκινητικός.

Ο Γέροντας Ιωσήφ και η συνοδεία του κατηγορήθηκε, συκοφαντήθηκε, ειρωνεύθηκε, περιγελάστηκε και διαπομπεύθηκε πολύ. Αυτά τα «εύσημα» κομίζει στην άνοδο της ψυχής του. Το ιλαρό πρόσωπό του ήταν σαν να τους συγχωρούσε όλους. Αιωνία του η μνήμη. Τέλος αγαθό και σ εμάς.

Μοναχός Μωϋσής Αγιορείτης

Πηγή: Eφημερίδα «Μακεδονία»

Η εξόδιος ακολουθία, θα τελεστεί σήμερα στις 18:00 στην Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου.
ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Ο γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός εξομολογείται και μας δίνει οδηγίες για την πνευματική μας ζωή .

Ιδιαίτερα τα μακριά ξανθά της μαλλιά -επίπληξη ονείρου στην πραγματικότητα, παραπομπή σε πριγκίπισσες διαρκούς μύθου-.

Ο Μάικλ Τζάκσον με απωθούσε με τις χαζομάρες του και καλά να γίνει από μαύρος άσπρος και με τις δηλώσεις του για τα μικρά αγόρια.

Μετά απλά τον λυπόμουν.

Πέθαναν και οι δύο και θα ταφούν.....Το ίδιο χώμα, των κοινών ανθρώπων και γιαυτούς, τους πάμπλουτους και πολυαγαπημένους με τους πολλούς φαν....

Διαβάζω τα αφιερώματα και σκέφτομαι όσα αφήνουν εδώ, όσα δεν είναι αποσκευές για την αιωνιότητα.

Η μεγάλη στιγμή της συνάντησης έχει σημασία.
Αυτή που την ετοιμάζουμε (ή θάπρεπε να την ετοιμάζουμε) μια ζωή.

Οταν τελειώσουν τα πολυσέλιδα, όταν σβήσουν τα φώτα, όταν ο χους θα ανταμώσει το χώμα της γης, όταν τα ξανθά μαλλιά δεν θάναι αλλιώτικα από τα κρύα βρύα, όταν η θεσπέσια φωνή του Μάικλ δεν θα ηχεί, τότε που θα μιλήσει Εκείνος....

Καλό Παράδεισο Μάικλ.

Καλό Παράδεισο Φάρα.

ΠΗΓΗ : http://anazhthseis-elena.blogspot.com/2009/06/blog-post_26.html

Το δημογραφικό πρόβλημα ( η μείωση του πληθυσμού ) στην Ελλάδα το δημιούργησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις των προηγουμένων δεκαετιών .
Στην δεκαετία του 80 οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ( Α. Παπανδρέου ) διόρισαν χιλιάδες υπαλλήλους με μόνο κριτήριο την κομματική ταυτότητα .
Την δεκαετία του 90 έγινε η εισβολή των Αλβανών στην Ελλάδα , και τότε οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με τον κ. Σημίτη δεν έκαναν τίποτα για να βοηθήσουν τους Έλληνες να κάνουν παιδιά .
Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να δίνονται δουλειές στους οικογενειάρχες με σκοπό να κάνουν παιδιά . Για παράδειγμα να διορίζονται στο στρατό ,αστυνομία , λιμενικό τα παιδιά των πολυτέκνων άνευ εξετάσεων . Οι πολύτεκνοι γονείς να διορίζονται στο δημόσιο άνευ διαγωνισμού .Οι οικογένειες υπαλλήλων με παιδιά να μετατίθενται σε κοινούς τόπους ώστε να είναι η οικογένεια ενωμένη και όχι ο πατέρας να δουλεύει στην Καρδίτσα και η μαμά στο Μεσολόγγι .
Τα παιδιά των πολυτέκνων να εισάγοντα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τα μισά μόρια .
Τα παιδιά των πολυτέκνων να πηγαίνουν σε δημοσίους βρεφικούς , νηπιακούς , παιδικούς , σταθμούς καθ` όλη την εργάσιμη ημέρα των γονέων , αλλιώς να δικαιούνται άδεια ανατροφής με αποδοχές . Ακόμα και αν για μια ώρα ή μια μέρα δεν λειτουργήσουν αυτοί οι σταθμοί να δικαιούνται άδεια οι γονείς , γιατί παρατηρείτε πολλή συχνά τα νηπιαγωγεία , λόγω άδειας λόγω συμβουλίων λόγω απεργίας λόγω γιορτών , μια μέρα λειτουργούν και μια μέρα είναι κλειστά , και άντε μετά να πάει ο γονιός στην δουλειά του με τα μωρά στην αγκαλιά του .
Οι πολύτεκνες οικογένειες θέλουν δουλειές και όχι παραγκωνισμό από τις κυβερνήσεις.

πηγή : http://6tek.blogspot.com/2009/06/blog-post_24.html

Η Γιόγκα ετυμολογικά προέρχεται από το σανσκριτικό yuj που σημαίνει «σύζευξη» και «ένωση» του ανθρώπου με το απρόσωπο Απόλυτο Ένα του Ινδουισμού και των ανατολικών θρησκειών.

Επομένως η Γιόγκα δεν είναι απλή και αθώα μέθοδος χαλάρωσης, δεν είναι τρόπος αποβολής του άγχους, δεν είναι μέθοδος σωματικής ευεξίας, όπως διαφημίζεται, αλλά στάδιο του ινδουιστικού διαλογισμού που συνδέεται με την αντιχριστιανική θεωρία της μετεμψύχωσης.

Στις διάφορες σχολές Γιόγκα διαπιστώνουμε την άμεση εξάρτηση των ασκουμένων από ινδουιστή δάσκαλο (γκουρού) που τους καθοδηγεί και τους αλλάζει το ορθόδοξο χριστιανικό τους όνομα.

Οι διάφορες τεχνικές της Γιόγκα δεν έχουν σχέση με την επιστήμη, αντίθετα έχουν τα χαρακτηριστικά της μαγείας.

Η ενασχόληση με την Γιόγκα κρύβει ψυχικούς και σωματικούς κινδύνους.

Η «Νέα Εποχή του Υδροχόου», που πολεμά την Mίαν, Αγίαν, Kαθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν, την Ορθοδοξία μας, κατακλύζει την χώρα μας με την προβολή της Γιόγκα για να παραπλανήσει με το δαιμονικό δόγμα πως οι θρησκείες είναι ίδιοι δρόμοι που οδηγούν στον ίδιο σκοπό.

Καλούμε τους Ορθοδόξους Χριστιανούς και κυρίως τους νέους ν’ αντισταθούν στα ιδεολογικά προστάγματα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, να συνδεθούν με την ενορία τους και τους Ιερείς τους για να γνωρίσουν την ορθόδοξη άσκηση και πνευματικότητα.

Η ενασχόληση με την Γιόγκα είναι για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς ασυμβίβαστη με την διδασκαλία και τα δόγματα της Πίστεώς τους.

Η ενασχόληση με την Γιόγκα είναι άρνηση της Ορθοδόξου Πίστεως και βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος.