greek news tag:,2011:/2 2011-06-04T13:28:58Z Daily news about Greece Movable Type 3.2ysb5-20051201 η λέσχη μπίλτεμπεργκ και η σημερινή κατάντια της ελλάδος tag:www.dailygreece.com,2011://2.604 2011-06-04T13:27:18Z 2011-06-04T13:28:58Z Μητροπολίτης Πειραιώς για Μπίλντεμπεργκ Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3ῃ Ἰουνίου 2011 Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν Καθώς βαθαίνει ἡ κρίση καί ἡ ὕφεση συγκλονίζει τήν χώρα μας οἱ ἐκβιασμοί τῆς Κυβέρνησης διά στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ... vfilip Μητροπολίτης Πειραιώς για Μπίλντεμπεργκ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 3ῃ Ἰουνίου 2011

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Καθώς βαθαίνει ἡ κρίση καί ἡ ὕφεση συγκλονίζει τήν χώρα μας οἱ ἐκβιασμοί τῆς Κυβέρνησης διά στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἀποδεικνύουν ἐναργέστατα τήν βασιμότητα τῆς γνωστῆς δήλωσης τοῦ πρ. Διευθύνοντος Συμβούλου τοῦ ΔΝΤ περί «προεκλογικῶν ὑπογείων διαδρομῶν» διά τήν οἰκονομική ὑποδούλωση καί ἐξαθλίωση τῆς χώρας μέ στοχοθεσία τήν ἀπομείωση τῶν οἰκονομικῶν της ἀξιῶν καί μεγεθῶν καί τήν ἁρπαγή τοῦ φυσικοῦ της πλούτου καί τῶν βασικῶν ὑποδομῶν της σέ ἐξευτελισμένες τιμές ἐφαρμόζοντας τήν γνωστή μέθοδο τῶν ἁρπακτικῶν τοῦ διεθνιστικοῦ συστήματος.

Ναυαρχίδα ὅλου αὐτοῦ τοῦ δολίου καί αἰσχροῦ σχεδιασμοῦ εἶναι ἡ σατανοκίνητη λέσχη Μπίλντεμπεργκ, πού ἀποτελεῖ τόν πολιτικό βραχίονα τοῦ διαμονιώδους Σιωνιστικοῦ τέρατος καί ἡ ὁποία εἶναι ἡ συντονίστρια τῶν διαφόρων μασονικῶν καί ναζιστικῆς ὑφῆς ὀργανώσεων πού στοχεύουν στήν παγκόσμια ὀλιγαρχική καί τυρρανική διακυβέρνηση. Πρῶτα μέλη τῆς ναυαρχίδας ὑπῆρξαν ὁ Πολωνοεβραῖος Ρότζερ Ρέντιγκερ καί ὁ ναζιστής πρίγκηπας Μπέρνχαρντ τῆς Ὀλλανδίας, χρηματοδότες δέ ὅλος ὁ «καλός» κόσμος Σιωνιστές καί Ναζιστές Ρότζιλντ, Ροκφέλερ, Schiff, Kuhn, Loeb, Οὐόλεμπεργκ κλπ. Αὐτή ἡ ὀργάνωση ἀνέλαβε νά δημιουργήσει ὅλα τά διεθνῆ ὄργανα πού θά ὑπηρετούσαν δῆθεν τήν παγκόσμια εἰρήνη.

]]> Γιά παράδειγμα τόν Ο.Η.Ε. τοῦ ὁποίου τό κτίριο κτίστηκε σέ οἰκόπεδο τῶν Ροκφέλερ. Ὁ μακροβιότερος Γραμματέας του ἦταν ὁ διαβόητος Κούρτ Βάλτ Χάιμ, σκληρός ναζιστής μέ κατηγορίες γιά ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητος. Καριέρα μεγάλη ἔκανε στόν Ὀργανισμό ὁ ἐπίσης διαβόητος Κόφι Ἀνάν, σύζυγος τῆς ἀνεψιᾶς τοῦ Οὐόλεμπεργκ, ἑνός ἀπό τούς κύριους χρηματοδότες τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
Μέ πρόσχημα τό «ἀντικομμουνιστικό ἄλλοθι» δημιούργησαν ὅλες τίς ὀργανώσεις πού ἐλέγχουν τόν πλανήτη. Δημιούργησαν τήν Παγκόσμια Τράπεζα μέ πρῶτο Πρόεδρο τόν ἑβραῖο Εὐγένιο Μάγιερ, πατέρα τῆς Κ. Γκράχαμ, ἡ ὁποία εἶναι ἡγετικό στέλεχος τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Ὁ ἔλεγχος τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν ὅπως τοῦ ΟΗΕ, τῆς Παγκόσμιας Τράπεζας, τοῦ ΔΝΤ, τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου κλπ ἔδωσε τήν δυνατότητα τοῦ ἐλέγχου τῆς παγκόσμιας μεταπολεμικῆς τάξης. Μέσα ἀπό τούς διαδρόμους τοῦ σιωνισμοῦ, μέσα σέ αὐτή τήν «χρυσή μήτρα» παρήχθησαν ὅλα τά γνωστά σήμερα golden boys, ἄνθρωποι οἱ ὁποίοι ἐντασσόμενοι στό σύστημα ταξίδευαν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς στίς ὕπατες θέσεις τῶν ἡγεσιῶν τῶν Κρατῶν καί τῶν πολυεθνικῶν ἑταιριῶν. Ἔτσι ἐπιτέθηκαν σέ ὅλον τόν κόσμο ἱδρύοντας διεθνεῖς ἑνώσεις μέ σκοπό τήν ἐπιβολή παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Τά γνωστά ὀνόματα, Κίσινγκερ, Γούλφοβιτς, Όλμπράιτ, Πέρλ, Χάντιγκτον, Τσόμσκι καί ἕνας στρατός τῶν ΜΜΕ μέ ἐπικεφαλῆς ἐπιφανή στελέχη τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, ὅπως τήν Κ. Γκράχαμ τῆς Οὐάσιγκτον Πόστ, ἔστησε ἕνα τεράστιο δίκτυο πλύσης ἐγκεφάλου, ἕνα παγκόσμιο δίκτυο παραπληροφόρησης καί μιά βιομηχανία παραγωγῆς προπαγανδιστικοῦ ὑλικοῦ. Τά περίφημα δίκτυα CBS, ABC, NBC καί CNN ἀποτελοῦν τούς ἐπικοινωνιακούς βραχίονες αὐτοῦ τοῦ συστήματος. Ὁ Σάμερ Ρέντστόουν (τό γένος Ρόθστάϊν) ἔχει τόν ἔλεγχο τοῦ CBS, στή Viacom, στό MTV (πρόεδρος ὁ Μπράϊαν Γκρέϊντεν) καί ταυτοχρόνως ἰδιοκτήτης τῆς Black Entertainment Television.

Πρόεδρος τοῦ CBS εἶναι ὁ Λέσλι Μούνβς, ὁ μεγάλος ἀνηψιός τοῦ Δαβίδ Μπέν Γκουριόν. Ὁ Μίκαελ Ἄϊσνερ εἶναι ὁ κύριος ἰδιοκτήτης τῆς Disney Capitol Cities, πού κατέχει τό ABC. Ὁ Ντέϊβιντ Γουέστιν εἶναι πρόεδρος τοῦ ABC News. Ὁ Λόϋντ Μπράουν εἶναι πρόεδρος τοῦ ABC Entertainment. Ὁ Νήλ Σαπίρο εἶναι πρόεδρος τοῦ NBC News. Ὁ Τζέφρυ Ζούκερ εἶναι ἐπικεφαλῆς τοῦ NBC Entertainment μέ τόν Τζάκ Μέγιερς δεξί του χέρι. Παρ’ ὅτι ὁ Ρούμπερτ Μέρντοχ τοῦ Fox δέν εἶναι Ἑβραῖος, ὁ πρόεδρος τῆς ἑταιρείας Μέλ Καραμάζιν, ὁ Νο 2 Πήτερ Τσέρνιν καί οἱ Γκάϊλ Μπέρμαν καί Σάντυ Γκρούσοου εἶναι. Ὁ Μέρντοχ ἔχει λάβει πολλά βραβεῖα ἀπό διάφορα ἑβραϊκά ἱδρύματα. Ὁ Τζέϊμι Κέλνερ εἶναι πρόεδρος τῆς Turner Broadcasting. Ὁ Γουόλτερ Άϊζάκσον εἶναι διευθυντής εἰδήσεων στό CNN, ὅπου βρίσκονται ἐπίσης οἱ Γούλφ Μπλίτζερ, Λάρυ Κίγκ, Πάουλα Ζάν καί ἡ κόρη τοῦ Τέντ Κόππελ, Ἀντρέα. Ὁ Τζόρνταν Λεβίν εἶναι πρόεδρος τῆς Warner Entertainment.

Ὁ Χάουαρντ Στίγκερ τῆς Sony Corp. of America. Ὁ Ρόμπερτ Σίλερμαν εἶναι ἱδρυτής τῆς Clear Channel Communications. Ὁ Ἰβάν Σέϊντενμπεργκ εἶναι πρόεδρος τῆς Verizon Communications. Ὁ Τέντυ Σέμελ (πρώην συμπρόεδρος στή Warner) στή Yahoo. Ὁ Μπάρυ Ντίλερ, πρώην ἰδιοκτήτης τῆς Universal Entertainmet, εἶναι πρόεδρος τῆς USA Interactive. Ὁ Τζόελ Κλάϊν, πρόεδρος τῶν ἐπιχειρήσεων Bertelsmann στήνἈμερική (τό μεγαλύτερο ἐκδοτικό συγκρότημα τοῦ κόσμου).

Τά ἀνάλογα ἀφοροῦν καί τά μεγάλα ἔντυπα τῶν Η.Π.Α. Ὁ Μόρτ Ζούκερμαν, ἐπικεφαλῆς τοῦ συμβουλίου προέδρων τῶν Μειζόνων Ἑβραϊκῶν Ὀργανισμῶν τῶν ΗΠΑ εἶναι ἰδιοκτήτης τῶν US News, World Report, NY Daily News,. Ὁ Ἄρθουρ Σούλτσμπεργκερ Τζ. ἐκδίδει τούς New York Times, τήν Boston Globe, κ.ἄ. Ὁ Μάρτυ Πέρετζ τήν New Republic καί ὁ Γουίλιαν Κρίστολ τήν Weekly Standard. Ὁ Ντόναλντ Γκράχαμ Τζ. εἶναι πρόεδρος στό Newsweek καί στήν Washington Post. Ὁ Μάϊκλ Λεντίν τοῦ σκανδάλου Ἰράν-Κόντρας, ἐκδίδει τό National Review.

Ὁ Ρόν Ρόζενταλ καί ὁ Φίλ Μπρονστάϊν διευθύνουν τήν SF Chronicle. Ὁ Ντέιβιντ Σνάϊντερμαν κατέχει τήν Village Vioce καί ἄλλα ἑβδομαδιαῖα «ἐναλλακτικά» ἔντυπα. Στό Χόλλυγουντ, πού ἀπό ἑβραίους πῆρε τή σημερινή μορφή του ὡς «πλυντήριο», δεσπόζουν ὁ Στῆβεν Σπήλμπεργκ, ὁ Ντέϊβιντ Γκέφεν καί ὁ Τζέφρυ Κράντζμπεργκ τῆς Dreamworks, ὁ Ἄϊσνερ τῆς Disney, ὁ Ἄμυ Πασκάλ πρόεδρος τῆς Columbia καί πολλοί ἄλλοι.

Ἐρευνώντας τούς διευθύνοντες συμβούλους ὅλων αὐτῶν τῶν μηχανισμῶν καί τοῦ παγκόσμιου μηχανισμοῦ παραγωγῆς καί διασποράς προπαγάνδας τῆς νέας τάξης, βλέπομε πώς ἔστησαν ἕνα παγκόσμιο μηχανισμό ὁ ὁποῖος ἀποφασίζει ποιός θά γίνει διάσημος, ποιός θά ἀναλάβει τήν ἡγεσία ἑνός λαοῦ ἤ μιᾶς πολυεθνικῆς ἑταιρείας καί ποιοί θά γίνουν image mekers τῆς ἐλεγχόμενης παραπληροφόρησης τοῦ ἔντυπου καί ἡλεκτρονικοῦ τύπου σέ ὅλη τή γῆ. Γνωστά τά ὀνόματα τοῦ Χάϊμ Σαμπάν, τοῦ Ρ. Μέρντοχ, τοῦ Ρ. Λώντερ, τοῦ Κόνραντ Μπλάκ, τοῦ Ντέ Μπενεντέτι.

Μέ ἐπικεφαλῆς τήν Ὀμοσπονδιακή Τράπεζα τῶν ΗΠΑ ὑπό τόν σιωνιστή Γκρίνπαν καί μέ ἐκτελεστικά ὄργανα τήν Παγκόσμια Τράπεζα μέ ἐπικεφαλής τό σιωνιστή Γούλφενσον καί τήν Κεντρική Εὐρωπαϊκή Τράπεζα μέ ἐπικεφαλῆς τόν σιωνιστή Τρισέ καί τήν περίφημη Ντόϊτσε Μπάνκ τῆς κας Μέρκελ μέ ἐπικεφαλῆς τόν σιωνιστή Ἄκερμαν ἔχουν ἰσοπεδωθεῖ τά πάντα.

Τήν ἐπίθεση ξεκίνησε ἡ Ὀμοσπονδιακή Τράπεζα τῶν ΗΠΑ, (ὁμήρου τοῦ σιωνιστικοῦ τέρατος), μέ στόχο τό σύνολο τῶν κρατῶν τῆς γῆς καί μέ κεφάλαια, αὐτά τῆς Λέσχης Μπίλντεμνπεργ. Μέ τήν μείωση τῶν ἐπιτοκίων στόχος τους ἔγινε νά «πλημμυρίσουν» τήν Δύση μέ φθηνό χρῆμα, ὥστε νά καταστρέψουν τό βιομηχανικό της κεφάλαιο. Γιγαντώθηκαν ἀφύσικα μέ τόν «ἀέρα» τῶν στεγαστικῶν δανείων στίς ΗΠΑ καί μετά βγῆκαν στόν πλανήτη νά σαρώσουν τά πάντα. Ἔριξαν χρῆμα στήν ἀγορά μέ τρόπο πού νά καταστρέφει τό κεφάλαιο. Χρηματοδότησαν τό ἐμπόριο καί αὐτό ἐξουθένωσε τήν παραγωγή. Ντοϊτσε Μπάνκ, Γκόλντμαν Σάξ καί ἄλλος ὑπό τίς εὐλογίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τράπεζας σάρωσαν τά πάντα. Ὁ «βομβαρδισμός» τῆς Εὐρώπης ἦταν πλήρης καί ἰσοπεδωτικός. Μέσα σέ ἐλάχιστα χρόνια τό σύνολο τῆς παραγωγῆς τῆς Δύσης μεταφέρθηκε στήν Κίνα, ἡ Δύση ἔμεινε παντελῶς ἄνεργη.

Ἡ αὐτοκρατορία τῆς Μπίλντεμπεργκ ὑψώνεται πάνω σέ νεκρά κουφάρια ἐργοστασίων.
Γιά νά μήν ἀντιδροῦν οἱ λαοί σέ αὐτή τήν καταστροφή χρησιμοποιήθηκαν χρήματα ὥστε νά δημιουργήσουν τήν ψευδαίσθηση μιᾶς νέας πρωτοφανοῦς καί «μυστηριώδους» οἰκονομίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἀνάπτυξη καί εὐημερία χωρίς παραγωγή. Μιᾶς νέας οἰκονομίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ χρῆμα ἀπό τό χρῆμα. Μιᾶς νέας οἰκονομίας ἡ ὁποία συντηρεῖ κάποιον χωρίς νά εἶναι ἀπαραίτητο αὐτός νά ἐργάζεται.

Ὅλες αὐτές οἱ «ψευδιασθήσεις» δημιουργήθηκαν ἀπό τό φθηνό χρῆμα καί τόν ὑπερδανεισμό, εἴτε αὐτός ἀφοροῦσε τά μή παραγωγικά κράτη, εἴτε τά «ἄνεργα» νοικοκυριά. Τά δάνεια εἶχαν περάσει καί στόν ἁπλό κόσμο καί γι’ αὐτό οἱ λαοί δέν ἀντιδροῦν τήν στιγμή τῆς καταστροφῆς. Οἱ σιωνιστές στήν πραγματικότητα ἐξαγόρασαν τήν ἀπάθειά τους, τούς νάρκωσαν προκειμένου νά μήν ἀντιδράσουν.

Τήν ἴδια ὥρα πού ἡ Δύση ἰσοπεδωνόταν μέ αὐτόν τόν περίεργο βομβαρδισμό χρήματος στόν λεγόμενο ὑπανάπτυκτο κόσμο ὁ Γούλφενσον τῆς Παγκόσμιας Τράπεζας, τῆς Τράπεζας πού σύμφωνα μέ τόν πρ. ἀντιπρόεδρό της Τζόζεφ Στίγκλιτς ὄχι μόνο δέν βοηθοῦσε τά κράτη νά ξεφύγουν ἀπό τίς κρίσεις ἀλλά ἀντίθετα δημιουργοῦσε τίς κρίσεις μέ «φθηνό»χρῆμα, ὡδήγησε σέ ἐγκληματικό ὑπερδανεισμό καί ἐν τέλει στήν ὀμηρεία του. Τά χρήματα δόθηκαν χωρίς κανένα ἀναπτυξιακό στόχο καί μετατράπηκαν σέ διαφθορά. Μέ τά χρήματα αὐτά δέν χτίστηκε οὔτε ἕνα σχολεῖο, οὔτε ἕνα ἐργοστάσιο, οὔτε ἕνα νοσοκομεῖο. Ἔγιναν βίλες, σκάφη ἀναψυχῆς, ἀμοιβές πόρνων, πολυτελῆ αὐτοκίνητα διεφθαρμένων ἀξιωματούχων. Σέ κράτη θεόφτωχα ξεπηδοῦσαν μέσα σέ μιά νύχτα διεσεκατομμυριοῦχοι διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί, οἱ ὁποίοι δένουν ἀπόλυτα μέ τά συμφέροντα τῶν ἰμπεριαλιστῶν σιωνιστῶν.

Οἱ λαοί στήν κυριολεξία λιμοκτονοῦν κάτω ἀπό τίς συνθῆκες κάλυψης τοῦ δανεισμοῦ τους καί ξεπουλοῦν σέ ἐξευτελιστική τιμή ὅτι πολυτιμότερο διαθέτουν. Ὀρυχεῖα, πετρελαιοπηγές, φυτεῖες κλπ πῆγαν μέσα σέ λίγα χρόνια στά χέρια τῶν πολυεθνικῶν. Ὁ ἀνεπτυγμένος κόσμος δέν ἀντιδρᾶ γιατί ἁπλούστατα οἱ ἐγκληματίες ἔχουν ἐξασφαλίσει τήν σιωπή του, ἐλέγχοντας τήν ἐνέργεια καί μέσῳ αὐτῆς τήν τεχνολογία. Οἱ 7 ἀδελφές τῶν πετρελαίων γνωρίζουν τό παιγχνίδι τοῦ ἐκβιασμοῦ κάθε φορά πού ἡ ἀνθρωπότης ἀντιδρᾶ στά ἐγκλήματα τοῦ συστήματος.

Ἀπό τήν στιγμή πού μέ τόν ὑπερδανεισμό ἔδεσαν τό σύνολο τῶν κρατῶν τοῦ πλανήτη στό ἅρμα τους, στόχος τους ἔγιναν οἱ ἴδιοι οἱ λαοί τῶν πιό ἀνεπτυγμένων κρατῶν. «Σκόρπισαν» χρῆμα καί πρέπει νά τό «μαζέψουν». Ἐλέγχοντας τά διεθνῆ ὄργανα καί τίς κυβερνήσεις τῶν διεφθαρμένων, τίς ὁποῖες ἐπέβαλαν μέ τήν πλύση ἐγκεφάλου τῶν ἐγκαθέτων ΜΜΕ ἔσπασαν τά προστατευτικά φράγματα τῶν ἐθνικῶν οἰκονομιῶν. Ὅ,τι νόμο θέλουν μποροῦν νά τόν περάσουν μέ ἕνα ἄρθρο μέσα σέ μία νύχτα καί ὅποιος ἀντιδρᾶ φεύγει ἀπό τή «μέση». Μόνοι τους ἀποφάσισαν, νομοθέτησαν καί ἐκτέλεσαν τό μεγαλύτερο οἰκονομικό ἔγκλημα ὅλων τῶν ἐποχῶν.

Ἔβαλαν τούς λαούς στά Χρηματιστήρια καί τούς λεηλάτησαν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς. Αὐτοί ἀποφάσισαν νά γίνεται τό χρηματιστηριακό παιγχνίδι μέ «ἀέρα». Γνωστή ἡ δρᾶση τήν σιωνιστῶν Μπάφετ καί Σόρος, Μπλάκφάϊντ τῆς Γκόλντμαν Σάξ, Φούλντ τῆς Λέμαν Μπρόδερς, Schwab τῆς ὁμώνυμης ἑταιρείας κλπ. Λεηλάτησαν τό ἕνα χρηματιστήριο μετά τό ἄλλο, τόν ἕναν λαό μετά τόν ἄλλο καί μέ τίς ἐπενδυτικές τους τράπεζες «μόλυναν» τήν χρηματοοικονομική ἀγορά μέ «τοξικά» ὁμόλογα μέ στόχο νά λεηλατήσουν καί τούς «κουμαπράδες»τῶν λαῶν. Τά χρήματα πού δέν βρίσκονταν στήν ἀγορά ἀλλά στά Ταμεῖα τῶν μεγάλων ΔΕΚΟ καί τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἡ δύναμη τεραστίων δημοσίων ἐπιχειρήσεων καί ὁ πλοῦτος μιᾶς ὁλόκληρης γενιᾶς ἐργαζομένων ἔγιναν «τοξικά»χαρτιά ἄνευ ἀξίας καί ἔτσι ἐπαναλαμβάνουν τώρα στίς κατεστραμένες χῶρες τῆς Δύσεως τήν ἴδια μέθοδο μέ τίς ὑπανάπτυκτες, τίς ὁδήγησαν στόν ὑπερδανεισμό γιά νά ἁρπάξουν αὐτά πού οἱ λαοί θεωροῦν «ἱερά καί ὅσια» καί τά ὁποῖα ἦταν ἀδιαπραγμάτευτα.

Ἔχοντας ὑπό τήν ἀπόλυτη ἐξουσία τους τίς διεφθαρμένες ἡγεσίες εἶναι εὔκολο νά τό καταφέρουν. Μέ τά χρήματα πού ἅρπαξαν ἀπό τά χρηματιστήρια ἀγοράζουν πάμφθηνα τίς δημόσιες ἐπιχειρήσεις μέσῳ τοπικῶν ἐγκαθέτων πού ἔχει ἐκπαιδεύσει ἡ μασονική γάγραινα καί ἔχει ἀχρειώσει τό σαρκολατρικό, ἠδυπαθές καί ὑλιστικό καί οὐσιαστικά ἀθεϊστικό ἰδεολόγημα τῆς παγκόσμιας διακυβέρνησης καί τῆς παγκόσμιας ἑωσφορικῆς καί σατανιστικῆς θρησκείας.

Στόχος εἶναι βέβαια, ὅλος ὁ πλανήτης, ὅλα τά κοιτάσματα τῶν μή ἀνανεωσίμων πόρων τοῦ πλανήτη, οἱ τηλεπικοινωνικές, ἐνεργειακές καί ὑδρευτικές ὑποδομές. Τό σύνολο τῶν ἀμυντικῶν, ὑγιειονομικῶν, ἀσφαλιστικῶν καί τραπεζικῶν συστημάτων. Οἱ γεωργικές ἐκτάσεις, ἡ τεχνολογία τῶν βιομηχανικῶν κλάδων. Μέχρι καί τό ὀδικό δίκτυο ἔχουν βάλει ὡς στόχο ἀπόκτησής του.

Πλήρης ἀπόδειξη τῶν ἀνωτέρω ἀποτελεῖ τό γεγονός ὅτι τό Ἀμερικανικό Κράτος πού τούς ἐξέθρεψε καί τούς ἀνέχθηκε εἶναι τόσο ὑπερχρεωμένο πού μοιάζει περισσότερο μέ τό Μπαγκλαντές παρά μέ δυτική δημοκρατία. Ἔντεκα τρισεκατομμύρια δολλάρια χρωστοῦν οἱ ΗΠΑ. Τρία ἑκατομμύρια ἐξώσεις ἐκδόθηκαν τόν τελευταῖο χρόνο. Τριάντα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἐξαρτῶνται ἀπό τά δημόσια συσσίτια. Πενήντα ἑκατομμύρια Ἀμερικανοί εἶναι ἐπισήμως οἱ ἀνασφάλιστοι. Δέν ὑπάρχει λοιπόν ἡ θρυλική Ἀμερικανική αὐτοκρατορία ἀλλά ἀντιθέτως ἡ οἰκονομική αὐτοκρατορία τῶν Σιωνιστῶν μελῶν τῆς λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Σήμερα γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος τά κράτη ἔχουν μιά οἰκονομική ὁμοιογένεια, τήν ὁμοιογένεια τῆς καταστροφῆς.

Ὅ,τι ἀνῆκε στούς λαούς σήμερα ἀνήκει στίς πολυεθνικές τοῦ Σιωνισμοῦ. Προδόθηκαν οἱ λαοί ἀπό τίς δοτές ἡγεσίες τους. Κεφάλαια καί ἀγορές παραδόθηκαν στά ἀφεντικά τῶν Μπίλντεμπεργκς. Ἄν δεῖ κάποιος τί συμβαίνει σήμερα στήν Ἑλλάδα μπορεῖ νά καταλάβει τί πραγματικά συμβαίνει στήν Γαλλία, τήν Γερμανία, τήν Ἰταλία, τήν Βρετανία κλπ. Πρῶτα ἡ λέσχη «ἐκτίμησε» τά προσόντα τοῦ Μπλέρ καί κατόπιν τόν «ἀνεκάλυψε» ὁ Βρετανικός λαός. Πρῶτα ἡ λέσχη «ἐκτίμησε» τά προσόντα τοῦ Σαρκοζί καί κατόπιν τόν «ἀνεκάλυψε» ὁ Γαλλικός λαός. Μέχρι καί ἡ πρώην «κομμουνίστρια» Μέρκελ μέσα ἀπό τούς διαδρόμους τῆς Λέσχης ἔφτασε στήν θέση τῆς Καγκελαρίας τῆς Γερμανίας.

Ὅλοι οἱ ἡγέτες τῆς Εὐρώπης εἶναι ἐπιλεγμένοι ἀπό τήν λέσχη. Ὅλοι τους διορισμένοι νά ὑπηρετοῦν τά ἀφεντικά τους εἰς βάρος τῶν λαῶν πού τούς ψηφίζουν. Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τά συλλογικά ὄργανα τῆς Ε.Ε. Ἀπό τό θλιβερό Μπαρόζο μέχρι τόν Σολάνα, ὅλοι λειτουργοῦν μέ «ραβασάκια» τῆς Λέσχης. Ὅποιος ἀντιδρᾶ δέν πάει ἁπλά σπίτι του ἀλλά φυλακή γιά διαφθορά. Ἔχουν στήσει μιά βιομηχανία παραγωγῆς μελλοντικῶν ἡγετῶν μέ τήν δύναμη τῶν μέσων διεθνοῦς προπαγάνδας, τά ὁποῖα διαθέτουν δημιούργησαν μιά τρομερή βιτρίνα γιά κάποια πολύ συγκεκριμένα πανεπιστήμια τῶν ΗΠΑ. Τό περίφημο Ivy League περιλαμβάνει 8 ἀπό αὐτά ἀπρόσιτα γιά τούς πολλούς, προσιτά γιά τούς ἐκλεκτούς τῆς Λέσχης καί ἀσφαλῶς δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἐλέγχονται πλήρως μέ προέδρους σιωνιστές Ἑβραίους. Στό Τάφτ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Lawrence Bacow. Στό Χάρβαρντ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Lawrence Summers, πού διαδέχθηκε τόν ἐπίσης ἑβραῖο Neil Redenstine. Στό Γέιλ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Richard Levin. Στό Πρίνστον πρόεδρος εἶναι ἡ ἑβραῖα Shirley Tilghman, πού διαδέχθηκε τόν ἑβραῖο Harvey Shapiro. Στό Κορνέλ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Jeffrey Lehman.

Στό Πανεπιστήμιο τῆς Πενσυλβάνιας πρόεδρος εἶναι ἡ ἑβραῖα Judith Robin. Ἐκεῖ κατασκευάζονται οἱ δοσίλογοι τῆς Νέας Τάξης καί οἱ ἡγέτες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Δέν φοροῦν πλέον κουκούλες, οὔτε κρύβονται ὅπως οἱ προκάτοχοί τους. Σήμερα φοροῦν πανάκριβα ροῦχα καί τά πρόσωπά τους προβάλονται στά περιοδικά τῶν ἀφεντικῶν τους. Σήμερα θεωρεῖται must νά μιλοῦν μεταξύ τους in english, στήν γλῶσσα τῶν ἀφεντικῶν.

Νά λοιπόν, γιατί συγχαίρω ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου τό κίνημα «ἀγανακτισμένων», νά γιατί σπεύδω νά ἀσπασθῶ μετ’ εὐλαβείας τόν μαΐστορα τοῦ τόπου καί τοῦ τρόπου μας κυρ Μίκη Θεοδωράκη καί τούς πανεπιστημιακούς μου δασκάλους Γ. Κασιμάτη καί Αἰδεσιμ. Κωνσταντῖνο Μπέη πού ὑψώνουν ἄφοβα τό λάβαρο τῆς ἀντίστασης στήν ἄθλια σιωνιστική καταιγίδα καί πού χρεωστοῦν στήν ἱστορία τους νά κατονομάσουν καί νά καταδείξουν ὅλους τούς ἀνωτέρω στυγνούς ἐγκληματίες τῆς γῆς.

Τελειώνοντας, ἀπό τό ταπεινό μου μετερίζι τοῦ ἐλαχίστου διακόνου τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας μέ στεντόρια φωνή διασαλπίζω στό εὐλογημένο μου ποίμνιο τούς μακαρίους λόγους τῆς ὁριακῆς Ἀποκαλύψεως «ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ῥυπαρός ῥυπαρευθήτω ἔτι, καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. Ἰδού ἔρχομαι ταχύ, καί ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον ἔσται αὐτοῦ, ἐγώ τό Α καί τό Ω, ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος, ἀρχή καί τέλος» (22:12-13)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

]]> οικονομική κρίση ; tag:www.dailygreece.com,2011://2.603 2011-02-11T16:40:10Z 2011-02-11T16:42:05Z Τώρα που κάθισε καλά στη χώρα η Οικονομική Κρίση, για την οποία πολλά ερωτηματικά διατυπώνονται, τα όλο πρόβλημα ξεσπάει πάνω στο κεφάλι των ασθενεστέρων τάξεων. Χρεωμένοι οι άνθρωποι από πρίν, έχοντας όμως μια ελπίδα, από τον όποιο μισθό έπαιρναν, προχωρούσαν... vfilip Τώρα που κάθισε καλά στη χώρα η Οικονομική Κρίση, για την οποία πολλά ερωτηματικά διατυπώνονται, τα όλο πρόβλημα ξεσπάει πάνω στο κεφάλι των ασθενεστέρων τάξεων. Χρεωμένοι οι άνθρωποι από πρίν, έχοντας όμως μια ελπίδα, από τον όποιο μισθό έπαιρναν, προχωρούσαν με την ψυχή στο στόμα βέβαια, αλλά κάπως τάβγαζαν πέρα.

Τώρα; Τώρα τι γίνεται; Πως ξεπερνιούνται οι ποικίλες απαιτήσεις της ζωής και της καθημερινότητας; Σχεδόν όλα κόπηκαν στη μέση – μισθοί, επιδόματα, συντάξεις - και η απόγνωση σε πολλές οικογένειες χτυπά επιτακτικά την πόρτα. Τα συσσίτια αυξήθηκαν, έκανε την εμφάνισή του και το «ουραίον φαινόμενον», οι εκκλησίες κάνουν ό, τι μπορούν, στα σκουπίδια άνθρωποι ψάχνουν με αγωνία για κάποιο «τυχερό» και δε συμμαζεύεται η κατάσταση!
Νέος βιοπαλαιστής - με σύζυγο και δυό παιδιά - εργαζόμενος σε ιδιωτική εταιρεία έλεγε σε φίλο του με συγκρατημένο παράπονο: «μετά από 25 χρόνια δουλειάς από τα 800 € κατέβηκα στα 600! Τι να κάνω;»
Γυναίκα που συντηρεί σπίτι και σπουδάζει παιδί, εργαζόμενη σε «ευέλικτο» σχήμα ιδιωτικής εργασίας – 4ωρο – έπαιρνε 350 – 400 € και τάστελνε στο παιδί της. Τώρα; Τώρα πήγε στη χήρα μάννα της που παίρνει σύνταξη του ΟΓΑ. Η σύνταξη – πλην 100 € - πάει για τη «σπουδάζουσα νεολαία» και οι δύο γυναίκες - μάννα και γιαγιά - ζούνε το μήνα με τα 100 € και τα συσσίτια της Εκκλησίας.
Κι άλλα πολλά παραδείγματα, «ων ουκ έστιν αριθμός»!;

]]> Γιατί όμως έπρεπε να φτάσουμε σ΄ αυτή την κατάσταση; Πως ανεχτήκαμε τέτοια υποβάθμιση της ζωής και τέτοιο εξευτελισμό; Που είναι πλέον το μέλλον της νεολαίας και που πήγαν τα «περήφανα γηρατειά»; Οι άνθρωποι πένονται και πεινούν. Γογγύζουν, αγανακτούν, καταριούνται και υβρίζουν. Μια αλλαγή περιμένουν… Μέχρι πότε; Και μέχρι τότε τι θα κάνουμε κε Πρόεδρε; Που μας στέλνεις; Που στέλνεις τον καθένα χαμηλόμισθο και χαμηλοσυνταξιούχο;
• Στην ανεργία;
• Στην επαιτεία;
• Στην παρανομία; Στην φοροδιαφυγή;
• Στην αυτοκτονία και την αυτοπυρπόληση;
• Στη μετανάστευση στο εξωτερικό;
• Στην ανηθικότητα και στην πορνεία για να βγάλει το ψωμί του;
• Στην αναρχία και στη βία;
• Στο πεζοδρόμιο με τους αντιεξουσιαστές και τους κουκουλοφόρους;
• Στη σύνταξη των γονιών ή να γυρίσω στο χωριό;
• Στη μαύρη εργασία και στα αδήλωτα μεροκάματα;
• Στην κατάθλιψη; Στην απόγνωση;
• Στα συσσίτια των Ιερών Ναών;
• Στην Πρόνοια και τον Ερυθρό Σταυρό;
Γιατί με αναγκάζεις να γίνω κακός άνθρωπος; Δεν υπήρχε άλλος τρόπος; Έπρεπε να κάνουμε ό,τι μας είπαν οι ξένοι; Γιατί νάμαστε δούλοι και αιχμάλωτοι; Ήθελες τη σιωπή μου κε Πρόεδρε, στις αποφάσεις των ξένων κέντρων; Τη σιωπή του Νεκροταφείου, για να προχωρήσεις κάποιες αποφάσεις; Δε σου έφτανε η σιωπή του προκατόχου σου, ήθελες και τη σιωπή του «κυρίαρχου» λαού; Σου αρέσει, κε Πρόεδρε, να εξουσιάζεις πεθαμένους και σύ νάσαι ένας διορισμένος άρχοντας, που φεύγοντας αύριο, θα αφήσεις πίσω σου ερείπια; Στέρεψε η δεξαμενή της ελληνικής σοφίας, για να βρίσκαμε μια άλλη λύση;
Κι ένα άλλο: Γιατί τώρα όλα μαζί; Λένε ότι όπου πάει το ΔΝΤ δημιουργεί ένα Σόκ με ένα μπαράζ συνεχών και αλλεπάλληλων μέτρων σε βάρος του λαού. Είναι αλήθεια έτσι σχεδιασμένο όλο αυτό που βιώνουμε σήμερα; Γιατί τόση ταπείνωση στον περήφανο λαό μας; Δε φοβάσαι το ξύπνημα και τη θυελλώδη αντίδρασή του; Ξέρεις τι λέγει η Γραφή; «Σε μια στιγμή πέφτουν οι άρχοντες»! Μια σπίθα χρειάζεται για να εκραγεί το κοινωνικό ηφαίστειο! Ένα άνθρωπο περιμένει ο κόσμος να μπεί μπροστά! Ένα γεγονός που θα ανάψει τη θρυαλλίδα του μπαρουτόμυλου που λέγεται Ελλάδα. Υπάρχει και Θεός, κε Πρόεδρε! Και δεν ανέχεται άλλο να βλέπει «την κάκωσιν του λαού του».
Τι νόημα έχει τώρα η επιβολή της Κάρτας του Πολίτη; Τι νόημα έχει η συγγραφή της Νέας Βαλκανικής Ιστορίας και η γελοία σειρά του Σκάϊ για το 1821; Πές μου κε Πρόεδρε, πότε γεννήθηκε το Έθνος των Ελλήνων; Το 1821; Και πρίν τι ήμασταν;
Τι εξυπηρετεί τώρα η Τουρκική Γλώσσα στα σχολεία, τα τουρκικά σήριαλς στα κανάλια και η αναμενόμενη αποκαθήλωση των συμβόλων; Γιατί δεν αντιδράς, ούτε σύ ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ούτε η έρημη η Εκκλησία; Ποιος θα μιλήσει επιτέλους; Γιατί δεν βγαίνουμε στους δρόμους να σε βοηθήσουμε, τουλάχιστον νάχεις να λές στους ξένους ότι είμαστε ατίθασοι, όπως έλεγε και η μεγάλη «αλώπηξ» της νεοεποχίτικης πολιτικής, ο Κίσσιγκερ;
Ακόμη δεν έχουμε καταλάβει τι γίνεται, κε Πρόεδρε…Πρέπει να ξέρει ιστορία κάποιος για να μάθει τον Έλληνα. Ένα μόνο θα σου πω: Το 1940 προ και μετά από τον Τορπιλλισμό του ευδρόμου «Έλλη» από τους Ιταλούς στην Τήνο (+15.8.1940), ενώ ξέραμε τα πάντα, κάναμε «ονική» υπομονή. Κλείσαμε το στόμα μας και τηρήσαμε «την πλέον αυστηράν ουδετερότητα»! Όμως στις 28 Οκτωβρίου δεν αντέξαμε άλλο. Ένα «ΟΧΙ» ακούστηκε και τινάχτηκε η ασφαλιστική δικλείδα της ελληνικής ψυχής και «τους πήρε και τους σήκωσε»! Όλους! Φοβάμαι - ή μήπως και περιμένω ; - λοιπόν την επόμενη μέρα!
Τώρα ασφαλώς δεν συνειδητοποιείς το κακό που γίνεται… Μια γεύση ίσως να πήρες, αν εμβάθυνες στα πρόσφατα γεγονότα της Νομικής. Μπορεί να κατάλαβες, τι κάνατε τόσα χρόνια με τους μετανάστες. Την ώρα που διαπραγματευόσασταν με τους τριακόσιους, σε όλα τα άτυπα 400 τζαμιά της Αττικής, οι ομόπιστοί τους προσεύχονταν και περίμεναν… Τι περίμεναν; Το σύνθημα, για να γίνει και η Αθήνα Αίγυπτος και κόλαση!
• Γιατί με πηγαίνεις στη αιματοχυσία και την καταστροφή;
• Γιατί με αναγκάζεις να αμυνθώ και να πάρω το νόμο στα χέρια μου;
• Γιατί με στέλνεις στην εθνική ντροπή, στην οικονομική εξαθλίωση;
• Γιατί να μη μπορώ αύριο να πάω στο νησί μου;
• Γιατί να μη μπορώ να πάω στην Παλιά Αθήνα με την οικογένειά μου;
• Γιατί με στέλνεις εκτός Ελλάδος και εκτός ζωής;
• Γιατί με στέλνεις στο θάνατο, κε Πρόεδρε; Γιατί;
Και οι Πνευματικοί της Ορθοδοξίας Πατέρες πως και δεν βλέπουν το ηθικό δίλημμα και την υπαρξιακή αγωνία, στην οποία μπήκαν πλέον τα παιδιά της Μάννας Εκκλησίας;
Και οι αθάνατοι Έλληνες, γιατί πεθάναν πριν από την ώρα τους;
Χριστιανική Εστία Λαμίας

]]> Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα! tag:www.dailygreece.com,2010://2.602 2010-11-19T15:13:42Z 2010-11-19T15:14:34Z Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου (malfasg@gmail.com) Εβδομήντα χρόνια μετά. Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους... vfilip Του Γιώργου Μάλφα, θεολόγου (malfasg@gmail.com)

Εβδομήντα χρόνια μετά.

Γιορτάζεις την Εθνική Αντίσταση του Λαού μας, τραγουδάς «γυναίκες Ηπειρώτισσες», υψώνεις αμήχανα σημαίες, χορεύεις από κεκτημένη συνήθεια στις πλατείες. Φέτος όμως, δυσκολεύεσαι να πεις το «ΟΧΙ». Δεν είσαι σίγουρος, αμφιβάλλεις. Φοβάσαι τους συνειρμούς, τις πιθανές παρεξηγήσεις. Τρέμεις τις συνέπειες.

Χρόνια τώρα, επαναλάμβανες τελετουργικά μονότονα το «ΟΧΙ» του παππού σου. Καμάρωνες τη θυσία του, θριαμβολογούσες αδαπάνητα για τα κατορθώματα και τους ηρωισμούς της γενιάς του. Στις δεκαετίες όμως που ακολούθησαν κατασπατάλησες νωχελικά την ελευθερία που σου χάρισε! Έφτιαξες τη ζωή σου. Το δικό σου, επιτέλους, σπίτι, και το δικό σου εξοχικό. Έκανες ταξίδια μακρινά και πολυδάπανα, σε προορισμούς εξωτικούς. Αγόρασες πρώτο και μετά δεύτερο αυτοκίνητο. Χρεώθηκες ασυλλόγιστα δάνεια, δόσεις και κάρτες που αφειδώς σου πρόσφεραν οι τράπεζες. Μπούχτισες τα παιδιά σου φροντιστήρια και ιδιαίτερα, να σπουδάσουν προσοδοφόρα επαγγέλματα, να γίνουν υψηλόβαθμα «στελέχη διοίκησης επιχειρήσεων». Εκμεταλλεύτηκες, με όλους τους δυνατούς τρόπους, τους μετανάστες που είχαν την ανάγκη σου, για να μαζέψουν τις ελιές σου, να χτίσουν και να καθαρίσουν το σπίτι σου, να. φυλάξουν τα παιδιά σου. Έπαιξες στο Χρηματιστήριο το κληρονομημένο βιος των γονιών σου και αγόρασες «αέρα» που σου πούλησαν οι αετονύχηδες της ελεύθερης αγοράς. Συναλλάχθηκες μ' αυτό το άθλιο κράτος κάτω απ' το τραπέζι κάμποσες φορές, δεν θυμάσαι και συ πόσες. για τη στρατιωτική θητεία του γιου σου, το διακανονισμό της εφορίας, το αυθαίρετο δίπλα στη θάλασσα, το διορισμό στην επίζηλη δημοσιοϋπαλληλία, τη λίστα αναμονής σε κάποιο νοσοκομείο. Διασκέδασες την πλήξη σου βόσκοντας αμέριμνα στα λιβάδια της τηλεόρασης, κάνοντας φωτοσύνθεση με την προπαγάνδα και το γούστο των αχρείων της κάθε εξουσίας. Ατίμασες την ψήφο σου ξανά και ξανά για μια «εξυπηρέτηση», εκδούλευση των φαύλων της κομματοκρατίας, των επαγγελματιών και των κληρονόμων της πολιτικής.

]]> Φέτος όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά. Η γιορτή δεν είναι πια γιορτή. Μεγάλα λόγια δεν βγαίνουν απ' το στόμα. Φειδωλή και ντροπαλή η εθνική σου αξιοπρέπεια προσποιείται, καμώνεται πως γιορτάζει κάτω απ' το αυστηρό βλέμμα της επιτήρησης. Στενάχωρα όλα. Μέσα μας, γύρω μας, παντού. «Το αδιέξοδο της χώρας στις ψυχές των κατοίκων της». Πατρίδα υποτελής και υπόχρεη. Πατρίδα «πεδίο βολής φθηνό». Πατρίδα έρμαιο της απληστίας των τοκογλύφων, των ισχυρών του χρήματος, των δανειστών που γυρεύουν πίσω τα λεφτά τους. Σε υποτιμούν σήμερα άμοιρη πατρίδα μου για να σε αγοράσουν τζάμπα αύριο.

Πεθαίνω σαν χώρα! Ακούς την κραυγή; Βλέπεις και συ το κακό που μας βρήκε; «Όποιος δεν έχει δει ανθρώπους να πεθαίνουν σφυροκοπημένοι από αόρατο χέρι στους δρόμους, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει και τι είναι ο θάνατος μιας χώρας.».

Πατρίδα, κατοχή και αντίσταση: κι αν οι λέξεις άδειασαν με τα χρόνια, δεν φταίνε οι λέξεις, οι ζωές μας άδειασαν! Πριν λιποψυχήσουν οι λέξεις, λιποψυχεί το φρόνημα των ανθρώπων, η θέληση των λαών να παραμείνουν αδούλωτοι. Όχι παιχνίδια με τις λέξεις! Ποιος δικαιούται να μιλάει στη γιορτή σήμερα για πατρίδα, για κατοχή και αντίσταση; Οι πατριδοκάπηλοι που κάθε φορά, την κρίσιμη στιγμή, συνθηκολογούσαν με τον κατακτητή; Ή μήπως, οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ που εγκατέλειπαν την πατρίδα και το λαό την ώρα της μάχης, για να επιστρέψουν κατόπιν ως εθνοσωτήρες και ελευθερωτές;

«Ποιος είναι ο πατριώτης; Αυτοί ή εμείς; Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νάβρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας. Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει, όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουνε μέσα στη χώρα που κατοικούμε. Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Εδώ θα παραμείνουμε, δε θα φύγει κανείς, κυνηγημένε απ' όλους Καπετάνιε! Εδώ, να φυλάμε τα πεζούλια που μας άφησες! Θα μοιραστούμε αν χρειαστεί ακόμη και τη φτώχια μας, την ανάγκη, την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε. Γι' αυτό.

«Τα καράβια μου καίω
δεν θα πάω πουθενά.

Κι ας μη μου 'χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ
από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.
Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα
της ανάστασης φως».

(Τα καράβια μου καίω, Ν. Πορτοκάλογλου)

Πάτρα, Οκτώβριος 2010

]]> Πνευματική κρίση .... tag:www.dailygreece.com,2010://2.601 2010-10-01T10:54:12Z 2010-10-01T10:56:06Z Αγαπητοί μου αδελφοί, Μου είπαν να μιλήσω για την πνευματική αντιμετώπιση της κρίσης που περνά η χώρα μας. Για να φτάσουμε, όμως, να μιλήσουμε γι’ αυτό πρέπει πρώτα να διαγνώσουμε για ποια κρίση μιλάμε. Έχω διαπιστώσει επιχειρώντας να επικοινωνήσω όλα... vfilip Αγαπητοί μου αδελφοί,
Μου είπαν να μιλήσω για την πνευματική αντιμετώπιση της κρίσης που περνά η χώρα μας. Για να φτάσουμε, όμως, να μιλήσουμε γι’ αυτό πρέπει πρώτα να διαγνώσουμε για ποια κρίση μιλάμε. Έχω διαπιστώσει επιχειρώντας να επικοινωνήσω όλα αυτά τα χρόνια με τους άλλους, ότι το πρόβλημα επικοινωνίας που παρατηρείται ανάμεσα σε ζευγάρια, σε φίλους, σε συναδέλφους, ξεκινάει από το ότι οι άνθρωποι λέγοντας τις ίδιες λέξεις εννοούμε διαφορετικά πράγματα. Έτσι, αν δεν δώσουμε ορισμούς, είναι δύσκολο να φτάσουμε τελικά στο συμπέρασμα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε.
Διαπίστωση πρώτη:
Ο δυτικός κόσμος την τελευταία διετία και οι έλληνες τον τελευταίο χρόνο ανακαλύψαμε ότι υπάρχει μεγάλη οικονομική κρίση. Το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η αγωνία μας, με πρώτον εμένα, για το πως θα αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Μπα τι μου λέτε;
Όταν όλα αυτά τα χρόνια της δικής μας ευμάρειας πέθαιναν κυριολεκτικά εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο κάθε χρόνο από πείνα και δίψα, που ήμασταν; Απλά τότε δεν μας αφορούσε, γιατί δεν ήταν σπίτι μας. Το θυμόμασταν κάθε χρόνο εκεί γύρω στα Χριστούγεννα, με τα αφιερώματα των τηλεοράσεων και την συνηθισμένη εκστρατεία τάχα μου της unicef. Τότε δεν μίλαγε κανένας μας για κρίση, γιατί η Ελλάδα ήταν μέσα στις 25 πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Και κει, στις χώρες του αποκαλούμενου τρίτου κόσμου ( ονομασία και αυτή) μιλάμε για θάνατο όχι για το αν θα έχουμε λιγότερα κινητά ή αυτοκίνητα. Αλήθεια έχετε αναρωτηθεί τι θα σκεφτόταν κάποιος υπήκοος χώρας που δεν έχει νερό να πιει και φαγητό να φάει αν επισκεπτόταν ακόμη και σήμερα την Ελλάδα, τον πηγαίναμε σπίτι μας, του δείχναμε τα υπάρχοντά μας, και του λέγαμε ότι περνάμε μεγάλη οικονομική κρίση; Θα λεγε ότι έχουμε σαλέψει το δίχως άλλο.

]]> Έχω λοιπόν την αίσθηση ότι αν κάτι μας αποκαλύπτεται από αυτή τη συγκυρία, είναι η βαθιά πνευματική φτώχεια τόσο της κοινωνίας μας όσο και του καθένα μας προσωπικά. Όσο περνάμε καλά εμείς άντε και η οικογένειά μας δεν υπάρχει πρόβλημα. Οι άλλοι δεν μας αφορούν. Μόνο η πάρτη μας. Ατομισμός σ’ όλο του το μεγαλείο. Πρώτο χαρακτηριστικό του πολιτισμού μας. Και άρα πρωτίστως πνευματική κρίση.
Αλλά και αυτή που αποκαλούμε καθ’ εαυτή οικονομική κρίση τι είναι;
Απότοκος του ατομισμού, αφού και το πολιτισμικό και οικονομικό σύστημα είναι απόλυτα ατομικιστικό.
Βασικό πολιτισμικό – οικονομικό σχήμα. Ο καθένας ατομικά πρέπει να φροντίσει να αποκτήσει εφόδια, ώστε γινόμενος άξιος, να βρει μια δουλειά με καλά χρήματα και να μπορέσει να γίνει ιδιοκτήτης. Γης – αυτ/των, κινητών και ακινήτων. Πάντως ιδιοκτήτης. Μην ξεχνάμε ότι η ιδιοκτησία θεωρείται από τις σημαντικότερες αξίες του πολιτισμού μας, γι’ αυτό άλλωστε έχει κατοχυρωθεί και προστατεύεται και συνταγματικά. Άρα ο άνθρωπος, κινείται στην ελάχιστη ζωή του με μια αγωνία: Να γίνει ιδιοκτήτης. Ιδιοκτήτης γνώσεων ( εφόδια το λέμε) για να μπορέσει να γίνει ιδιοκτήτης χρημάτων ώστε να πετύχει να γίνει ιδιοκτήτης κινητών και ακινήτων. Με ολίγον από ιδιοκτήτης δόξας και φήμης.
Όλο αυτό το σχήμα στηρίζεται στις παρακάτω κυρίαρχες έννοιες: Ατομισμός – ανταμοιβή-ιδιοκτησία.
Αποκτώ εφόδια σημαίνει: Αποκτώ όσο περισσότερες γνώσεις γίνεται. Ατομικές γνώσεις. Δεν πα να μην γνωρίζω αν πεινάει ο διπλανός μου, αν έχει ανάγκη παρέας ένας γείτονας. Αρκεί να ξέρω την πρωτεύουσα της Ζιμπάμπουε, αν αυτό με ωφελήσει στην απόκτηση χρημάτων. Η γνώση ταυτίζεται εν πολλοίς με τη χρησιμότητα που σου αποφέρει, κατά πόσο σε ωφελεί. Χρησιμοθηρία – ωφελιμισμός.
Αφού έγινα ιδιοκτήτης εφοδίων γίνομαι άξιος και απαιτώ ανταμοιβή. ( άλλη κουβέντα και αυτή. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που πιστεύει στα σοβαρά ότι αν λειτουργούσε η αξιοκρατία, ως ατομικό ταλέντο και θέληση, θα ήταν ποτέ πρωθυπουργοί αυτοί που μας κυβερνούν).
Ακόμη όμως και στην υποθετική περίπτωση που λειτουργούσε η αξιοκρατία. Τι σημαίνει αξιοκρατία; Ότι ο άξιος ανταμείβεται και ο ανάξιος όχι. Ωραία για τον άξιο. Και αυτός που δεν είναι άξιος; Στον καιάδα. Και τι μας νοιάζει εμάς; Εμείς είμαστε στους άξιους. Πάλι ατομισμός δηλαδή. Ατομισμός, που όμως, δεν μας πειράζει, όσο είμαστε μέσα στο σύστημα. Οι ανάξιοι ας πάνε να πεινάσουν. Κοινωνία αδιάφορη και σκληρή για τον ανάξιο.
Αφού λοιπόν αποκτήσουμε τα εφόδια και γίνουμε άξιοι, ανταμειβόμαστε με μια καλή δουλειά, που σημαίνει στον πολιτισμό μας, μια δουλειά να βγάζουμε καλά χρήματα. Ιδιοκτήτες χρημάτων. Άλλη αγωνία και αυτή. Απόκτηση χρημάτων. Εδώ και αν πρέπει να υπερνικήσουμε, ενίοτε με κάθε τρόπο, τον αντίπαλο ( εννοώ τον συνάνθρωπο), ώστε εμείς να αποκτήσουμε χρήματα. ( γράφει για το χρήμα ο Ελύτης: πρώτο σύμπτωμα της λέπρας το χρήμα. Μαζεύει ανυπαρξία ο λεπρός και χαίρεται).
Και όταν βγάλουμε χρήματα, πάλι αγωνία να αυγατίσουν, για να γίνουμε ιδιοκτήτες κινητών και ακινήτων υλικών. Πάντως κυρίαρχη έγνοια μας το ΊΔΙΟ- ΚΤΗΤΗΣ. Όπως λέει και η λέξη. Δικά μας να ναι. Όχι των άλλων. Όλα ατομισμός, όλα χρησιμοθηρία, όλα ωφελιμισμός και όλα αυτά για την ευδαιμονία.
Και που καταλήγουμε; Μια ατέλειωτη αγωνία, από τη μέρα που πηγαίνουμε στην πρώτη τάξη, μέχρι τη μέρα που συνταξιοδοτούμαστε τουλάχιστον ( μετά δεν μπορείς εύκολα να τα αυξήσεις τα χρήματα και το ρίχνεις και στη Θρησκεία ενίοτε) ή ακόμη και μέχρι να πεθάνουμε. Και άγχος ατελείωτο, για να πετύχουμε όλα αυτά, στη συνέχεια, δε, φόβος και τρόμος μην και τα χάσουμε. Αγωνία, άγχος και φόβος. Αυτά γεννά το μοντέλο αυτό ζωής. Οπότε και το ζητούμενο, η ευδαιμονία, πάει περίπατο.
Ένα υπέροχο σύστημα. Ένα σύστημα μέσα στο οποίο η φτώχεια και η ανέχεια ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού, ο ατομισμός και η αγωνία για την κατάκτηση υλικών πραγμάτων, η αδιαφορία για τον άλλον, δεν είναι παθολογία αλλά φυσιολογία του πολιτισμικού μοντέλου. Ακούω να λένε ότι για τη δεινή οικονομική κατάσταση ευθύνονται οι πολιτικοί, γιατί έκλεβαν και γενικά δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους. Όχι λέω εγώ. Πολύ καλά έκαναν τη δουλειά τους. Ήταν απόλυτα συνεπείς στις αξίες που το πολιτισμικό μοντέλο που υπηρετούν θεοποιεί. Αφού ο σκοπός του ανθρώπου είναι να γίνει ιδιοκτήτης γιατί να μην κλέψουν; Γιατί να μην αδικήσουν αφού αυτό θα τους απέφερε κτήση; Και όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τους άλλους, δυστυχώς αλλά και πολλούς από μας. Μου πε αδελφοί κάποτε κάποιος: Πέρασα μια ζωή, 50 χρόνια, φίλος αδελφικός με κάποιους, όλοι άνθρωποι της εκκλησίας. Με άνεση μεγάλη οικονομική οι περισσότεροι. Καλοί άνθρωποι. Μα δεν με ρώτησαν μια φορά, αν και ξέραν ότι έχω οικονομικές δυσκολίες : πως τα φέρνεις βόλτα οικονομικά βρε φίλε; Όχι να μου δώσουν χρήματα. Ποτέ. Αλλά μια ερώτηση, παιδάκι μου. Και δω μέσα είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, που ποτέ δεν ρωτήθηκαν από μένα, πως τα φέρνουν βόλτα, όχι μόνο οικονομικά αλλά και γενικά με τις δυσκολίες που έχουν στη ζωή τους.
Παιδιά του συστήματος είμαστε, κύριοι, οι περισσότεροι. Και υποστηρικτές του. Περνάμε τη ζωή μας με αγωνία κτήσης και αφού τα αποκτήσουμε φόβο μην τα χάσουμε. Και ο φόβος αυτός καθ-ορίζει τη στάση ζωής μας. Εδώ, κύριοι, ολόκληρος Πέτρος και αρνήθηκε το Χριστό, γιατί φοβήθηκε μη χάσει τα κεκτημένα. Ενώ ο ληστής που δεν είχε τίποτα να χάσει παραιτήθηκε και είπε « Μνήσθητι Κύριε εν τη βασιλεία σου».
Και πρέπει τώρα να μιλήσω για την πνευματική αντιμετώπιση αυτού του μοντέλου. Που όπως είπα όμως δεν αφορά μόνο τους άλλους αλλά και μένα. Μέρος του προβλήματος είμαι. Ατομιστής, ωφελιμιστής, κυνηγός της ευδαιμονίας. Αλήθεια τι να πω; Και το κυριότερο, λέγοντας τα, γιατί όλοι εδώ μέσα τις απαντήσεις αφού τις μάθαμε από μικροί και άρα λίγο πολύ τις ξέρουμε, είμαι υπόλογος απέναντι στο Θεό μου, απέναντι σ’ αυτούς που με μεγάλωσαν και απέναντι στον εαυτό μου.
Η απάντηση στο πρόβλημα νομίζω ότι είναι μια. Εγώ δεν ξέρω άλλη. Αλλαγή νοηματοδότησης της ύπαρξης μας. Που πάει να πει:
Το πρώτον Μνήμη θανάτου. Και ξαφνικά ανατρέπεται το σύμπαν. Ολόκληρη η μέχρι τώρα κοσμοθεωρία καταρρέει. Και όλα παίρνουν τις σωστές τους διαστάσεις. Υπάρχει ένα δεδομένο: το βιολογικό τέλος. Όλα όσα πρεσβεύει το παραπάνω μοντέλο, όλα αυτά για τα οποία αγωνιζόμαστε και αγωνιούμε, χάνουν τη λάμψη τους. Μάταια και εφήμερα. Καταλαβαίνεις ότι αυτή η ζωή της αγωνίας, του άγχους, είναι μια τρέλα άσκοπη. Θα έρθει το βιολογικό τέλος. Για ποιο λόγο περνάμε την ελάχιστη ζωή μας μέσα σ’ αυτή την τρέλα; Έχω ακούσει πολλούς να αυτοκτονούν, αδελφοί μου, γιατί έπαθαν οικονομική καταστροφή και έχασαν όλα τα σπίτια και τα υλικά αγαθά που είχαν. Και θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό από τους πολλούς ακόμη και από μας. Η τρέλλα θεωρείται φυσιολογικό. Να αυτοκτονούμε επειδή χάσαμε τα χρήματα! Μα δεν έχω ακούσει ούτε έναν που να καταρρέει επειδή μίσησε το συνάνθρωπο, ούτε επειδή πέθανε ο διπλανός του από τη δική του αδιαφορία. Πολύ, δε, περισσότερο επειδή έχασε το Χριστό, δηλαδή το Αιώνιο και Αληθινό. Η απόλυτη τρέλλα.
Αλλά, για να επανέλθω, όταν μιλάμε για μνήμη θανάτου δεν μιλάμε για παθητική μνήμη που φέρνει αδράνεια, απελπισία και απόγνωση. Ούτε μιλάμε για νιρβάνα. Μιλάμε για ενεργητική κατάσταση που κινητοποιεί κάθε σημείο του μυαλού, της καρδιάς και του κορμιού μας. Έρχεται η επίγνωση και πάλλεται η ύπαρξη σου. Αλλά το πάθος για ζωή τρέπεται στην όντως ζωή. Θέλω να πω προς αυτόν που είναι ο ίδιος η Ζωή. Και ποιος είναι αυτός; Αυτός που δεν είναι εφήμερος αλλά αιώνιος. Αυτός που δεν γεννά αγωνία, αλλά χαρά.
Να σας πω κάτι προσωπικό. Όταν ήμουνα αποτυχημένος οικογενειακά, επαγγελματικά και οικονομικά, τότε που δεν είχα τίποτα και ήμουν το απόλυτο τίποτα για τα κριτήρια αυτής της κοινωνίας, απέκτησα μόνο ένα. Μνήμη θανάτου. Και ήμουν πιο γεμάτος από ποτέ. Γιατί είχα Αυτόν που πληρώνει τα πάντα. Και έφευγα από τη γκαρσονιέρα που έμενα χωρίς να κλειδώνω και χωρίς να έχω κανένα άγχος, γιατί δεν είχα τίποτα. Αυτόν που είχα δεν μπορούσε κανείς να μου τον κλέψει κανείς. Και κυκλοφορούσα στο δρόμο, συναντούσα γνωστούς που πολλοί από αυτούς έκαναν ότι δεν με έβλεπαν. Εμένα όμως δεν με ένοιαζε. Γιατί με γνώριζε ο Γνώστης των πάντων. Και μετά έγινα δικαστής και απέκτησα αναγνωρισιμότητα, δόξα, τίτλους, χρήματα, υλικά αγαθά. Και έχασα τη μνήμη θανάτου. Και έχασα τα πάντα. Γιατί έχασα τον Κύριο των πάντων. Πότε είχα χαρά; Τότε ή τώρα; Πότε περνούσα κρίση; Τότε που δεν είχα τίποτα ή τώρα που έχω;
Ας επανέλθω λοιπόν. Ποιος είναι η Ζωή; Ποιος δίνει νόημα στην ελάχιστη ζωή μου;
Για να απαντήσουμε αρκεί μια μόνο ερώτηση: Ποιος ο νικητής του θανάτου; Αυτός που νίκησε το θάνατο είναι ο μόνος που μπορεί να μας δείξει και το δρόμο της αληθινής ζωής. Κανείς άλλος. Και αρνούμαι πια τα υποκατάστατα.
Χριστός Ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας… Έρχεται λοιπόν ο Χριστός και νικά το θάνατο. Και τι μας λέει;
Εγώ ειμί η Αλήθεια και η Ζωή.
Και τι μας λέει η Ζωή;
Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν…. και ακολουθήτω μοι.
Άρα πρώτη προϋπόθεση: Απαρνησάσθω εαυτόν. Το απόλυτο εγώ του πολιτισμικού μας συστήματος, γίνεται η πλήρης απάρνηση του εαυτού μας, στο δρόμο του Χριστού.
Και Ακολουθήτω μοι. Χωρίς εξηγήσεις. Μας ζητά πλήρη παράδοση. Μας ζητά να τον εμπιστευτούμε. Ή εμπιστεύεσαι και ακολουθείς ή τράβα το δρόμο σου, το δρόμο της ατομικής αγωνίας στον οποίο προσκαλεί ο πολιτισμός μας.
Και αναρωτιέμαι αδελφοί μου: Προς τι τόση αγωνία; Εδώ τάισε τα πετεινά του ουρανού και θα αφήσει εμάς; Μήπως τελικά η αγωνία αυτή υποδηλώνει εγωισμό και έλλειψη εμπιστοσύνης; Μα τότε θα μου πείτε γιατί να πεθαίνουν από την πείνα οι άνθρωποι; Εκείνοι δεν τον εμπιστεύονταν;
Κύριοι, απαντήσεις για όλα δεν έχουμε. Αλλά εμπιστοσύνη ή έχουμε ή δεν έχουμε. Πάει και τελείωσε. Όταν ήμασταν μικρά παιδιά και ο πατέρας μας μας έλεγε ότι κάτι πρέπει να γίνει έτσι, δεν ξέραμε γιατί μας το έλεγε, αλλά αυτός ήξερε. Και τον εμπιστευόμασταν, γιατί ξέραμε ότι μας αγαπά. Η έχουμε λοιπόν τη βαθιά πεποίθηση ότι ο Χριστός μας αγαπά και δεν θα μας αφήσει και πως οτιδήποτε και να μας συμβεί Αυτός που είναι η Αγάπη το επιτρέπει, οπότε καλοδεχούμενο, ή τραβάμε το δρόμο της δικής μας αυτάρκειας. Και η εμπιστοσύνη σημαίνει ότι παραδίδουμε τον εαυτό μας σ’ Αυτόν. Είπε κάποιος άγιος « Κύριε εγώ θέλω να μαι μαζί σου ακόμη και στη κόλαση». Αυτό τα λέει όλα. Εναποθέτω την ύπαρξη μου σ’ αυτόν που είναι η Ζωή και ας κάνει αυτός ότι θέλει. Και έρχεται μια απίστευτη ηρεμία. Η αγωνία που κυριαρχεί στον πολιτισμό μας γίνεται χαρά συνάντησης, διότι συναντήθηκα και σχετίστηκα μ’ Αυτόν που είναι η Ζωή.
Εκτός από την εμπιστοσύνη, τι άλλο μας λέει;
Ακτημοσύνη. Τίποτα να μην αποκτούμε. Γιατί η θέληση για ατομική ιδιοκτησία μας διαφοροποιεί οντολογικά από Αυτόν που τίποτα δεν κρατά για τον εαυτό του.
Και τι άλλο μας λέει;
Αυτός που έχει δυο χιτώνες να δώσει τον ένα. Ο πολιτισμός μας μας λέει αυτός που έχει δυο καράβια να αποκτήσει 1000. Ποιος έχει αγωνία και ποιος χαίρεται πραγματικά; Έχετε δει τους πολύ πλουσίους, που αποτελούν το κοινωνικό πρότυπο, να είναι γαλήνιοι και ήρεμοι; Ή μήπως τους βλέπετε μονίμως σκυθρωπούς πάνω από αριθμούς; Και στον αντίποδα. Σκέφτεστε ποτέ τον Παίσιο ή τον Πορφύριο και τους άλλους καλόγερους αυτού του διαμετρήματος να έχουν αγωνία γιατί είχαν μόνο ένα φαγωμένο ράσο; Εμείς που έχουμε όλα αυτά, πόση αγωνία να αποκτήσουμε και άλλα….Και χάνουμε και την χαρά της προσφοράς.
Και τι άλλο μας λέει ο νικητής του θανάτου;
Τον άρτο ημών τον επιούσιο δως ημίν σήμερον…
Ποιος από μας αδελφοί δεν έχει τον άρτο; Για αυτό αγωνιούμε; Ας είμαστε ειλικρινείς…Δεν μας νοιάζει ο άρτος κι ας βροντοφωνάζουμε κάθε Κυριακή το Πάτερ ημών…Μας νοιάζει οτιδήποτε υλικό μας σερβίρει το κοινωνικό μοντέλο. Όμως τελικά αν ακολουθούσαμε το Χριστό, θα χαμε κάποια αγωνία;
Αυτός που νίκησε το θάνατο μας λέει και άλλα πολλά, που φυσικά δεν μπορούν να χωρέσουν σε μια σύντομη εισήγηση.
Όλα όσα μας λέει, όμως, συνοψίζονται κατά τη γνώμη μου σ’ ένα και μοναδικό: Αγάπα τον πλησίον σου και το συνταρακτικότερο της ιστορίας: αγάπα τον εχθρό σου.
Αδελφοί, γράφουν οι ιστορίες που διδασκόμαστε στο σχολείο ένα σωρό επαναστάσεις. Και δεν αναφέρουν ούτε μια λέξη για την συγκλονιστικότερη επανάσταση. Αγάπα τον εχθρό σου.
Αλήθεια, σκέφτεστε έναν κόσμο που απλά θα άκουγε αυτό που μας είπε αυτός που είναι η Χαρά και η Ζωή; Σκέφτεστε έναν κόσμο που ο καθένας θα αγαπούσε τον άλλον; Όλα αυτά που περιγράψαμε σαν κρίση παραπάνω θα υπήρχαν; Η θα μιλάγαμε για έναν άλλον κόσμο;
Αδελφοί, το πολιτισμικό μας μοντέλο δεν επιδέχεται διορθώσεις. Το πρόβλημά του είναι οντολογικό. Όπως προείπα, όλα τα προβλήματα που γεννά το σύστημα που ζούμε δεν οφείλονται σε παθολογία, αλλά είναι η φυσιολογία του. Απαιτείται άλλος τρόπος συ-νύπαρξης. Και τον δρόμο αυτό μας τον έχει δείξει ο νικητής του θανάτου.
Και είναι ο τρόπος που υπάρχει Αυτός. Ο Τριαδικός αγαπητικός τρόπος ύπαρξης. Που σημαίνει ότι ο άνθρωπος, που πλάστηκε κατ’ εικόνα Θεού και μπορεί να γίνει κατά χάρη Θεός, για να νικήσει το θάνατο ( όχι το βιολογικό τέλος αλλά τον όντως θάνατο) και όλες αυτές τις αγωνίες, πρέπει να αποπειραθεί να βιώσει στο μέτρο του ανθρωπίνου εφικτού την αγαπητική τριαδική κοινωνία. Να επιχειρήσει, δηλαδή, ως μυριουπόστατος με τους άλλους συνανθρώπους του να υπάρξει αγαπητικά με όλους, φίλους και εχθρούς. Η απόλυτη πληρότητα.
Και σ’ αυτόν τον άλλο τρόπο ύπαρξης είμαστε όλοι καλεσμένοι, άξιοι και ανάξιοι. Γιατί ο Θεός αγάπη εστί. Ο Θεός δεν διαλέγει. Ο άνθρωπος επιλέγει εν ελευθερία: ή αποπειράται το ίδιο και όντως ζει ή επιλέγει να είναι νεκρός και ας επιβιώνει βιολογικά. Φυσικά επειδή ο άνθρωπος, επέλεξε να είναι πεπτωκώς, τόσο ως πρόσωπο όσο και ως μέλος μιας θεσμοθετημένης συλλογικής ομάδας, αδυνατεί να φτάσει τέλεια στον τρόπο αυτό ύπαρξης. Αν όμως αυτό δεν είναι απόλυτα εφικτό, σίγουρα είναι εφικτός ο τρόπος ζωής των Αγίων, όταν αναφερόμαστε σε προσωπικό επίπεδο και της Εκκλησίας όταν αναφερόμαστε σε συλλογικό επίπεδο. Εδώ δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Ίδιοι με μας ήταν και οι Άγιοι. Αφού, επομένως, αυτοί μπόρεσαν να ζήσουν μια άλλη ζωή, μπορούμε και μεις. Ας ακολουθήσουμε λοιπόν το παράδειγμά τους και το παράδειγμα της Εκκλησίας.
Και στο τέλος τέλος, ας επιστρατεύσουμε τη μεγαλύτερη δυνατότητα που μας χάρισε για να σχετιστούμε μαζί του και με τους συνανθρώπους μας. Την προσευχή.
Ακούμε στην ιερότερη στιγμή της Θείας Λειτουργίας και της ζωής του ανθρώπου:
« Τα Σα εκ των Σων Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα».
Αυτό είναι όλο το νόημα. Κύριε όλα είναι δικά Σου. Τίποτα δικό μας. Και Εσύ μας τα χάρισες όλα. Όπως χάρισες και τον Εαυτό Σου. Χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς διακρίσεις. Και στον φτωχό και στον πλούσιο, στον όμορφο και στον άσχημο, στο νέο και στο γέρο. Και μεις σου προσφέρουμε τώρα τα δικά σου. Δηλαδή την ύπαρξη μας. Κάνε την ότι Εσύ θες γιατί Δική σου είναι. Γιατί Εσύ είσαι η Αγάπη, η Ζωή και η Χαρά και μεις θέλουμε να μετέχουμε στην Αγάπη, στη Ζωή και στη Χαρά.

εκπληκτική ομιλία του Β. Κωστακιώτη στη Ρίζα, στην κατασκηνωση της χριστιανικης στεγης πατρων.

]]> ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ tag:www.dailygreece.com,2010://2.600 2010-06-03T17:55:34Z 2010-06-03T17:56:11Z Δεν θα αρχίσω την επιστολή μου με προσφωνήσεις διότι και το αξιότιμον και η κυριότης του εαυτού σας, όλων όσων έχετε εκλεγεί από τον Ελληνικό λαό και έχετε δώσει όρκο να νομοθετείτε, προς το συμφέρον του και προς το... vfilip

Δεν θα αρχίσω την επιστολή μου με προσφωνήσεις διότι και το αξιότιμον και η κυριότης του εαυτού σας, όλων όσων έχετε εκλεγεί από τον Ελληνικό λαό και έχετε δώσει όρκο να νομοθετείτε, προς το συμφέρον του και προς το συμφέρον της πατρίδος, είναι έννοιες που δυστυχώς δεν φαίνεται να αντιστοιχούν στην προσωπικότητά σας, όπως εκφράζεται από την ημέρα της εκλογής σας μέχρι σήμερα.
Η Ελλάδα δέχτηκε το τελευταίο διάστημα την σφοδρότερη επίθεση της Παγκόσμιας Τραπεζοπιστωτικής Εξουσίας (του θηρίου δηλαδή της Νέας Εποχής) άπό τότε που αυτή (η ΠΤΕ) με ηγέτες τον Ρόθτσιλντ και τον Ροκφέλερ ανέλαβε ( όπως εκείνοι και όλοι οι υποταγμένοι σ΄αυτούς πιστεύουν) τις τύχες του Κόσμου. Οι λόγοι και προφανείς είναι και έχουν αναλυθεί επαρκώς από πολλούς και έγκυρους επιστήμονες.
Συνοπτικά δε αναφέρω, την γαιοστρατηγική θέση της Ελλάδας , τις γαιοοικονομικές δυνατότητές της την πολιτισμική κληρονομιά της αλλά πάνω απ΄όλα το αδούλωτο πνεύμα του Ελληνικού λαού που εδράζεται στα ακλόνητα θεμέλια της Ορθοδοξίας και της αγάπης του πρός το Έθνος και την όντως Δημοκρατία.
Η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, αντιλαμβάνεται πλέον ξεκάθαρα, ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα από καιρό καλά οργανωμένο σχέδιο της Παγκόσμιας Τραπεζοπιστωτικής Εξουσίας που στοχεύει στην απόλυτη διάλυση του Εθνους, της Πίστης, της Παιδείας της Εθνικής ανεξαρτησίας και αυτής ακόμη της στοιχειώδους αξιοπρέπειας με την οποία δικαιούται να ζεί και να υπάρχει κάθε άνθρωπος. Σχέδιο που δυστυχώς έχει εκτελεστές τους ίδιους τους κυβερνήτες του!
Και πάλι συνοπτικά θα αναφέρω:
α)Την απόδοση ιθαγένειας (και όχι υπηκοότητας) στους μετανάστες ορισμένου χρόνου, που εκτός από την ψηφοθηρία, σκοπό έχει κυρίως την ανάμειξη του Ελληνικού πληθυσμού με τον μεταναστευτικό πληθυσμό.
β) Τον "Καλλικράτη" που εκτός από τον υδροκεφαλισμό και την δημιουργία φέουδων, κύριο στόχο έχει την αποδομή του λεγόμενου τοπικισμού, της αγάπης δηλαδή πρός την ιδιαίτερη πατρίδα, κύριου συνεκτικού συστατικού του Έθνους και πηγή της αγάπης πρός την σύνολη πατρίδα, την Ελλάδα.
γ) Την άποδόμηση της Εθνικής Παιδείας, και την αντικατάσταση της Ορθόδοξης Πίστης μας με τον συγκριτισμό, με την τοποθέτηση στην γ.γραμματεία του ακρωτηριασμένου από τον εθνικό και θρησκευτικό του τίτλο υπουργείου, της γνωστής για τις αντεθνικές (και άρα ανθελληνικές) θέσεις της, Θ. Δραγώνα, η οποία ήδη έχει δώσει "καρπούς" ΄("Το σπίτι του Κεμάλ" την ημέρα της γενοκτονίας των Ποντίων, η ιδιότυπη δίωξη της Χαράς Νικοπούλου κλπ.) και μέλλεται να δώσει και άλλους με την περικοπή της ύλης, (ασφαλώς της ιστορίας που ενοχλεί την Τουρκία), του μαθήματος των θρησκευτικών κ.ά.
δ) Την πλήρη αμφισβήτηση κατ΄αρχήν και απώλεια στην συνέχεια, της Εθνικής κυριαρχίας, με την εγκατάλειψη της υποθέσεως των Πομάκων της Θράκης τον ενδοτισμό στην υπόθεση του ονόματος των Σκοπίων, την προώθηση της "ελληνοτουρκικής φιλίας" (δηλαδή της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου και την σταδιακή αναγωγή της Θράκης ως ζώνης "φιλίας") εξ ού και η κατάργηση των υπουργείων-συμβόλων "Αιγαίου" και "Μακεδονίας- Θράκης" και φυσικά την προώθηση ενός νέου σχεδίου-κλώνου Ανάν για το Κυπριακό.
ε)Τον επαίσχυντο διεθνή διασυρμό της χώρας που εμφανίστηκε στην ΕΕ ως αναξιόπιστη από τον ίδιο τον υπουργό της, την συνεχή βραδύτητα λήψεως σοβαρών και ουσιαστικών μέτρων, όπως άριστοι επιστήμονες επεσήμαιναν ήδη από τον Οκτώβριο του 2009 (π.χ. ο διαπρεπής πρώην υπουργός Μ. Δρεττάκης), την λήψη στη συνέχεια μέτρων πιό επαχθών και ζημιογόνων για την οικονομία από εκείνα που κατήγγελαν προεκλογικά (περικοπές μισθών και συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, αβάσταχτη και παντελώς άδικη φορολόγηση κ.α.) και τέλος, αφου σκοπίμως απερρίφθη κάθε προσφορά δανεισμού από άλλες χώρες όπως η Κίνα, την άθλια (δήθεν αναγκαστική) υπαγωγή της χώρας στην μέγγενη του ΔΝΤ και των απαράδεκτων για εταίρους όρων της ΕΕ, προκειμένου να δανειστούμε χρήματα, για να τα δώσουμε στους παλαιότερους δανειστές, οδηγούμενοι σε ανεξέλεγκτη χρεωκοπία, αντί της καταγγελίας του παράνομα αυξημένου χρέους από την Παγκόσμια Τραπεζοπιστωτική Εξουσία και τον εκτελεστικό βραχίονα της οικονομικής της τρομοκρατίας που είναι οι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες και οι «οίκοι αξιολόγησης».
Έλληνες νομοθέτες, η πράξεις σας την κρίσιμη αυτή ώρα δεν δείχνουν ότι έχετε επαρκώς αντιληφθεί, τον τρόπο με τον οποίο ο Ελληνικός λαός παρακολουθεί την χώρα του να σύρεται σιδηροδέσμια στο βάραθρο από εκείνους που με ειδεχθές θράσος αυτοαποκαλούνται σωτήρες της!
Έχετε φαίνεται μεγάλη εμπιστοσύνη στους αγορασμένους δημοσιογράφους που καθημερινά προπαγανδίζουν τον μονόδρομο του κρημνού και τους «σωτήρες».
Όμως ούτε οι μισθοί ανεβαίνουν, ούτε οι αδικίες αποκαθίστανται αλλ΄ούτε οι «σωτήρες» θα σωθούν με την προπαγάνδα!
Ο λαός εξαθλιώνεται και επομένως εξαγριώνεται. Ακούω ήδη τον αχό της οργής του να ξεχειλίζει κι αλλοίμονο σε σας και στους ανερυθρίαστους προπαγανδιστές σας, όταν το ηφαίστιο εκραγεί!
Απευθύνομαι σε όλους, διότι η Πατρίδα καίγεται κι εσείς σκαρφίζεστε τρόπους να διασωθείτε, φορώντας τα ρούχα σας αλλιώς, ψελλίζοντας μέσα απ΄τα δόντια σας, ανοησίες περί διαφάνειας, πάταξης της διαφθοράς κι άλλα ηχηρά προσόμοια μιας αμετανόητης μανίας, για την προ-βολή σας και την διατήρηση της καρέκλας σας.
Αλλά και η αριστερά κρατάει τον ίσο παίζοντας με το βιολί της την ίδια μονότονη όσο και θλιβερή νότα του «γκρεμίστε, αλλά μη με ρωτάτε τί θα χτίσουμε».
Οι εξεταστικές σας επιτροπές καρναβαλική υποτίμηση της νοημοσύνης μας , σας είναι χρήσιμες για να πληρωθείτε κι από πάνω, πετώντας θεατρινίστικα μαχαίρια ο ένας κατά του άλλου κι έτσι νομίζετε πως θα εκτονώσετε την λαϊκή οργή, που διαχέεται διογκούμενη μέρα με την ημέρα.
ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΟΛΟΙ!
Όποιος είναι τίμιος δεν μπορεί να συναινεί με την παρουσία του στο κοινοβούλιο, στον διαμελισμό της οντότητας της χώρας!
Δεν μπορεί να παρακολουθεί να σφαγιάζονται οι γέροντες και οι νέοι με συντάξεις και μισθούς πολύ κατώτερους της ελεημοσύνης, σε μια χώρα πάμπλουτη, επειδή οι υπηρέτες των τραπεζιτών αποφάσισαν να παραδώσουν τον πλούτο της χώρας, στους κυρίους τους!

]]> Δεν μπορεί πρωτίστως κανείς έντιμος νομοθέτης να νομιμοποιεί με την παρουσία του στο κοινοβούλιο, την κατάφωρη κατάλυση της Δημοκρατίας!
Στην αρχαία Δημοκρατία, που μόνο το όνομά της επικαλείσθε, θα είχαν ανακληθεί τα αξιώματα των κυβερνώντων, θα είχαν δημευθεί οι περιουσίες πολλών, οι περισσότεροι θα ήσαν εξοστρακισμένοι και ορισμένοι θα είχαν αντιμετωπίσει καί αυτήν την ποινή του θανάτου!
Εάν είστε αξιότιμοι κύριοι, ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ!!!
Αφήστε έκθετους και ολομόναχους τους ξεδιάνροπους ψεύτες που λήστεψαν την ψήφο του Ελληνικού λαού, σε μια χωρίς προηγούμενο αποχή από την δολοφονία της Ελλάδας και την κατάλυση της Δημοκρατίας που συντελείται!
Κι εσείς βουλευτές της «πλειοψηφίας» άν έχει μείνει ίχνος τιμιότητας μέσα στην ψυχή σας, ρίξτε την επίορκη κυβέρνηση, για να μιλήσει ξανά ο λαός!!!
Πλούτος στη χώρα υπάρχει, άρα υπάρχουν και λύσεις και δόξα τω Θεώ εκατοντάδες χιλιάδες λαμπρά μυαλά για να τις κάνουν πράξη!
Εάν συνεχίσετε να κωφεύετε, η οργή του λαού, θα σας αφανίσει!
Δεν θα μείνει ούτε κάν η ανάμνησή σας!
Εγώ που γράφω με πόνο αυτές τις γραμμές, είμαι ένας άσημος ποιητής, ένα τίποτε του σύμπαντος, αλλά αφού κανείς από τους λεγόμενους πνευματικούς ανθρώπους (πλήν του Θεοδωράκη)
δεν μιλάει, είπα να σας τα πώ εγώ για λογαριασμό τους, μην πείτε πως δεν βρέθηκε κάποιος να σας μιλήσει έτσι κοφτά και σταράτα!
Και ο Θεός γνωρίζει πως αυτή η επιστολή είναι γραμμένη με το αίμα της ψυχής μου, άγρυπνες νύχτες που κλαίω και προσεύχομαι για την Πατρίδα μας, είναι γραμμένη ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΤΕ!
Θέλω όμως να κλείσω με ένα τελευταίο μήνυμα, πρός τους αμετανόητους υπηρέτες των τραπεζιτών της Μπίλντεμπεργκ:
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, πολύ περισσότερο δεν μπαίνει στον ομαδικό τάφο που ετοιμάζει η Παγκόσμια Τραπεζοπιστωτική Εξουσία για τις χώρες και τους λαούς του κόσμου.
Η Ελλάδα θα απαντήσει στην ΠΤΕ με ΠΤΥΕΛΑ
Και πάνω απ΄όλα, στην Ορθόδοξη Ελλάδα με τα εκατομμύρια των μαρτύρων, τα τρισεκατομύρια ευρωδολάρια της Παγκόσμιας Τραπεζοπιστωτικής Εξουσίας είναι πενταροδεκάρες!
ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΦΕΡΕΤΕ!
ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΤΗΣΕΙ!


Με τιμή
Γ.Β.

]]> είμαστε εδώ ! tag:www.dailygreece.com,2010://2.599 2010-05-10T09:07:29Z 2010-05-10T09:08:50Z Με ένα μωρό ορφανό και τελειωμένο -της μάνας που κάηκε- είμαστε εδώ. Με ένα μωρό που πνίγηκε -απορημένο, μη γνωρίζοντας την υφή του καπνού- είμαστε εδώ. Με την μικρή του ανασούλα -τρυφερή κίνηση αντίστασης- είμαστε εδώ. Με ένα φέρετρο -δύο... vfilip Με ένα μωρό ορφανό και τελειωμένο -της μάνας που κάηκε-
είμαστε εδώ.
Με ένα μωρό που πνίγηκε -απορημένο, μη γνωρίζοντας την υφή του καπνού-
είμαστε εδώ.
Με την μικρή του ανασούλα -τρυφερή κίνηση αντίστασης-
είμαστε εδώ.
Με ένα φέρετρο -δύο ατόμων-
είμαστε εδώ.
Με το θαλασσί ενός -άδικα παιδικού- δωματίου
είμαστε εδώ.
Μια νύχτα θα φέρουμε το φέρετρο με το μωρό και την μάνα και μια φωτογραφία του δωματίου και θα τα αφήσουμε έξω από τη Βουλή.
Να τα διαχειριστείτε.
Σας ανήκουν!
Και μεις θα είμαστε πάντα εδώ: Να μαζεύουμε κομμένες ανάσες, νεκρούς συντρόφους, αδικεμένες ζωές και να σας τα στέλνουμε...
Μέχρι να γίνουν οι νύχτες σας κόλαση.
Πηγή :

]]> τι πρέπει να γίνει τώρα ? tag:www.dailygreece.com,2010://2.598 2010-05-01T19:00:06Z 2010-05-01T19:01:56Z Αν είχαμε ένα έλληνα πρωθυπουργό να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας! Να πεί ότι δεν αναγνωρίζει ούτε ένα ευρώ εξωτερικό χρέος, και μετά να συνεξορύξει τα πετρέλαια του Ιονίου / Αιγαίου . Να επανελθουμε στη δραχμή και να πάμε σε... vfilip Αν είχαμε ένα έλληνα πρωθυπουργό να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας! Να πεί ότι δεν αναγνωρίζει ούτε ένα ευρώ εξωτερικό χρέος, και μετά να συνεξορύξει τα πετρέλαια του Ιονίου / Αιγαίου .

Να επανελθουμε στη δραχμή και να πάμε σε 50% υποτίμηση του νομίσματος.

Να κηρύξουμε πτώχευση, να χάσουν τα λεφτά τους όλες οι τράπεζες Γερμανίας κλπ που πήραν ελληνικά ομόλογα, να επανέλθουμε στη δραχμή και να συνδέσουμε την ισοτιμία της με το ρούβλι. Ταυτόχρονα, να προχωρήσουμε σε συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας, με τη Ρωσσία.

===

Γιατί να σκεφτόμαστε ότι ειναι το τέλος του κόσμου μια επικείμενη πτώχευση; Η μια επιστροφή στη δραχμή; Πάντα θα έχουμε τουρισμό, γεωργία, και υπάρχει και ο ορυκτός πλούτος... ενώ η στρατηγική θέση της χώρας μας, μπορεί να μας προσφέρει πολλά ανταλλάγματα και στρατηγικές συμφωνίες... ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΧΑΜΕ....

]]> Τα τελευταία λόγια του μακαριστού Χριστόδουλου tag:www.dailygreece.com,2010://2.597 2010-04-30T23:08:48Z 2010-04-30T23:09:53Z Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr», δημοσιεύει σήμερα αποκλειστικά, τον τελευταίο αποχαιρετιστήριο λόγο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου. Το τελευταίο αποχαιρετιστήριο κείμενο έχει στην κατοχή του ο Επικοινωνιολόγος κ. Σωτήρης Τζούμας, το οποίο δημοσιεύει στο νέο βιβλίο... vfilip Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr», δημοσιεύει σήμερα αποκλειστικά, τον τελευταίο αποχαιρετιστήριο λόγο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου.

Το τελευταίο αποχαιρετιστήριο κείμενο έχει στην κατοχή του ο Επικοινωνιολόγος κ. Σωτήρης Τζούμας, το οποίο δημοσιεύει στο νέο βιβλίο του με τίτλο «ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ», και σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει σε όλα τα βιβλιοπωλεία.

Να σημειωθεί, ότι ο κ. Σωτήρης Τζούμας στο βιβλίο του αναφέρεται και στο θέμα των ταυτοτήτων, στις σχέσεις Φαναρίου – Ελλαδικής Εκκλησίας, καθώς και σε άλλα σημαντικά θέματα από την ζωή του μακαριστού Αρχιεπισκόπου, τα οποία δεν πρέπει να χάσετε.

Ο τελευταίος αποχαιρετιστήριος λόγος, του μακαριστού Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου έχει ως εξής:

«Αδελφοί μου αγαπητοί, μη μου επιλάθεσθε όταν υμνείτε τον Κύριον, αλλά μνήσθητέ μου του πόθου και της αγάπης και ικετεύσατε τον Θεόν, ίνα με αναπαύση μετά των δικαίων ο Κύριος».

Όταν θα διαβάζονται οι γραμμές αυτές εγώ δεν θα ευρίσκομαι πλέον εις αυτήν την ζωήν. Η ελπίς μου είναι ότι θα ευρίσκομαι εις το έλεος του Κυρίου.

Δεν έχω τίποτε άλλο βέβαιον παρά μόνον την ελπίδα εις τον Κύριον. Δεν μου απομένει τίποτε άλλο παρά μόνον η αίτησις ο Κύριος να δείξει επιείκεια εις την κρίσιν Του και να με συγχωρέσει.

Ηγάπησα τον Σωτήρα μου με όσην δύναμιν είχε η ψύχη μου. Εκείνος που ετάζει καρδίας και νεφρούς το γνωρίζει. Πολλές φορές ο Σατανάς με έσπρωξε να κάμω πράξεις και σχέδια και να λάβω αποφάσεις που φοβούμαι ότι επίκραναν τον Κύριόν μου, τον πολυεύσπλαγχον, ο οποίος πολλά τάλαντα μου ενεπιστεύθη.

Τάχα εμιμήθην τον τα πέντε τάλαντα λαβόντα; Τάχα ηργάσθην δια την δόξαν Του η μήπως επεδίωξα την ιδικήν μου δόξα και προβολή;

]]>

Αυτό δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω και φεύγω από τον κόσμον φοβούμενος ότι δεν εκατόρθωσα να διακρίνω πάντοτε την διαφοράν.

Εργάσθηκα επάνω εις το καθήκον μου με όσην δύναμιν είχα και με την βοήθεια του Θεού πολλά εκατόρθωσα. Όμως όσες φορές εσημείωνα επιτυχίες, ησθανόμην μεγάλην ψυχικήν ικανοποίησιν.

Τάχα οι κόποι μου να είχον αυτόν τον σκοπόν; Και να επραγματοποιήθη λοιπόν εκείνο που είπε ο Κύριος μου, δι΄ όσους ικανοποιούνται για μιαν καλήν πράξιν των, ότι ως εκ τούτου απέχουσι του μισθού αυτών;

Το μόνον που με παρηγορεί και με φωτίζει είναι ότι το έλεος και η αγάπη του Θεού είναι απείρως μεγαλυτέρα πάσης αμαρτίας, και η προσευχή είναι η οδός της σωτηρίας και της αληθούς χαράς.

Γι΄ αυτό και σας ικετεύω με όσην δύναμιν έχει πλέον η φωνή μου, αδελφοί μου και τέκνα μου, μη με λησμονήτε εις τας προσευχάς σας. Κάμετε και δι΄ εμένα ένα Σταυρόν από την καρδιά σας. Ανάψατε ένα κεράκι για την ψυχή μου.

Εις τον βίον μου, αφεύκτως πολλούς αδελφούς μου επίκρανα, είτε δικαίως είτε αδίκως – ποίαν σημασίαν έχει η διάκρισις αυτή; Η Διοίκησις καθίσταται εις εκείνον που βαρύνεται με την ευθύνην ασκήσεώς της, πολλάκις ως δήγμα φοβερόν. Τέκνα μου, η σφραγίδα της Διοικήσεως έχει αγκάθια πολλά.

Γονατίζω εμπρός εις όσους ηδίκησα – εκουσίως η ακουσίως – και τους ικετεύω να με συγχωρήσουν από τα βάθη της καρδίας των, δια να εύρη έλεος και ανάπαυσιν η ψυχή μου ενώπιον του Δικαίου Κριτού.

Από τα βάθη της ψυχής μου συγχωρώ όλους όσους τυχόν με ηδίκησαν. Αυτή είναι η ζωή των ανθρώπων – πόθοι, όνειρα και επιδιώξεις, προσπάθειαι και τόσαι άλλαι φροντίδες δια την επίγειον ζωήν, που δεν μας αφήνουν να κατανωήσουμεν εις βάθος, ότι είμεθα περαστικοί διαβάτες εις τον κόσμον τον επίγειον.

Καθώς είπεν ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «όναρ έσμεν ούχ΄ ιστάμενον, φύσημα τι μη κρατούμενον, πτήσις ορνέου παρερχομένου, ναύς επί θαλάττης ίχνος ουκ έχουσα».

Πριν κλείσω τα μάτια μου, όσον έχω ακόμη πλήρεις τας αισθήσεις μου, εις όλους αφήνω την ευχή μου από τα βάθη της καρδιάς μου.

Και εις εκείνους που ως Μητροπολίτης Δημητριάδος εποίμανα και εδίδαξα επί 24 ολόκληρα χρόνια, και εις το αγαπητό μου ποίμνιο των Αθηνών που επί 10 έτη εποίμανα, και προς όλους τους Έλληνας, εντός και εκτός των συνόρων της Ελλάδος.

Ιδικός σας πατέρας ήμουν τέκνα μου αγαπητά, και με καθοδηγούσεν η πίστις ότι έχω την ευθύνην σας. Προς σας, λοιπόν, απευθύνω τας τελευταίας μου ευχάς.

Το γνωρίζετε ότι σας έδωσα όλην μου την αγάπην. Εδίψησεν η ψυχή μου την σωτηρίαν σας. Η βαθυτάτη πίστις μου ότι προσεύχομαι εις Κύριον για σας, υπήρξεν η μόνη πηγή από την οποία αντλούσα τας δυνάμεις μου.

Ήθελα με όσην δύναμιν είχε η πτωχή μου ψυχή, να γλυκάνω τους πόνους σας, να τονώσω το φρόνημά σας, να σας πείσω, ότι μόνον αν βάλετε ρυθμιστήν των παλμών της καρδιάς σας το άγιον του Θεού θέλημα, μόνον τότε δεν θα σβήση από τα χείλη σας το χαμόγελο της πραγματικής χαράς, όσης είναι δυνατόν να ευρεθή εις αυτόν τον κόσμον.

Μην ζητήσετε αλλού την ευτυχίαν σας, διότι άδικα θα κοπιάσετε, και δεν θα την συναντήσετε. Μη λησμονήτε ποτέ τα λόγια του Κυρίου: «Ζητήτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσονται υμίν».

Φωτίζετε πάντοτε τις σκέψεις σας και τον δρόμον της ζωής σας με τον άγιον θέλημα του Θεού. Αυτό θα θερμάνη και τις καρδιές σας για να είναι πάντοτε γεμάτες με την αγάπη προς τον Θεόν και τους αδελφούς σας συνανθρώπους, αλλά θα σας δίνη και την γλυκυτάτην δύναμιν να αισθάνεσθε τους πόνους των άλλων σαν ιδικούς σας πόνους και την χαράν των σαν ιδικήν σας χαράν.

Με αυτόν τον τρόπον θα ευρεθήτε μέσα εις το σχέδιον της σωτηρίας. Τότε τα ονόματά σας θα γραφούν εις τα αιώνια βιβλία των ουρανών. Ετσι μόνον και όση χαρά, αληθινή χαρά, θα ημπορή να υπάρχη εις τον κόσμον αυτόν, θα πλημμυρίζη τις καρδιές σας.

Ο ίδιος ο Κύριος μας το εβεβαίωσεν, όταν οι 70 μαθηταί Του επέστρεψαν ματά χαράς μεγάλης λέγοντες: «Κύριε και τα δαιμόνια υποτάσσονται υμίν εν τω ονόματι σου».

Και εκείνος τους επληροφόρησεν με τα παρήγορα αυτά λόγια του. «Εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα δαιμόνια υποτάσσονται υμίν, χαίρετε δε, ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις Ουρανοίς».

Ποίος λοιπόν ημπορεί να αμφιβάλλη περί τούτου; Και κάτι ακόμη περισσότερον. Εις όλους έδωκε την εξουσίαν του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού, χωρίς κανείς από αυτούς να ημπορέση να φράξη τον δρόμον των.

Σεις ξέρετε πόσους ανθρώπους ο Σατανάς ευρίσκει και χρησιμοποιεί ως όργανα του δια να φράξουν τον δρόμο της Σωτηρίας εκείνων που θέλουν να σωθούν. Διαστρέφει τις σκέψεις των, πορώνει τις καρδίες των και τυφλώνει το φως των, ώστε να μη βλέπουν το καλόν και να μεταχειρίζωνται και τα άδικα και τα πιο σκληρά απάνθρωπα μέσα για να σταθούν εμπόδιον εις τον δρόμο της Σωτηρίας.

Αυτοί όλοι, όσον και εάν ομοιάζουν με φίδια και σκορπιούς, συντρίβονται με την βοήθεια του Θεού. Ο Θεός να μην αξιώση κανένα από Σας, τέκνα μου αγαπητά, να κανταντήση εις αυτό το σημείον.

Εις όλους σας εύχομαι να σας σκεπάζη πάντοτε η Θείας Χάρις.

Αγαπητά μου τέκνα και αδελφοί μου, μην απομακρυνθήτε από τον δρόμον του Θεού. Αγαπήσατε τον Θεόν και «μηδέν προτιμήσατε της αγάπης Αυτού». Πλημμυρίσατε τις καρδιές σας από Χριστόν και Ελλάδα.

Τέκνα μου αγαπητά και αδελφοί μου, μη βλέπετε ποτέ την Ελλάδα με αδιαφορίαν η με στεναχωρίαν. Ο Κύριος είναι ο Πατέρας μας, και μας έδωσε την Ελλάδα ως τον οίκον μας. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε παιδιά Του, και ουδείς είναι υπέρτερος του άλλου ένεκα της πατρίδος αυτού.

Ας μάθουμε να βλέπουμε ως δωρεά του Κυρίου έκαστος την πατρίδα, την παράδοσιν και την γλώσσαν του. Ειδικώς εμείς οι Έλληνες ελάβαμε την κληρονομιάν να είμεθα φορείς και διδάσκαλοι πολιτισμού μεγάλου, τιμωμένου από όλον τον κόσμον.

Ας ζώμεν λοιπόν κατά τρόπον που δοξάζει τα ιερά μας, τιμά τους προγόνους, διατηρεί την γλώσσαν ως έκφρασιν πνεύματος και όχι απλώς ως μέσου συννενοήσεως.

Ας έχουμε στην καρδιά μας ευγνωμοσύνην προς όσους προσέφεραν στην πατρίδα μας. Κυρίως εμείς, οι ακολουθούντες τον Κύριον, ας έχωμεν πάντοτε κατά νούν ότι ο χριστιανός δεν αγιάζεται από το περιβάλον του αλλά το αγιάζει.

Τέκνα μου, μην κάμετε ποτέ κακόν εις τους συνανθρώπους σας. Σκορπίσατε παντού έργα αγάπης. Όποιος έχει ανάγκη από σας και ημπορείτε να γλυκάνετε τον πόνο του, μην το αρνηθήτε.

Μην εξετάζετε αν είναι συγγενής η ξένος, γνωστός η άγνωστος, ομοεθνής η αλλοεθνής, ομόδοξος η ετερόδοξος, ομόθρησκος η αλλόθρησκός, φίλος η εχθρός. Όποιος έχει ανάγκη από την αγάπην σας είναι ο πλησίον σας.

Μην παραλείπετε τα θρησκευτικά σας καθήκοντα. Όσες φορές ευρεθήτε μολυσμένοι με την αμαρτίαν, οποιανδήποτε αμαρτίαν μικράν η μεγάλην, αμέσως να σπεύσετε να εξαγνισθήτε με το μέγα μυστήριον της Θείας και Ιεράς Εξομολογήσεως και να ενωθήτε με τον Θεόν δια της μεταλήψεως των Αχράντων Μυστηρίων.

Κρατήστε πάντοτε έτοιμην την ψυχήν σας, ώστε οποιανδήποτε στιγμήν ο Κύριος μας σας καλέσει να είσαστε άξιοι της ουρανίου Βασιλείας.

Ιδιαιτέρως απευθύνομαι αυτήν την στιγμήν προς σας, τους προσφιλείς μου συνεργάτας, από τον πρώτο έως τον τελευταίο, από τον παλαιότερο έως τον νεότερο, από τον μεγαλύτερο έως τον μικρότερο.

Τέκνα μου αγαπημένα, κληρικοί και λαϊκοί, δεν θα είμαι πλέον κοντά σας. Θα μένη όμως για πάντα μαζί σας η αγάπη μου και η ευχή μου. Μην εγακταλείψετε το άγιον έργον της διαφωτίσεως του λαού, ιδιαιτέρως εσείς αδελφοί μου Αρχιερείς, Ιερείς και Διάκονοι στην Αθήνα, στο Βόλο αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Όταν θα πηγαίνετε στις Εκκλησίες μας και θα κηρύττετε τον λόγον του Θεού, θα δροσίζεται και η δική μου ψυχή στους ουρανούς. Μη μου στερήσετε αυτήν την δροσιά, Σταθήτε πιστοί συνεργάται, γύρω εις τον διάδοχον μου Αρχιεπίσκοπον, οποίος κι αν είναι, και δώσατέ του τον άπειρον σεβασμόν και την αγάπη σας και την αφοσίωσην σας.

Θα σας αγαπήση όσον σας ηγάπησα και εγώ και θα στηρίξη μαζί σας την Εκκλησία μας, δια να πραγματοποιήση τους ιερούς σκοπούς της.

Και τώρα αγαπητά μου τέκνα και φίλοι μου, «ιδού κείμαι εν μέσω πάντων σιγηλός και άφωνος. Το στόμα ήργησεν. Η γλώσσα πέπαυται και τα χείλη κεκόλληνται, αι χείρες συνδέδενται και αι πόδες συμπλέκονται, η μορφή ηλλοίωται, οι οφθαλμοί εσβέσθησαν και ου κατανούσι τους θρηνούντας, η ακοή ου παραδέχεται των λυπουμένων τον ολοφυρμόν, η ρις ουκ οσφραίνεται του θυμιάματος την ευωδίαν, η δε αληθινή αγάπη ουδέποτε νεκρούται, δι ο ικετεύω πάντας τους γνωστούς και προσφιλείς μου μνείαν ποιείσθε μου εν ημέραις κρίσεως, ίνα εύρω έλεος επί του βήματος εκείνου του φοβερού.»

ΜΗ ΜΕ ΛΗΣΜΟΝΗΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΑΣ.»

]]> ΑΒΑΣΑΝΙΣΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ ΣΕ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ tag:www.dailygreece.com,2010://2.596 2010-01-21T10:17:51Z 2010-01-21T10:24:02Z O μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος : ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ! ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας κατέστη ήδη ένα από τα καυτά ζητήματα της επικαιρότητος. Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται στις ημέρες αυτές. Υπάρχει πολλή σύγχυση, η... vfilip O μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος :

ΔΙΑΦΩΝΩ ΟΡΙΖΟΝΤΙΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΩΣ!

ΔΙΑΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΩΣ!

Το θέμα της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας κατέστη ήδη ένα από τα καυτά ζητήματα της επικαιρότητος. Πολλά λέγονται και ακόμη περισσότερα γράφονται στις ημέρες αυτές. Υπάρχει πολλή σύγχυση, η οποία επιτείνεται από το γεγονός, ότι ο κ. Πρωθυπουργός κάλεσε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη Συνεδρία εκείνη, κατά την οποία αναγγέλθηκε η σχετική Απόφαση της Κυβερνήσεως. Μια απόφαση, η οποία κατά τη γνώμη μας, υπήρξε πρόχειρη και αβασάνιστη! Μια απόφαση, η οποία δυναμιτίζει την εθνική μας συνοχή και την καθαρότητα της φυλής μας. Έτσι στο μεγίστης σπουδαιότητος αυτό εθνικό ζήτημα, εμμέσως πλην σαφώς, ενεπλάκη υπό της Κυβερνήσεως και το όνομα του Αρχιεπισκόπου μας, εμφανιζομένου ως συνευδοκούντος! Βεβαίως μέχρι σήμερα εκ μέρους του Αρχιεπισκόπου δεν υπήρξε κάποια σχετική Δήλωση, ούτε θετική υπέρ δηλ. της απονομής της ιθαγένειας, ούτε αρνητική. Αλλά αυτό και μόνο το γεγονός, δηλ. η αρχιεπισκοπική σιωπή, πλημμυρίζει με ανησυχία τις ψυχές πολλών, μεταξύ των οποίων και τη δική μας.
Από την άλλη πλευρά με Δηλώσεις του υπέρ της απονομής της ελληνικής ιθαγένειας σε τριακόσιες τόσες χιλιάδες (300.000) αλλοδαπούς έλαβε θέση και ένας Μητροπολίτης εκ των νεωτέρων της Ιεραρχίας, λόγιος και δυναμικός, ο οποίος ποιμαίνει μια μεγάλη και ιστορική Επαρχία. Οι Δηλώσεις του δημοσιεύθηκαν στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 17.01.2010 από τον έγκριτο εκκλη- σιαστικό δημοσιογράφο κ. Νικ. Παπαχρήστου. Τά κυριώτερα αποσπά- σματά της έχουν ως εξής:

περισσότερα : http://mkka.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.html

]]> Ενα χαμομηλάκι που το έλεγαν Ειρήνη tag:www.dailygreece.com,2009://2.594 2009-12-29T12:27:59Z 2009-12-29T12:30:37Z Τώρα ήταν μια γιαγιά ξαπλωμένη στην παγωμένη γαλήνη του δεκεμβριάτικου βραδινού: Ήρεμη, στολισμένη με λουλούδια, σαφώς περισσότερα από κείνα του μακρινού της γάμου. Μαλαματένια στα χέρια της η εικόνα της Ανάστασης και στη χλωμάδα του προσώπου της η ντροπαλοσύνη της... vfilip Τώρα ήταν μια γιαγιά ξαπλωμένη στην παγωμένη γαλήνη του δεκεμβριάτικου βραδινού: Ήρεμη, στολισμένη με λουλούδια, σαφώς περισσότερα από κείνα του μακρινού της γάμου. Μαλαματένια στα χέρια της η εικόνα της Ανάστασης και στη χλωμάδα του προσώπου της η ντροπαλοσύνη της σεμνής, μπρος στην ελπίδα της δικής της ανάστασης.
Ξημερώνοντας, η αδελφή της είδε το φως και άκουσε την βουή...........

Το φως στάθηκε γύρω στο μέτωπο της κεκοιμημένης και μετά κρύφτηκε μέσα στο φέρετρο - συνοδεία τιμητική σε πορεία παραδείσου...
Συγγενείς χρόνια απομακρυσμένοι και παρεξηγημένοι, αγκαλιάστηκαν και ξαναγαπήθηκαν μπρος στο σκήνωμα της φτωχούλας του Θεού - σημείο κι αυτό....
Η θειά μας η Ρήνα.....

Βγήκε νύφη από το αρχοντόσπιτο του πατέρα της κοσμημένη όχι με τα πλούτη του αλλά με την ηθική της προσφοράς και με τον φόβο του Κυρίου που καθόρισε όλη της την ζωή.

Στα 38 της χήρεψε και έμεινε μόνη με δύο αγόρια ανήλικα, σε μιαν ανήλιαγη ζωή με μόνο φως το "έχει ο Θεός".

Τα γεννήματα στα κτήματά της την περίμεναν, τα πρόβατα στα κοπάδια επίσης.

]]> Πούλησε τα ζωντανά και διέτρεχε τους χειμώνες μαζεύοντας ελιές και τα καλοκαίρια αχλάδια και αμύγδαλα. Στο σπίτι περίμεναν οι γέροντες γονείς και τα παιδιά της....

Δεν ήξερε να πουλάει, δεν έμαθε ποτέ αλισβερίσι.

Να ζυμώνει ήξερε, να μαγειρεύει και να είναι νοικοκυρά του σπιτικού της. Έτσι δεν μπόρεσε να βγάλει τον επιούσιο ως αγρότισσα και η αρχοντογεννημένη δεν δίστασε να πάει υπηρέτρια!

"Η δουλειά δεν είναι ντροπή" είπε, έκανε τον σταυρό της, κατέβασε ως τα φρύδια την μαντήλα της χηρείας και σήκωσε τα μανίκια.

Τα αφεντικά την έκαναν δικό τους άνθρωπο, μάνα των παιδιών και δική τους. Έμεινε μαζί τους ως τα γεράματά της, βοηθώντας τα αγόρια που είχε παντρέψει πια, τις νύφες, τα εγγόνια αλλά και όποιον είχε ανάγκη.

Δεν ρώτησε ποτέ "γιατί Θεέ μου" αλλά πάντα έλεγε "δόξα Σοι".

Δεν είχε ερωτήσεις.

Απαντήσεις μόνο ή μάλλον μία και μόνη απάντηση:" Ξέρει ο Θεός" !

Η θειά η Ρήνα......

Ηταν πάντα εκεί:

Σε ξενυχτίσματα νεκρών, σε νοσοκομεία για να φροντίζει αρρώστους, σε εξυπηρετήσεις συγγενών και μη, όπου περίσσευε ο πόνος και η στενοχώρια, όπου ο πειρασμός διέλυε ανθρώπους εκείνη μάζευε κομμάτια, κοιτάζοντας τον ουρανό με ελπίδα.

Η θειά η Ρήνα....

Δεν ζητούσε τίποτε. Ούτε καν να την αγαπάς!

Μόνο να τρώς την πίτα που έφτιαχνε, με τα φύλλα ανοιγμένα στο χέρι, ήθελε, να την αφήνεις να μαγειρεύει, αξημέρωτα, για σένα, να μην λες "όχι" στον καφέ που σου έφερνε με το γλυκό του κουταλιού, να μην καπνίζεις, να πηγαίνεις εκκλησία, να εξομολογείσαι και να μεταλαβαίνεις.

Δεν της φέρθηκαν όλοι καλά.

Δεν το είπε ποτέ.

Το μαθαίναμε από σπόντα και όταν την μαλώναμε για την ανοχή και την υπομονή της έλεγε πάντα, με μια μονότονη γλύκα, σκύβοντας το κεφάλι " μην μιλάτε....δεν φταίνε οι άνθρωποι. Ο σατανάς τους βάζει. Μην κατακρίνετε."

Η θειά η Ρήνα.....

Και κάπως έτσι αποκτήσαμε, στην οικογένεια, την δική μας Αγία Υπομονή......

Κάπως έτσι ήρθε το φως και την έλουσε το βράδυ που ήταν, για τελευταία φορά, ανάμεσά μας....

Δόξα τω Θεώ που έζησε δίπλα μας, δόξα τω Θεώ για τον τρόπο που σταύρωνε τα χέρια της παραιτούμενη δικαιωμάτων, για τον τρόπο που άναβε το καντήλι της, για τον τρόπο που λιβάνιζε, για τον τρόπο που μας δίδαξε ταπείνωση και μεγαλοσύνη, ζώντας με την φιλοδοξία ενός χαμομηλιού.

πηγή

]]> ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΤΥΦΩΝΑΣ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ tag:www.dailygreece.com,2009://2.593 2009-10-13T14:28:20Z 2009-10-13T14:30:46Z του π. Σεραφείμ Ζαφείρη Ο προεκλογικός αγώνας είτε σταματήσει στις 4 Οκτωβρίου 2009 είτε συνεχισθεί μετά από την ημέρα αυτή, όσο δικαιολογημένος κι αν είναι και αποδεκτός πλέον από το κοινωνικό σύνολο, ως αναγκαίο κακό, με τις εκδηλώσεις του και... vfilip του π. Σεραφείμ Ζαφείρη


Ο προεκλογικός αγώνας είτε σταματήσει στις 4 Οκτωβρίου 2009 είτε συνεχισθεί μετά από την ημέρα αυτή, όσο δικαιολογημένος κι αν είναι και αποδεκτός πλέον από το κοινωνικό σύνολο, ως αναγκαίο κακό, με τις εκδηλώσεις του και τις δημόσιες εξάρσεις του, θα έχει κάνει και μια μεγάλη ζημιά. Θα έχει αυξήσει ακόμη περισσότερο στις λαϊκές μάζες την εξάρτηση από τους τηλεοπτικούς δέκτες και την αφοσίωση και τυφλή παρακολούθηση των δημοσιογραφικών αναλύσεων, που όσο και αν πλουτίζουν τον τηλεθεατή και ακροατή σε γνώσεις και έντονα συναισθήματα, του κρύβουν τη μεγάλη αλήθεια της τηλεκατευθυνόμενης ενημέρωσης και ότι πίσω από όλες τις εκτιμήσεις κρύβονται αθέατα κέντρα εξουσίας και σκοτεινά οικονομικά συμφέροντα πολυεθνικών, εταιρειών, κέντρων τύπου, καναλιών και καναλαρχών.

]]> Επίσης μέσα σε όλο αυτό τον ορυμαγδό των προεκλογικών συγκεντρώσεων, των πλαστικών σημαιών, μετακινήσεων και φανατισμών, ο κόσμος παθιάζεται και αποπροσανατολίζεται. Χάνει από τα μάτια του τα σπουδαιότερα και ανώτερα θέματα της προσωπικής και κοινωνικής ζωής και επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στα οικονομικά μέτρα και σταθμά. Την ίδια στιγμή, από κάτω, υπόγεια, κινείται ένα σκοτεινό ρεύμα ιδεών και σχεδίων της Νέας Εποχής και της Νέας Τάξης πραγμάτων, υποχθόνιοι σκοποί των Ιλλουμινάτι και της Μασωνίας, του Ιουδαϊσμού και της αιρετικής Ευρώπης, που αποτελούν βόμβα στα θεμέλια της Ορθοδοξίας μας και της Πατρίδος μας. Ποιος όμως τα γνωρίζει και τα φανερώνει αυτά; Ποιος ξεφεύγει από «τον άρτον και τα θεάματα» και προσεγγίζει τις μεγάλες αξίες της ζωής που απειλούνται και κινδυνεύουν, όπως είναι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η προστασία του ανθρωπίνου προσώπου;
Αυτή τη στιγμή που εμείς εδώ πέρα κυμαινόμαστε ανάμεσα στην εναλλαγή των κομματικών χρωμάτων, η Ευρώπη, δηλαδή κι εμείς αύριο, κατεβαίνει όλο και πιο κάτω στον κατήφορο της αθεϊας. Εδραιώνεται η δήθεν διαφορετικότητα της ομοφυλοφιλίας και η αρρώστεια αυτή εισβάλλει πλέον και στις χριστιανικές ομολογίες και παρασυναγωγές της Δύσεως. Μέσα από το διαδίκτυο κυκλοφορούν πλέον πιστοποιητικά και δηλώσεις «ξεβαφτίσματος», δηλαδή να μπορεί κάποιος να αρνηθεί το βάπτισμά του. Αποποινικοποιήθηκε επίσης η βλασφημία των θείων και ελεύθερα, χωρίς να διώκεται, μπορεί κάποιος να υβρίζει τα θεία. Ασφαλώς μόνο τον χριστιανικό Θεό, διότι αν τολμήσει και βλασφημήσει κατά του Μωάμεθ, Κορανίου, Αλλάχ και των μουσουλμάνων, τον πήρε και τον σήκωσε η ορμή των φανατικών οπαδών του Ισλάμ. Η απιστία διαφημίζεται ως τρόπος ελεύθερης έκφρασης και ζωής με ταμπέλλες στα τρόλλεϋ και τράμς του Λονδίνου και η έκτρωση προβάλλεται σαν απόλαυση ζωής με γιγαντοαφίσσες στα νοσοκομεία. Απαγορεύεται σε δημόσιες υπηρεσίες να φορά κάποιος σταυρό, δήθεν για την αποφυγή ατυχήματος, αλλά και ως έκφραση της κρατικής ανεξιθρησκείας. Αυτό στη λεγόμενη χριστιανική δύση, στις χώρες της Βίβλου! Ο Δαρβινισμός και η εξελικτική θεωρία είναι πλέον η επίσημη θεωρία και ιδεολογία περί της Δημιουργίας και αρχής του κόσμου και του σύμπαντος. Απαγορεύεται κάθε άλλη αναφορά και άποψη. Οι εγχειρήσεις αλλαγής φύλου, η μετατροπή του μαθήματος των θρησκευτικών σε θρησκειολογικό, και η πρώτη δικαστική δικαίωση του δικαιώματος της ευθανασίας στην Αυστραλία, όλα αυτά συμβαδίζοντας με τον χωρισμό εκκλησίας και κράτους, αποτελούν το μελλοντικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα ζήσουμε κι εμείς εδώ στην Ελλάδα.
Τώρα που η Ελλάδα χορεύει στο ρυθμό της κάλπης, ποιος σκέφτεται ότι εισήχθηκε πιλοτικά στα Δημοτικά η σεξουαλική αγωγή των παιδιών, παρά τις αντιρρήσεις της Εκκλησίας και των γονιών; Ποιος ανησυχεί ότι απλά και ύπουλα χορηγήθηκε σε όλους τους πολίτες η υποχρέωσή τους να φακελλωθούν με τον ΑΜΚΑ; Ποιος αντέδρασε που οι ορθόδοξοι έλληνες εκπαιδευτικοί υποχρεώνονται σε σεμινάρια γιόγκα αναγκαστικά; Η μήπως τέθηκε το ζήτημα της επαναφοράς της προαιρετικής αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες από κανένα κόμμα; Ποιοι πήραν θέση υπέρ των θέσεων και δικαίων τη Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, αν και προκλήθηκαν από τον Ιερό Σύνδεσμο Κληρικών Ελλάδος;
Αντίθετα, «ήδη βάπτεται κάλαμος αποφάσεων» των εκκλησιομάχων, των αλλοιθωριζόντων προς την ετερόφρονα και παράφρονα Ευρώπη, η οποία δεν τόλμησε να βάλει στο Σύνταγμά της, ότι μεταξύ των θεμελίων του πολιτισμού της είναι και ο Χριστιανισμός.
Ο ανεμοστρόβιλος της ευρωπαϊκής αθεϊας έρχεται και σε μας και «των οικιών ημών εμπιμπραμένων ημείς άδομεν»!!!

]]> Υπογράψτε την ομολογία Πίστεως tag:www.dailygreece.com,2009://2.592 2009-10-12T17:47:54Z 2009-10-12T17:50:07Z Το υπερεθνικό κεφάλαιο και η πλανητική πολιτική του παράμετρος (Νέα Τάξη) έχουν κηρύξει σήμερα έναν ανηλεή πόλεμο εναντίον κάθε «εθνικής οντότητας», εναντίον κάθε συνεκτικού πολιτικού, πολιτισμικού και πνευματικού ιστού, εναντίον της συλλογικής ιστορικής μνήμης και συνείδησης, εναντίον των θρησκευτικών δογμάτων... vfilip Το υπερεθνικό κεφάλαιο και η πλανητική πολιτική του παράμετρος (Νέα Τάξη) έχουν κηρύξει σήμερα έναν ανηλεή πόλεμο εναντίον κάθε «εθνικής οντότητας», εναντίον κάθε συνεκτικού πολιτικού, πολιτισμικού και πνευματικού ιστού, εναντίον της συλλογικής ιστορικής μνήμης και συνείδησης, εναντίον των θρησκευτικών δογμάτων που αποτελούν ιστορικό μυϊκό σκελετό και πνευματικό νευρικό σύστημα των λαών.

Η Ορθοδοξία αποτελεί, για λόγους που έχουμε αναλύσει διεξοδικά στο ΡΕΣΑΛΤΟ, το μεγάλο εμπόδιο στον οδοστρωτήρα της παγκοσμιοποίησης. Η άλωση της Ορθοδοξίας περνάει μέσα από τον «εκσυγχρονισμό» της, μέσα από τη θεσμοποιημένη εκκοσμίκευσή της.

Δεν μπορεί να κτυπηθεί η Ορθοδοξία με μετωπικές επιθέσεις. Μπορεί να νοθευτεί και να αλλοιωθεί εσωτερικά..

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δέχεται σήμερα ένα συνδυασμό επιθέσεων: Εσωτερική υπονόμευση, εξωτερικά κτυπήματα από το νεοταξικό κράτος και τις ποικίλες ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Καθώς και μια επίθεση από την Κατακλυσμιαία εισαγωγή-εισβολή Ισλαμιστών στην Ελλάδα.

Ο παπισμός και το κράτος του Βατικανού αποτελούν τη μήτρα των μεγάλων απειλών εναντίον της Ορθοδοξίας, την αιχμή του δόρατος για την υπονόμευση της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το κράτος του Βατικανού είναι σε πνευματικό επίπεδο το αντίστοιχο του νεοταξικού κράτους. Ο Παπισμός δεν είναι Εκκλησία, είναι θεσμοθετημένο εκκοσμικευμένο κράτος!

Πολλοί άνθρωποι της Εκκλησίας έχουν διαγνώσει και αναλύσει διεξοδικά τους μεγάλους κινδύνους από τον παπισμό και τις ποικίλες σέχτες.

Η Σύναξη Ορθόδοξων Κληρικών και Μοναχών που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2009, αναλύει διεξοδικά όλους αυτούς τους κινδύνους και τους καταγράφει στο κείμενό της: «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ κατά του Οικουμενισμού».

Εμείς δημοσιεύουμε μόνο την κωδικοποίηση της «Ομολογίας Πίστεως»: Τη «Σύνοψη της Ομολογίας» ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά του Οικουμενισμού
Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών
Απρίλιος 2009

ΣΥΝΟΨΗ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ


Με βάση τα λεχθέντα συνοπτικά, ομολογούμε και διακηρύσσουμε τά εξής:

· 1. Η μοναδική οδός αληθινής θεογνωσίας και σωτηρίας είναι η πίστη στην Αγία Τριάδα, στο σωτηριώδες έργο του ενανθρωπήσαντος Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και στην ιδρυθείσα από Αυτόν Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.

· 2. Φυλάσσουμε αμετακίνητα και απαραχάρακτα όσα οι Απόστολοι εδίδαξαν και οι Πατέρες όρισαν και εθέσπισαν. Αποδεχόμαστε όσα αποδέχονται και καταδικάζουμε όσα κατεδίκασαν.

]]>

· 3. Από τις αρχαίες αιρέσεις, που επιβιώνουν μέχρι σήμερα, καταδικάζουμε τον Μονοφυσιτισμό των Κοπτών, Συροϊακωβιτών και Αρμενίων, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Δ' έν Χαλκηδόνι Οικουμενικής Συνόδου (451) και την διδασκαλία μεγάλων Αγίων Πατέρων, όπως του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, του Αγίου Ιωάννου Δαμάσκηνου, του Μ. Φωτίου, ως και των ύμνων της λατρείας.

· 4. Διακηρύσσουμε ότι ο Παπισμός είναι όχι μόνο αίρεση αλλά μήτρα αιρέσεων και πλανών. Σύνολος ο χορός των Πατέρων σε συνόδους, όπως η θεωρούμενη Η' Οικουμενική επί Μ. Φωτίου (879) και άλλες νεώτερες, αλλά και στα συγγράμματα τους καταδικάζουν τον Παπισμό ως αίρεση, διότι εκτός της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος και εκ του Υιού (Filioque) παρήγαγε μέγα πλήθος πλανών, παλαιοτέρων και νεωτέρων.

· 5. Τα ίδια ισχύουν, σε μεγαλύτερο βαθμό, για τον Προτεσταντισμό, ο οποίος ως τέκνο του Παπισμού κληρονόμησε πολλές αιρέσεις, προσέθεσε όμως και πολλές δικές του.

· 6. Η νέα παναίρεση του 20ου αιώνος, ο Οικουμενισμός, προτεσταντικής κατ' αρχήν προελεύσεως, τώρα δε και παπικής ώς και «ορθοδόξου» αποδοχής είναι η χειρότερη αίρεση όλων των αιώνων.
Στην διαχριστιανική του διάσταση προσβάλλει το δόγμα της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, διότι δέχεται ότι και οι αιρέσεις είναι εκκλησίες, νομιμοποιεί δηλαδή εκκλησιαστικά τις αιρέσεις. Καμμία εκκλησία κατά τους Οικουμενιστάς δεν δικαιούται να διεκδικήσει αποκλειστικά για τον εαυτό της τον χαρακτήρα της καθολικής και αληθινής Εκκλησίας. Κάθε μία είναι μέρος της Εκκλησίας, όχι ολόκληρη η Εκκλησία. Όλες μαζί συναποτελούν την Εκκλησία. Το βάπτισμα σε οποιαδήποτε «εκκλησία» αναγνωρίζεται ώς έγκυρο. Η συμμετοχή της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αυτή καθ' εαυτή, ως πράξη, σημαίνει απόρριψη της εκκλησιολογικής της αυτοσυνειδησίας, ως της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, και υιοθέτηση αυτής της νέας εκκλησιολογίας του Οικουμενισμού.
Στην διαθρησκειακή του διάσταση ο Οικουμενισμός θεωρεί ότι και οι θρησκείες του κόσμου αποτελούν οδούς σωτηρίας. Ο άνθρωπος σώζεται όχι μόνον έν Χριστώ μέσα στην Εκκλησία, αλλά και έκτος αυτής. Προσβάλλεται επομένως το θεμελιώδες δόγμα της μοναδικής εν τω κόσμω Αποκαλύψεως του Θεού εν τω προσώπω 'Ιησού Χριστού και της δια του έργου Αυτού μοναδικής δυνατότητος σωτηρίας.

· 7. Όσοι εκ των Ορθοδόξων, κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, δέχονται και κηρύσσουν την παναίρεση του Οικουμενισμού «γυμνή τή κεφαλή» θέτουν ουσιαστικώς εαυτούς εκτός της Εκκλησίας. Οι ανωτέρω έχουν μεγάλη ευθύνη, διότι

α) αμφισβητούν έμπρακτα την ορθοδοξοπατερική μας Παράδοση και Πίστη·
β) σπέρνουν την αμφιβολία στιςκαρδιές του ποιμνίου και κλονίζουν πολλούς, οδηγώνταςτους σε διαιρέσεις και σχίσματα·
γ) παρασύρουν μέρος τουποιμνίου στην πλάνη και μέσω αυτής στον πνευματικό όλεθρο. Διακηρύσσουμε λοιπόν ότι για τους λόγους αυτούςοι κινούμενοι σ'αυτήν την οικουμενιστική ανευθυνότητα,όποια θέση καί αν κατέχουν στον εκκλησιαστικό οργανισμό, αντιτάσσονται στην Παράδοση των Αγίων μας και συνεπώς βρίσκονται σε αντίθεση μαζί τους. Γι' αυτό η στάση τους πρέπει να καταδικάζεται και να απορρίπτεται από το σύνολο των Ιεραρχών και τον πιστό λαό. Όσοι συμπράττουν ή συμφωνούν είναι και αυτοί καταδικαστέοι.

· 8. Εμείς πιστεύουμε και ομολογούμε ότι μόνον έν Χριστώ υπάρχει η δυνατότης της σωτηρίας. Οι θρησκείες και οι αιρέσεις οδηγούν στην απώλεια. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι απλώς η αληθινή Εκκλησία είναι η μόνη Εκκλησία. Μόνον αυτή διεφύλαξε πιστά, χωρίς καινοτομίες, των Αποστόλων το κήρυγμα και των Πατέρων τα δόγματα. Μόνον εντός αυτής ενεργεί η Χάρις του Αγίου Πνεύματος.Στις αιρέσεις του Μονοφυσιτισμού, του Παπισμού, του Προτεσταντισμού και του Οικουμενισμού δεν υπάρχει Άγιο Πνεύμα. Όλα είναι αχαρίτωτα· χωρίς την χάρη του Αγίου Πνεύματος δεν έχουν ούτε Ιερωσύνη, ούτε Βάπτισμα, ούτε άλλα μυστήρια.

· 9. Ή Εκκλησία είναι αυστηρή στη ρύθμιση των σχέσεων με τους αιρετικούς από αγάπη και για θεραπευτικούς λόγους· εν πρώτοις για να συνειδητοποιήσουν την πλάνη και να ιαθούν, αλλά και για να μη νοσήσουν τα υγιή μέλη της. Έφ' όσον εξακολουθούν να παραμένουν στην πλάνη, αποφεύγουμε την μετ' αυτών πνευματική κοινωνία, ιδιαίτερα τις συμπροσευχές. Οι ιεροί κανόνες απαγορεύουν όχι μόνο τα συλλείτουργα και τις εντός των ναών συμπροσευχές, αλλά και τις απλές συμπροσευχές σε ιδιωτικούς χώρους.

· 10.Είναι λάθος να γίνεται λόγος για ένωση των εκκλησιών. Η Εκκλησία είναι μία και αδιαίρετη. Οι αιρετικοί πρέπει να ενωθούν με τήν Εκκλησία, αποκηρύσσοντες την πλάνη. Δεν νοείται αληθινή ένωση, ενώ υπάρχει η πλάνη. Η κανονική ακρίβεια απαιτεί την αποδοχή των αιρετικών διά Βαπτίσματος, διότι το προηγούμενο «βάπτισμα», χωρίς την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος, το όποιο ενεργεί εντός της Εκκλησίας, όταν ο τελετουργός έχει κανονική Ιερωσύνη και το μυστήριο τελείται ορθώς, δεν είναι βάπτισμα· είναι ανύπαρκτο και ανυπόστατο.

· 11. Όταν κινδυνεύει η πίστη με την υποστήριξη παλαιών ή νέων αιρέσεων, τις όποιες υποψιθυρίζει ο Διάβολος, για να αποκόψει τους πιστούς από την Εκκλησία, τότε όλοι οι πιστοί οφείλουν να ομολογούν και να διακηρύσσουν την αλήθεια των δογμάτων, ιδιαίτερα όμως οι ποιμένες, που οφείλουν να εκδιώκουν τους λύκους από την αυλή των προβάτων, και οι μοναχοί, οι όποιοι, με την δικαιολογημένη ευαισθησία τους σε θέματα πίστεως, αναδείχθηκαν σε στύλους και προμάχους της Ορθοδοξίας.

Την Ομολογία Πίστεως υπογράφουν

Την Ομολογία Πίστεως υπογράφουν οι ακόλουθοι ενδεικτικώς. Την υπέγραψαν και θα την υπογράψουν πολλοί περισσότεροι:


* Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων Σεραφείμ
* Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς
* Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ
* Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
* Αρχιμ. Ιωσήφ, Καθηγούμενος Ι. M. Ξηροποτάμου Αγίου Όρους
* Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Ομότ. Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
* Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ομότ. Καθηγητής Θεολ. Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
* Αρχιμ. Μάρκος Μανώλης, Πνευματικός Προϊστάμενος «Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως»
* Αρχιμ. Αθανάσιος, Καθηγούμενος Ι. M. Σταυροβουνίου, Κύπρος
* Αρχιμ. Τιμόθεος Σακκάς, Καθηγούμενος Ι. M. Παρακλήτου, Ωρωπός
* Αρχιμ. Κύριλλος Κεχαγιόγλου, Καθηγούμενος Ι. M. Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου Λαγκαδά
* Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος, Εφημέριος Ι. N. Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου Αττικής
* Αρχιμ. Μάξιμος Καραβάς, Καθηγούμενος Ι. M. Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδας
* Αρχιμ. Γρηγόριος Χατζηνικολάου, Καθηγούμενος Ι. M. Αγ. Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αθανάσιος Αναστασίου, Καθηγούμενος Ι. M. Μεγ. Μετεώρου
* Αρχιμ. Θεόκλητος Μπόλκας, Καθηγούμενος Ι. Ησυχ. Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου, Χαλκιδική
* Αρχιμ. Χρυσόστομος, Καθηγούμενος Ι. Κοιν. Οσίου Νικοδήμου, Πεντάλοφος, Γουμένισσα
* Αρχιμ. Θεόδωρος Διαμάντης, Καθηγούμενος Ι. Μ. Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, Κόνιτσα
* Αρχιμ. Παλαμάς Κυριλλίδης, Καθηγούμενος Ι. M. Γενέσεως Θεοτόκου, Καλλίπετρα Βεροίας
* Αρχιμ. Λαυρέντιος Γρατσίας, Ι. Μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
* Αρχιμ. Μελέτιος Βαδραχάνης, Ιερά Μητρόπολις Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας
* Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος, Ι. M. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Μουτσιάλης Βεροίας
* Αρχιμ. Ιγνάτιος Καλαϊτζόπουλος, Ι. M. Αγ. Παρασκευής Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδας
* Αρχιμ. Συμεών Γεωργιάδης, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αυγουστίνος Σιάρρας, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Αρχιμ. Αμβρόσιος Γκιώνης, Ι. M. Αγίας Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Γέρων Γρηγόριος Ιερομόναχος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Ευστράτιος Ιερομόναχος, Ι. M. Μεγ. Λαύρας Αγ. Όρους
* Γέρων Φίλιππος Ιερομόναχος, Καλύβη Μεγ. Αθανασίου, Μικρά Αγία Άννα Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Αθανάσιος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Νικόδημος, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Νήφων, Ι. Ησυχαστήριον Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Χρυσόστομος Κάρτσωνας, Καλύβη Αγίου Γεωργίου, Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Ονούφριος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Χρύσανθος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Ιερομόναχος Αζαρίας, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου Ι. Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους.
* Ιερομόναχος Γαβριήλ, Ι. Κελλίον Παναγίας Γοργοεπηκόου, Ι. M. Παντοκράτορος, Άγιον Όρος
* Ιερομόναχος Παντελεήμων, Ι. Κελλίον Αγ. Παντελεήμονος, Ι. M. Παντοκράτορος, Άγιον Όρος
* Πρωτοπρ. Λάμπρος Φωτόπουλος, Εφημέριος Ι. N. Αγίου Κοσμά Αιτωλού Αμαρουσίου Αττικής
* Πρωτοπρ. Ιωάννης Φωτόπουλος, Εφημέριος Ι. N. Αγίας Παρασκευής Αττικής
* Πρωτοπρ. Αθανάσιος Μηνάς, Λουτράκι Κορινθίας
* Πρωτοπρ. Ελευθέριος Παλαμάς, Αγ. Χριστόφοροι Πτολεμαΐδος
* Πρωτοπρ. Κωνσταντίνος Μυγδάλης, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Κωνσταντίνου Βόλου
* Πρωτοπρ. Φώτιος Βεζύνιας, Καθηγητής, Ι. Μητρ. Λαγκαδά
* Πρωτοπρ. Αντώνιος Μπουσδέκης, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Νικολάου Νικαίας
* Πρωτοπρ. Δημήτριος Βασιλειάδης, I. Μητρ. Μαρωνείας και Κομοτηνής
* Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης, Εκπαιδευτικός, Κόνιτσα
* Πρεσβ. Δημήτριος Σαρρής, Εφημέριος Ι. N. Παμμεγίστων Ταξιαρχών Σέσκλου Αισωνίας.
* Πρεσβ. Ευθύμιος Αντωνιάδης, Ι. Μητρ. Λαρίσης
* Πρεσβ. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος, Εφημέριος Ι. Ν.Αγ. Νικολάου Πατρών
* Πρεσβ. Γεώργιος Παπαγεωργίου, Ι. Μητρ. Δημητριάδος
* Πρεσβ. Πέτρος Χιρς, Πετροκέρασα Χαλκιδικής
* Πρεσβ. Θεοφάνης Μανούρας, Εφημέριος Ι. N. Αγ. Αθανασίου Βελεστίνου Μαγνησίας
* Ιεροδ. Θεολόγος Κωστόπουλος, Ι. M. Αγ. Τριάδος Άνω Γατζέας Βόλου
* Πρεσβ. Πασχάλης Γκινούδης, Ι. Μητρ. Λαρίσης
* Πρεσβ. Γεώργιος Διαμαντόπουλος, Λαύριο, Ι. Μητρ. Μεσογαίας
* Πρεσβ. Βασίλειος Κοκολάκης, Εφημέριος Ι. N. Τιμίου Σταυρού, Χολαργός
* Πρεσβ. Πέτρος Πανταζής, Εφημέριος Ι. N. Μεταμορφώσεως Χαλανδρίου
* Γέρων Θεόληπτος Μοναχός, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκ. Αγίας Άννης Αγίου Όρους
* Γέρων Γαβριήλ Μοναχός, Κελλίον Αγίου Χριστοδούλου, Καρυές, Άγιον Όρος
* Γέρων Ιλαρίων Μοναχός, πλησίον Αρσανά Κωνσταμονίτου, Άγιον Όρος
* Γέρων Δανιήλ Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Ακάκιος Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Στέφανος Μοναχός, Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Γέρων Παύλος Μοναχός, Ι. Κελλίον Αγίων Αποστόλων, Σκήτη Ξενοφώντος Αγίου Όρους
* Γέρων Ονούφριος Μοναχός, Ι. Κελλίον Γενεθλίου της Θεοτόκου, Ι. M. Παντοκράτορος Αγίου Όρους
* Γέρων Νεκτάριος Μοναχός, Ι. Κελλίον Ζωοδόχου Πηγής, Ι. M. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Γέρων Ισαάκ Μοναχός, Ι. Κελλίον Γενέσεως Θεοτόκου, Ι. Μ.Σταυρονικήτα Αγίου Όρους
* Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης, Ι. Ησυχ. Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου, Χαλκιδική
* Μοναχός Γεώργιος , Ι. Κελλίον Γενεθλίου της Θεοτόκου, Ι. M. Παντοκράτορος Αγίου Όρους
* Μοναχός Χριστοφόρος, Ι. Κελλίον Αγίων Αποστόλων, Σκήτη Ξενοφώντος Αγίου Όρους
* Μοναχός Μάξιμος , Ι. Ησυχ. Δανιηλαίων, Κατουνάκια Αγίου Όρους
* Μοναχός Δοσίθεος, Κάθισμα Ι.Μ. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Μοναχός Σπυρίδων, Κελλίον Αγίου Νικολάου Ι. M. Κουτλουμουσίου
* Μοναχός Δαμασκηνός Αγιορείτης, Ι. Κελλίον Τιμίου Προδρόμου, Ι. M. Καρακάλλου
* Μοναχός Σάββας Λαυριώτης, Ι. M. Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους
* Μοναχός Θεόφιλος Αγιορείτης, Ι. Κελλίον Σάμπρη Αγίου Όρους
* Μοναχός Παΐσιος, Ι. Κελλίον Αγ. Αρχαγγέλων «Σαββαίων» Αγίου Όρους
* Μοναχός Χερουβείμ, Ι. Κελλίον Αγίων Αρχαγγέλων Αγίου Ιωάννη Κουκουζέλη, Άγιον Όρος
* Μοναχός Νικόδημος, Ι. Κελλίον Αγ. Νεκταρίου, Καψάλα Αγίου Όρους
* Μοναχός Δοσίθεος, Ι. M. Μεταμορφώσεως τού Σωτήρος, Σοχός Λαγκαδά
* Μοναχός Χαρίτων, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Νικόδημος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Αβέρκιος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Πρόδρομος, Καλύβη Τιμίου Προδρόμου, Ι. Σκήτη Αγ. Άννης Αγίου Όρους
* Μοναχός Αρσένιος, Ι. Καλύβη Οσιομ. Γερασίμου, Σκήτη Αγ. Παντελεήμονος, Ι. M. Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους
* Μοναχή Μαριάμ, Καθηγουμένη Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Μοναχή Χριστονύμφη, Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Μοναχή Λαυρεντία, Ι. M. Αγ. Λαυρεντίου Πηλίου
* Νικόλαος Βασιλειάδης, Θεολόγος-Συγγραφεύς, Αδελφότης Θεολόγων «Ο Σωτήρ»
* Δέσποινα Αναστασιάδου Γεωργούδα, Νηπιαγωγός, πρ. Σχολική Σύμβουλος
* Παναγιώτα Άντζου, Φιλόλογος-Θεολόγος, Θεσσαλονίκη
* Γεώργιος Γεωργούδας, Δρ Θ., πρ. Σχολικός Σύμβουλος, Θεσσαλονίκη
* Ιωάννης Δεκλιώμης, Θεολόγος, Θεσσαλονίκη
* Στέφανος Ζιώγας, Φιλόλογος-Διδάσκαλος, Θεσσαλονίκη
* Δημήτριος Καραγιαννίδης, Γυμναστής, Θεσσαλονίκη
* Βασίλειος Κερμενιώτης, Καθηγητής, Πτολεμαΐδα
* Αγάθη Κυριακίδου-Θεοδοσίου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Γαβριήλ Λαμψίδης, Δημοσιογράφος, Θεσσαλονίκη
* Σωτήριος Λυσίκατος, Θεολόγος-Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Χριστίνα Μπουλάκη-Ζήση, πρ. Επίκουρος Καθηγήτρια Θεολ. Σχολής ΑΠΘ
* Δημήτριος Μαυρίδης, Μαθηματικός, Θεσσαλονίκη
* Κωνσταντίνος Νούσης, Φιλόλογος - Θεολόγος, Βόλος
* Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο, εκδότης-συγγραφέας, Πρόεδρος Φιλορθοδόξου Ενώσεως «Κοσμάς Φλαμιάτος»
* Ανδρέας Παπαβασιλείου, Δρ Θεολογίας, πρ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης, Κύπρος
* Παναγιώτης Σημάτης, Καθηγητής Θεολόγος, Γραμματέας Φιλορθοδόξου Ενώσεως «Κοσμάς Φλαμιάτος», Αίγιον
* Κωνσταντίνος Σταυρινίδης, Χολαργός, Αθήνα
* Μαρίνα Στραβάκου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Αφρατή Στρακαλή-Τζοανοπούλου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Μαλαματή Στρακαλή-Παπαϊωάννου, Φιλόλογος, Θεσσαλονίκη
* Δημήτριος Ζήσης, Σχολικός Σύμβουλος ε.τ., πτυχ. Θεολογίας, Καστοριά

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: "Όσοι εκ των κληρικών, μοναχών, μοναζουσών και λαϊκών επιθυμούν να συμμετάσχουν στην μικρή αυτή κατάθεση ορθοδόξου ομολογίας ημπορούν να το δηλώσουν γράφοντας: «Συμφωνώ με την Ομολογία Πίστεως κατά τού Οικουμενισμού καί προσυπογράφω». Νά αποστείλουν δέ τήν δήλωση με το όνομα τους και την κληρική, μοναστική ή επαγγελματική τους ιδιότητα στη διεύθυνση Περιοδικό «ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ» Τ.Θ. 1602,541 24 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. fax: 2310.276590 και e-mail: palimpce@otenet.gr

]]> αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, tag:www.dailygreece.com,2009://2.591 2009-10-10T19:56:44Z 2009-10-10T19:58:49Z ΙΜΙΑ : Zώσα προσωπικη βιωματική μαρτυρία περί του «θερμού επεισοδίου» στα Ιμια τον Ιανουαριο του 1996 Του Μαρίνου Ριτσούδη Απόστρατου Μάχιμου Υποπλοίαρχου ΣΝΔ τάξεως 1990 "Μου ζητήθηκε να εκφράσω τα προσωπικά βιώματα, τη ψυχική φόρτιση και τη συναισθηματική έκρηξη, «το... vfilip ΙΜΙΑ : Zώσα προσωπικη βιωματική μαρτυρία περί του «θερμού επεισοδίου» στα Ιμια τον Ιανουαριο του 1996
Του Μαρίνου Ριτσούδη
Απόστρατου Μάχιμου Υποπλοίαρχου
ΣΝΔ τάξεως 1990
"Μου ζητήθηκε να εκφράσω τα προσωπικά βιώματα, τη ψυχική φόρτιση και τη συναισθηματική έκρηξη, «το κροτάλισμα της καρδιάς των Ελλήνων ανδρών του Π.Ν.» που έζησα εμπλεκόμενος ή μάλλον μαχόμενος κατά την διάρκεια του «θερμού επεισοδίου»· ως Έλληνας Μάχιμος Αξιωματικός του Π.Ν. στο νεοαποκτηθέν Α/Γ ΣΑΜΟΣ και ταυτόχρονα υπερασπιστής της Πατρίδος μας και της Σημαίας μας στα Ιμια το 1996. Δημοσιεύματα υπήρξανε πάρα πολλά με αναφορά και ενδελεχή ανάλυση στις τακτικές και στα σχέδια, αλλά και στις πολιτικές ευθύνες και στις προεκτάσεις, στα παρασκηνιακά πολιτικά «παιχνίδια» και στο ρόλο που παίξανε οι «σύμμαχοί μας». Πέραν αυτού όμως υπήρξε ελάχιστη η αναφορά στο ηθικό φρόνιμα των ανδρών που λάβανε μέρος, στην ψυχική δοκιμασία, στην εναλλαγή συναισθημάτων που κυριάρχησε και τούτο αποτελεί παράλειψη αναφοράς, μπορεί και αδικία για όλους τους Έλληνες, που ζήσανε έστω και με την σκέψη τους και την προσευχή τους την αγωνία, για την έκβαση, για την ντροπή και τον αποτροπιασμό, για την προδοσία και τον φόρο τιμής των Εθνομαρτύρων πεσόντων χειριστών του Ε/Π Π.Ν. 21. Αυτή η βιωματική αγωνία με την ένταση, τη σκέψη και την προσευχή, μάς έκανε κοινωνούς ...της παλαιάς λεβέντικης Ελλάδας, των Γιγάντων Εθνομαρτύρων μας, που θυσιάστηκαν για τα «Ιερά και τα Όσιά μας» για την Ελευθερία και το ξέπλυμα της ντροπής και της σκλαβιάς, για την νίκη του θανάτου και την Ανάσταση.

]]>
Πολλά θαυμαστά γεγονότα λάβανε χώρα τις ημέρες εκείνες, απίστευτα για τα μάτια τα δικά μας, αλλά ακόμη περισσότερο απίστευτα και για τα αυτιά εκείνων που ζητήσανε αργότερα να μοιραστούν τις εμπειρίες μας, τις εντυπώσεις μας, τις αγωνίες μας. Άξιον Θαυμασμού αποτελεί σήμερα στις μέρες μας να βλέπουμε στιγμές μεγάλης λεβεντιάς, ζηλευτής ρωμιοσύνης και παλικαριάς, τέτοιες που ούτε στα πιό αισιόδοξα όνειρα των αγαπόντων την Πατρίδα ονειροπόλων Ελλήνων, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν· εκείνων που απογοητεύονται για την «κατάντια του νεοέλλ! ηνα της καφετέριας και της τεμπελιάς». Άξιον θαυμασμού και συγκινήσεως βλέποντας το βράδυ εκείνο της έντασης, τα φορτηγά του Ν.Σ., ολονύκτια να πηγαινοέρχονται στο Ναύσταθμο με βοή και ταχύτητα, χωρίς φρένα η και χωρίς φώτα, γεμάτα πυρομαχικά η και καύσιμα από τους ναύτες του Ν.Σ. -που άλλοτε τεμπελιάζανε και άλλοτε κοιμόντουσαν στις βάρδιες η και την κοπανούσανε ακόμη,- με σβελτάδα, επιδεξιότητα και άκαμπτο φρόνημα κούρασης ψυχής και σώματος. Διαταχθήκανε να μεταφέρουν ολονύκτια πυρομαχικά, υλικά και καύσιμα για την ανάληψη πλήρης επιχειρησιακής ετοιμότητας απόπλου της φρεγάτας ΑΙΓΑΙΟΝ που διέκόψε τις εργασίες επισκευής ΠΕΑΚ για να αποπλεύσει στις 0300 την 31 ΙΑΝ 1996, «ανοίγοντας» τα σχέδια επιχειρήσεων που είχαν διαταχθεί και να ενσωματωθεί στή θέση «ακροβολισμού». Άξιον Θαυμασμού αποτελεί το γεγονός ότι παρά την απειλή του πολέμου οι άνδρες Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί, και στρατευμένοι, κατόπιν πολεμικής ανακλήσεως επιστρέφανε στα πλοία του στόλου, όσο γρηγορότερα μπορούσαν, με οποιοδήποτε μέσον, άλλοι δακρυσμένοι και άλλοι χαρούμενοι, προφέροντας στα χείλη τους και στην καρδιά τους το «πόλεμος, πόλεμος, θα τους τσακίσουμε…» και βέβαια όχι από μίσος ούτε από εκδικητικότητα, αλλά από αγανάκτηση και ενθουσιασμό, από περηφάνια και λεβεντιά, γιατί ο Έλληνας δεν θέλει να αδικεί, αλλά δεν επιτρέπει και την αδικία, ούτε για σπιθαμή γής αλλά ούτε και για απομακρυσμένο άγονο κατσάβραχο της θάλασσας. Το θαυμαστό είναι ότι κανείς δεν απουσίασε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε, κανείς δεν δείλιασε, αλλά πληροφορήθηκα ακόμη ότι και κάποιοι που είχανε αναρρωτική άδεια για διάφορες ελαφρές ασθένειες, δώσανε το πολεμικό παρόν στο πολεμικό σάλπισμα, και προκαλέσανε τον θαυμασμό και τη ρίγη συγκινήσεως των ανωτέρων τους. Άλλοι πάλι διακόψανε από μόνοι τους τις κανονικές άδειές τους και επιστρέφανε στην υπηρεσία τους από τον τόπο των διακοπών τους, πρίν ακόμη φτάσει η διαταγή της ανάκλησής τους. Τούτη η πύρωση της καρδιάς και η ανάφλεξη της λεβεντιάς, δεν οφείλονταν σε έκρηξη παρορμιτισμού η και άγονου επιφανειακού ενθουσιασμού, αλλά στην χρόνια θρασύδειλη τακτική παραβιάσεων και ενοχλήσεων των Τούρκων στο Αιγαίο, είτε με σκάφη θαλασσίων ερευνών, είτε με ακταιωρούς, είτε με τους θρασύδειλους ψαράδες τους, αλλά και με τα μαχητικά τους ακόμη τα οποία τα ζούσαμε χρόνια «στο πετσί μας», με αγανάκτηση και αποστροφή και δεν τα ανεχόμαστε, διότι για μας είναι υποχώρηση και παράδοση Εθνικών δικαιωμάτων και ιδανικών στους Τούρκους· και πάντοτε αναρωτιόμασταν πότε θα έρθει η ώρα, να τους δείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των εθνομαρτύρων πατέρων μας του Μιαούλη, του Κουντουριώτη, του Κανάρη και όλων των αγνώστων αφανών Ελλήνων ηρώων μας. Διότι θαυμαστή παράδοση ανδρείας και λεβεντιάς κουβαλάμε και δεν είναι τυχαίο γεγονός που κάθε πολεμικό πλοίο, φέρει όνομα λαμπρής ιστορίας, νίκης, θυσίας, πατριωτισμού και ηρωισμού, και τούτο αποτελεί ξεχείλισμα ιστορίας ξεχείλισμα ανδρείας, υπέρβαση λεβεντιάς διότι πάντοτε οι «μια φούχτα Έλληνες» με την Πίστη τους σε Αληθινό Θεό κάνανε το θαύμα, το απίστευτο, το αναπάντεχο, θαύμα μόνο για εκείνους βέβαια που είναι ορθολογιστές και μετράνε τις αξίες και τις δυνάμεις με τα νούμερα και τους εξοπλισμούς και όχι με την παλικαριά το ανδρείο φρόνημα και την ελεύθερη ψυχή που αψηφά, περι! γελά αλλά και κοροϊδεύει και τον ίδιο το θάνατο.

Μετά τον απόπλου των πλοίων και την έξοδό τους από την Ψυτάλλεια, ο Εθνικός μας Ύμνος ηχούσε από τα μεγάφωνα, όπου τον υποδεχόμασταν με ρίγη συγκινήσεως και δάκρυα χαράς και με χαμόγελο στα πρόσωπά μας, αλλά και κάποιοι με σιγανή φωνή και μεγάλη κατάνυξη ψάλανε το «Υπερμάχω Στρατηγό τα νικητήρια…» προς την Προστάτιδα Παναγία μας, που πάντοτε υπερασπιζόταν την Ελλάδα μας. Μετά αυτού πολεμικός συναγερμός στα μεγάφωνα και όλοι στις θέσεις τους με εγρήγορση, με συγκίνηση, με καρδιοχτύπι αλλά και νηφαλιότητα και καθαρό μυαλό, χαμογελαστοί και λεβέντες, επεξεργαζόμασταν όλες τις πληροφορίες και τις εξελίξεις όλες τις υποκλοπές και το εξελισσόμενο σχέδιο δράσης. Το πολεμικό σήμα που «πέρασε» από την Κ-11 του Γ.Ε.Ν. με την ευχή του ΑΓΕΝ και την προσδοκία να φανούμε αντάξιοι της ένδοξης ιστορίας του Π.Ν. καθώς και την ευχή για την Βοήθεια του Θεού στις εξελισσόμενες επιχειρήσεις, μάς έφερε δάκρυα, τρέμουλο στα πόδια, ρίγος πατριωτισμού, λεβεντιά, Χάρη Θεού, αλλά και αγανάκτηση και αποστροφή για το Τούρκικο θράσος. Ήμασταν πλέον σίγουροι ότι πάμε για πόλεμο, γνωρίζαμε ότι γράφαμε ιστορία, αλλά το ηθικό των ανδρών γινόταν ακόμη πιο υψηλό και ακόμη πιό άκαμπτο. Τούτες οι στιγμές ήτανε φοβερές και θαυμαστές διότι ώρες ολόκληρες παραμέναμε πανφυλακή στις θέσεις συναγερμού, ακούραστα χωρίς διόλου ραθυμία και τεμπελιά. Αλλά και οι τεμπέληδες οι ναύτες και οι «κοπανατζήδες του καφέ και του τσιγάρου», οι μέχρι πρότινος αδιάφοροι για τα πολεμικά συστήματα και τις τακτικές πολέμου, παρέδωσαν όλον τον εαυτόν τους ως «θυσία ευάρεστη» ενώπιον Θεού και Έθνους στο πολεμικό κάλεσμα της Πατρίδας μας και με συνοπτικές διαδικασίες ενημερώνονταν στα οποιοδήποτε πόστα τους, είτε πύργο πυροβόλων, είτε Κέντρο Παρακολούθησης Μάχης, είτε Οπτήρες στη Γέφυρα, είτε Μηχανικοί στα Μηχανοστάσια, αλλά και στο Μαγειρείο ακόμη η βάρδια και η προσφορά γινόταν με σβελτάδα, με παλικαριά, με μεγάλη κατάνυξη και Ύμνους προς την Παναγία μας και την Ελλάδα μας. Η γεμάτη ρίγη, ζωηρή, κοφτή, παλικαρίσια αναφορά των στόχων, πρόδιδε τα σκιρτήματα της καρδιάς τους, πρόδιδε την θέλησή τους να βοηθήσουν όσο καλύτερα μπορούσαν το έργο του πλοίου. Το άξιον θαυμασμού, που μέχρι το επόμενο πρωί, όσα τα πληρώματα σε θέσεις πολεμικού συναγερμού, ήταν με ξηρά τροφή και ακούραστα, παρά την ολονύκτια αγρυπνία και αν για οποιονδήποτε υπήρχε λόγος να «κατέβει για λίγο από το πόστο του για λόγους ανθρώπινης φύσεως», η επαναφορά του ήτανε αστραπιαία και αποφασιστική. Παγερές οι νύχτες εκείνες του χειμώνα, αλλά δεν μας άγγιξε το κρύο, ούτε η αϋπνία, ούτε η πείνα, ούτε η απουσία από τα σπίτια μας, ούτε οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες· παρά μόνο η προδοσία για την υποστολή της σημαίας μας στα Ίμια, η προδοσία για την «λάθος τακτική των Ο.Υ.Κ.» η προδοσία για την παράδοση δικαιωμάτων στους Τούρκους, η προδοσία για τίς αμφισβητούμενες πλέον «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και στις βραχονησίδες· που μπορεί να είναι ακατοίκητες, αλλά όχι αχώριστες από την λαμπρή ιστορία μας, διότι χύθηκε πολύ δάκρυ και πολύ αίμα από τους αδελφούς μας και πατέρες μας Εθνομάρτυρες, για να είναι σήμερα Ελληνικά και Ελεύθερα.
Πληροφορούμασταν από τα τακτικά δίκτυα επικοινωνιών την τακτική κατάσταση και διαπιστώναμε ότι είχαμε το τακτικό πλεονέκτημα αιφνιδιασμού στο Αιγαίο, αφού η βόρεια ομάδα κρούσεως είχε στοχοποιήση την βόρεια ομάδα των Τούρκικων Α/Τ που κινούνταν προς τα Νότια. Μάταια περιμέναμε να δοθεί εντολή από το δίκτυο για βολή των βλημάτων και καταστροφή της βόρειας ομάδας. Εμείς ως ομάδα Α/Γ κινηθήκαμε νότια Ύδρας και περιμέναμε διαταγή για πλεύση, σύμφωνα με το σχέδιο «Ε», για επιβίβαση και μεταφορά πεζοναυτών, σε περιοχή για ανακατάληψη ΝήσοÏ! … από τις Τούρκικες δυνάμεις. Η νότια ομάδα κρούσεως κινήθηκε προς τα Ιμια όπου είχε ανακτήσει πλήρη τακτική εικόνα και πλήρη στοχοποίηση και μετά αυτού, έτοιμοι για βολή βλήματος. Κάποια μικρότερα σκάφη, πυραυλάκατες, κανονιοφόροι, περιπολικά, είχανε αναπτύξει περιπολία γύρω από τα Ιμια επειδή υπήρχε η πληροφορία για πιθανή απόβαση Τούρκων κομάντο στις βραχονησίδες. Μέσα στο κρύο και στη νύχτα, ώρες ατέλειωτες, αγήματα οπλισμένα ναυτών και υπαξιωματικών, παραμένανε με τα παγωμένα G3 και με το χέρι στην σκανδάλη στα ρέλια των πλοίων για οπουδήποτε απαιτηθεί να ρίξουν.

Κάποια στιγμή μέσα στην προχωρημένη νύχτα, και ενώ εκτελούσα καθήκοντα Αξιωματικού Φυλακής Γέφυρας, ο Κυβερνήτης του πλοίου, με πλησίασε ιδιαιτέρως και με σπασμένη, ραγισμένη φωνή, μπορεί και με δάκρυα, -δεν είδα λόγω απουσίας φωτισμού,- μού είπε· «Μαρίνο..…μας πήραν το νησί.....», και χάθηκε από μπροστά μου γρήγορα, βγαίνοντας στην δεξιά βαρδιόλα… προφανώς να μείνει μόνος. Αστραπιαία κρύος ιδρώτας με έλουσε και με διαπέρασε ρίγος σε όλο μου το σώμα, ταυτόχρονα ένα βουβό κλάμα με αναφιλητά, με ανάγκασε να τραβηχτώ προς τα πίσω, στη σκοτεινή γέφυρα του πλοίου για να μην με δούνε, να μην με καταλάβουν. Κάλυψα το πρόσωπό μου με τα χέρια μου και έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, γοερά και με αναφιλητά. Τα πόδια μου τρεμάμενα, οχι από φόβο αλλά από το πνίξιμο της αγανάκτησης, της αδικίας της κατάντιας και της ντροπής, πώς μέσα από τα χέρια μας, πήραν το νησί... Δεν το είπα σε κανέναν φοβούμενος την «πτώση» του υψηλού ηθικού. Μαθεύτηκε όμως λίγο αργότερα…

Δεν θυμάμαι μετά πόση ώρα με ενημερώσανε για την πτώση του Ε/Π Π.Ν.21 άλλοι λέγανε ότι μας το ρίξανε, άλλοι ατύχημα, όλοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από την ακρόαση των δικτύων την κατάσταση που επικρατούσε και τις πιθανές εκδοχές. Αισθανόμασταν την ευθύνη και την αγωνία όλων των Ελλήνων στο «πετσί μας», αισθανόμασταν την αγωνία, το καρδιοχτύπι, τα δάκρυα αλλά και το πείσμα και την απογοήτευση· και οι σκέψεις δεν αφήνανε περιθώρια ούτε για χαλάρωση ούτε για ψυχική ξεκούραση.

Κάποια στιγμή κοντά στις πρώτες πρωινές ώρες, δόθηκε απομάκρυνση όλων των αγημάτων από τις βραχονησίδες με την ταυτόχρονη διαταγή για υποστολή της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας από την Ελληνική Βραχονησίδα .Ήταν τόσο απίστευτο το άκουσμα στο δίκτυο, που οι τακτικοί διοικητές και κυβερνήτες πλοίων ζητούσαν ξανά την επιβεβαίωση και την αξιοπιστία της πηγής και της διαταγής από το δίκτυο. Μείναμε άφωνοι, μείναμε εκστατικοί, σαστισμένοι, παγωμένοι, απορημένοι, προδομένοι, ντροπιασμένοι, απίστευτη η εξέλιξη, απίστευτη υποχώρηση και αμφισβήτ! ηση των Ελληνικών αιματοβαμμένων βραχονησίδων. Μονομιάς σκύψαμε το κεφάλι ντροπιασμένοι, και άκρα σιωπή ξεκίνησε από το φωνητικά δίκτυα και απλώθηκε στις γέφυρες των πλοίων, στα Κ.Π.Μ., στα Καρρέ Αξιωματικών, Υπαξιωματικών, στην τραπεζαρία Πληρώματος. Δεν μας άγγιξε η κούραση της αϋπνίας και μας «τσάκισε» μονομιάς η προδοσία της παράδοσης Ελληνικής γης στους Τούρκους. Δεν μας άγγιξε το ότι πηγαίναμε για πόλεμο, και μας «γκρέμισε» η προδοσία από τους «ηγέτες» μας. Δεν μας άγγιξε η παγωνιά της νύχτας και η υπερένταση και μας «ισοπέδωσε» μονομιάς η προδοσία της υποστολής της Ένδοξης Ελληνικής Σημαίας. Αστραπιαία, ασήκωτο βάρος πλάκωσε τις ψυχές μας, τις καρδιές, τις συνειδήσεις μας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά και έντονα το ξημέρωμα εκείνης της ημέρας· ήτανε έντονα γκρίζο, βαθύ νεφελώδες, χωρίς ήλιο, η θλίψη απλωνότανε παντού στη φύση, στα δέντρα στα πουλιά. Όλοι οι άνδρες του Π.Ν. ήμασταν σκυθρωποί, αμίλητοι, μελαγχολικοί, ντροπιασμένοι, ήτανε μία Μεγάλη Παρασκευή του Έθνους και της Ιστορίας μας. Ήμασταν σταυρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην προδοσία. Δεν σκεφτόμασταν ποίοι φταίνε, ποι! οι μας «πουλήσανε», παρά μόνο την ντροπή και την αγανάκτηση. Καμαρώναμε στο παρελθόν ότι το Π.Ν. δεν είχε ποτέ υποστείλει την Ένδοξη Σημαία του, αλλά το πράξαμε τότε. Αισθανόμασταν ότι προδώσαμε την Ελλάδα, το Έθνος μας τους Ήρωες εθνομάρτυρές μας.

Μετά τόσα χρόνια έχοντας καταλαγιάσει τα συναισθήματα, οι σκέψεις, οι εντάσεις, αισθάνομαι περήφανος που με αξίωσε ο Θεός να είμαι Έλληνας και Χριστιανός και που συμμετείχα στην πολεμική επιχείρηση στα Ιμια, όπου ήμασταν αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» αποδειχθήκανε κατά πολύ ανώτερα από όλη τη χλιδή του κόσμου τούτου, διότι υπηρετήσαμε ύψιστα, αθάνατα, αιώνια ιδανικά και ιδεώδη Αληθούς Πίστεως, Πατρίδος, παραδόσεως και λαμπρής ιστορίας. Εκείνα τα «σπασίματα της καρδιάς μας» της νύχτας εκείνης, μας κάνανε ανδρειότερους, γενναιότερους, δυνατότερους, ανίκητους, πιο ελεύθερους, πιο τολμηρούς, να αψηφούμε το θάνατο και να χαιρόμαστε την Ζωή. Αντιληφθήκαμε την ΑΞΙΑ της «ισχύς εν τη ενώσει» και ακόμα σε τέτοιες στιγμές παραμερίζονται τα ανθρώπινα πάθη, οι μεταξύ μας έχθρες και αντιπάθειες και γινόμαστε γροθιά μπρος στην Τούρκικη θρασυδειλία. Ήμασταν έτοιμη για τόν υπέρτατο σκοπό της ύπαρξής μας, δηλαδή της θυσίας τής ζωή μας, για τις οικογένειές μας, για τις οικογένειες όλων των Ελλήνων, για «τα ιερά και τα όσιά μας» ! και για τούτο θεωρούμαστε «τῃ προαίρεση Εθνομάρτυρες», εφόσον κρινόμαστε σύμφωνα με την προαίρεση της καρδιάς μας και όχι σύμφωνα με την έκβαση της πράξεως. Αισθάνομαι περήφανος που ο Θεός μού έδωσε τις αληθινές αξίες του Έλληνα, Αληθινή Πίστη, αξιοπρέπεια και συνείδηση, επίγνωση της αποστολής μου και ανδρείο φρόνημα, ακεραιότητα ήθους και αξιοπρέπεια, αθάνατες αξίες «θρεμμένες με το αντρειωμένο γάλα της παράδοσης και της ανδρειοσύνης»Κόντογλου που μας καθιστούν μοναδικούς στον κόσμο για την λεβεντιά μας και τον ηρωισμό μας. Αισθάνομαι περήφανος που μέσα από την υπηρεσία μου στην Πατρίδα μου, γνώρισα ότι η αξία του ανθρώπου δεν έγκειται στην οικονομική επιφάνεια, στους τίτλους ευγενείας και στο αξίωμα, αλλά στο ήθος στην ακεραιότητα χαρακτήρα και στην λεβεντιά, βασικά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά των προγόνων μας των Ελλήνων, σε εκείνους που χαρακτηριστήκανε ήρωες και που πολεμήσανε και υποτάξανε τον θαυμασμό και την παραδοχή όλου του κόσμου. Δικαίως ο Πρωθυπουργός UΚ Τsortsil όρισε ότι ¨οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες¨. Τέλος αισθάνομαι περήφανος που κατάλαβα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι μορφωμένοι ηγέτες που προδώσανε όλα τα ιδανικά τους για προσωπικές φιλοδοξίες και κακές σκοπιμότητες και καταντήσανε να ξεφτιλίζονται, να κατακρίνονται και να κολάζονται αιώνια στις συνειδήσεις του κόσμου και στην ιστορία. Πολλοί ήταν και εκείνοι οι αγράμματοι ανώνυμοι, που με την λεβεντιά τους και την αυτοθυσία τους, λαμπρύνανε το Έθνος μας στους απελευθερωτικούς αγώνες και μας χαρίσανε την σημερινή ελεύθερη Ελλάδα και αναπαύονται δικαιωμένοι, απολαμβάνοντας τιμές και δόξες από όλους τους Έλληνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και της ιστορίας.
Τούτη η κατάθεση ψυχής, αποτελεί χρέος, φόρος τιμής, αγάπης και αφοσίωσης απέναντι στην Ελλάδα μας, απέναντι στους Ήρωες που θυσιαστήκανε μέχρι της τελευταίας ρανίδας του αίματός τους, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Τούτη η κατάθεση καρδιάς αποτελεί φόρος τιμής και απέναντι σε όλους τους νεοέλληνες που αγωνιούν για την ιστορία της και εργάζονται με τον δικό τους τρόπο να διατηρηθεί η φλόγα του ανδρειωμένου Έλληνα και να διαδοθεί παντού το μήνυμα της λεβεντιάς, της αρετής, αλλά και της τόλμης, για την αληθινή ελευθερία".

]]> το τελευταίο προπύργιο αντίστασης έπεσε ! tag:www.dailygreece.com,2009://2.590 2009-10-04T10:31:51Z 2009-10-04T10:44:28Z Την υπόθεση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κρατούσαν στα χέρια τους οι Ιρλανδοί ψηφοφόροι, που ψήφισαν χθες για δεύτερη φορά για να εγκρίνουν τη Συνθήκη της Λισσαβώνας. Η Συνθήκη της Λισσαβώνας προβλέπει τη δημιουργία αξιώματος προέδρου της Ε. Ε., με θητεία δυόμισι... vfilip Την υπόθεση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κρατούσαν στα χέρια τους οι Ιρλανδοί ψηφοφόροι, που ψήφισαν χθες για δεύτερη φορά για να εγκρίνουν τη Συνθήκη της Λισσαβώνας. Η Συνθήκη της Λισσαβώνας προβλέπει τη δημιουργία αξιώματος προέδρου της Ε. Ε., με θητεία δυόμισι ετών, αντί του σημερινού συστήματος κυλιόμενης εξάμηνης προεδρίας.
Επιβολή συστήματος «διπλής πλειοψηφίας», με 55% των κρατών-μελών ή ποσοστό 65% του ευρωπαϊκού πληθυσμού. Το δικαίωμα εθνικού βέτο θα καταργηθεί σε συγκεκριμένους τομείς.
Και πολλοί Ιρλανδοί, οπαδοί του «όχι» τον περασμένο χρόνο, αναζητούν σήμερα την προστασία της Ευρώπης. «Χωρίς τα χρήματα της Ευρώπης θα είχαμε βυθιστεί στον Ατλαντικό», λέει ο Μάικλ, ένας 47χρονος αγρότης. Η άποψη που συμμερίζονται πολλοί συμπατριώτες του πλέον είναι ότι εάν η χώρα τους δεν ήταν μέλος της Ευρώπης και της ευρωζώνης «η μόνη διαφορά ανάμεσα στην Ιρλανδία και την Ισλανδία θα ήταν ένα μόνο γράμμα».

Η Ε.Ε προκειμένου να εξασφαλίσει το "ΝΑΙ" γέμισε τα ταμεία της χώρας με ευρώ. Ετσι εξαγόρασαν την συνείδηση των Ιρλανδών οι οποίοι είναι ευαισθητοποιημένοι στο θέμα των αμβλώσεων και είναι η μόνη χώρα μαζί με την Πολωνία και την Μάλτα που σέβεται και δεν σκοτώνει τα παιδιά της .

Ετσι ανοίγει τώρα ο δρόμος για ένα νέο τύπου διακυβέρνησης της Ε.Ε με ένα πρόεδρο και απονευρωμένα τα ευρωπαϊκά έθνη αφού τους αφαιρείται το δικάιωμα του βέτο !

Προχωράει ολοταχώς το σχέδιο για μια παγκόσμια κυβέρνηση με την επικράτηση της συνθήκης της Λισσαβώνας !!

]]> Μηδέν στο πηλήκιο tag:www.dailygreece.com,2009://2.589 2009-09-30T08:44:55Z 2009-09-30T08:45:34Z Tου Χρήστου Γιανναρά Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»! Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο... vfilip Tου Χρήστου Γιανναρά

Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!

Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex».

]]>

Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα - σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς.


Γι' αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» - σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

Στη δεκαετία του 1950 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

]]>